२प२ ] [ प्रवचन रत्नाकर भाग-३ व्यवहार कहेवाय छे. रागने व्यवहारसमकित कह्युं छे तो ते शुं साचुं समकित छे? ना. तेम निमित्तने व्यवहारकारण कह्युं छे पण ते साचुं कारण नथी. आवी वात भाई! दुनिया साथे मेळववी कठण छे कारण के अज्ञानी घणा भिन्न मतवाळा-अभिप्रायवाळा छे. परंतु तेनो अभिप्राय जुदो पडे तेथी करीने कांई सत्य फरी जाय? जेने सत्य मेळववुं हशे तेणे पोतानो अभिप्राय फेरववो पडशे. [प्रवचन नं. ११० (शेष) १११ थी ११प अने १९ मी वारनां १३९ थी १४१ दिनांक २९-६- ७६ थी ४-७-७६ तथा १८-११-७८ थी २०-११-७८]