ज्ञानपणे रहीने परने जाणे छे. परने जाणतां पर-ज्ञेयाकारे ज्ञान थयुं एम कहेवाय, पण ते ज्ञानपणुं छोडीने ज्ञेयाकार थई गयुं छे एम नथी. भगवान आत्मा जे पूर्ण चैतन्यज्योति तेनुं ज्ञान ज्ञेय पदार्थोना आकारे होवा छतां ज्ञानगुणपणे ज रहे छे, परज्ञेयपणे थतुं नथी ए प्रमाणे यथार्थ जाणी पूर्ण चैतन्यस्वरूप आत्मानुं श्रद्धान करवुं ते सम्यग्दर्शन छे.

हवे सूत्रकार गाथामां कहे छे के त्रिकाळी ज्ञायकभावने, ज्ञायक, ज्ञायक,.. ज्ञायकसामान्यने शुद्धनयथी जाणवो ए सम्यग्दर्शन छे.