एवमेतत् स्थितं यद्वर्णादयो भावा न जीव इति–
बादरपज्जत्तिदरा पयडीओ णामकम्मस्स।। ६५ ।।
पयडीहिं पोग्गलमइहिं ताहिं कहं भण्णदे जीवो।। ६६ ।।
बादरपर्याप्तेतराः प्रकृतयो नामकर्मणः।। ६५ ।।
एताभिश्च निर्वृत्तानि जीवस्थानानि करणभूताभिः।
प्रकृतिभिः पुद्गलमयीभिस्ताभिः कथं भण्यते जीवः।। ६६ ।।
_________________________________________________________________
आ रीते ए सिद्ध थयुं के वर्णादिक भावो जीव नथी, एम हवे कहे छेः-
पर्याप्त आदि नामकर्म तणी प्रकृति छे खरे. ६प.
रचना थती जीवस्थाननी जे, जीव केम कहाय ते? ६६.
गाथार्थः– [एकं वा] एकेंद्रिय, [द्वे] द्वींद्रिय, [त्रीणि च] त्रींद्रिय, [चत्वारि च] चतुरिंद्रिय, [पञ्चेन्द्रियाणि] पंचेंद्रिय, [बादरपर्याप्तेतराः] बादर, सूक्ष्म, पर्याप्त अने अपर्याप्त [जीवाः] जीवो-ए [नामकर्मणः] नामकर्मनी [प्रकृतयः] प्रकृतिओ छे; [एताभिः च] आ [प्रकृतिभिः] प्रकृतिओ [पुद्गलमयीभिः ताभिः] के जेओ पद्गलमय तरीके प्रसिद्ध छे तेमना वडे [करणभूताभिः] करणस्वरूप थईने [निर्वृत्तानि] रचायेलां [जीवस्थानानि] जे जीवस्थानो (जीवसमास) छे तेओ [जीवः] जीव [कथं] केम [भण्यते] कहेवाय?
टीकाः– निश्चयनये कर्म अने करणनुं अभिन्नपणुं होवाथी, जे जेना वडे कराय छे (-थाय छे) ते ते ज छे- एम समजीने (निश्चय करीने), जेम सुवर्णनुं पानुं