266 pravachan ratnAkar bhAg-11 thatI rahe chhe. pahelAn achhinna tattva-upalabdhi kahI, ane ahIn niyamit niShkamp jyoti kahIne gnAnanI dhArA pUrNa thaI gayAnun kahe chhe.
ahA! Avo A pratyakSha anubhavagochar chaitanyachamatkAr jayavant varte chhe; koIthI bAdhit na thAy evo sarvotkRuShTapaNe varte chhe. juo A mAngaLikamAn mAngaLik! AvI chitchamatkAr sarvotkRuShTa vastune chhoDIne dayA pALavI, vrat karavAn ne bhakti-pUjA karavAn-ityAdi shubhabhAv karavAn e to badho rAg chhe bApu! emAn kAI nathI, e kAI dharma nathI. ahIn to kevaLagnAn Adi anant chatuShTay evun je pUrNa svarUp-ke je sadA niShkamp ne sarvotkRuShTa jayavant varte chhe te mAngaLik chhe.
ahA! jemAn kevaLagnAn Adi sadA niShkamp varte evo chaitanyachamatkAr prabhu tun chho; tene chhoDIne tAre kevo chamatkAr joIe? bahAranI labdhimAn to dhULey nathI, bAr anganI labdhine paN (kaLash TIkAmAn) vikalpa kahyo chhe. vAstavik chamatkAr to paramAnandanI-pUrNAnandanI paryAyamAn prApti thavI te ja chhe.
‘(ahIn chaitanyachamatkAr jayavant varte chhe em kahevAmAn je chaitanyachamatkAranun sarvotkRuShTapaNe vartavun batAvyun, te ja mangaL chhe.)’
ahAhA...! ‘sAdi anant anant samAdhi sukhamAn’ potAnA chaitanyanun rahevun evun je siddhapad te jayavant varto em kahe chhe. samajANun kAI...?
havenA kAvyamAn TIkAkAr AchAryadev pUrvokat AtmAne AshIrvAd Ape chhe ane sAthe sAthe potAnun nAm paN pragaT kare chhe–
न्यनवरतनिमग्नं
ज्ज्वलतु विमलपूर्ण निःसपत्नस्वभावम्।। २७६ ।।
shlokArtha– [अविचलित–चिदात्मनि आत्मनि आत्मानम् आत्मना अनवरत–निमग्नं धारयत्] je achaL– chetanAsvarUp AtmAmAn AtmAne potAthI ja anavaratapaNe (–nirantar) nimagna rAkhe chhe (arthAt prApta karelA svabhAvane kadI chhoDatI nathI), [ध्वस्त–मोहम्] jeNe mohano (agnAn–andhakArano) nAsh karyo chhe, [निःसपत्नस्वभावम्] jeno svabhAv nisapatna (arthAt pratipakShI karmo vinAno) chhe, [विमल–पूर्ण] je nirmaL chhe ane je pUrNa chhe evI [एतत् उदितम् अमृतचन्द्र–ज्योतिः] A uday pAmelI amRutachandrajyoti (–amRutamay chandramA samAn jyoti, gnAn, AtmA) [समन्तात् ज्वलतु] sarva taraphathI jAjvalyamAn raho.
bhAvArtha– jenun maraN nathI tathA jenAthI anyanun maraN nathI te amRut chhe; vaLI je atyant svAdiShTa (– mIThun) hoy tene loko rUDhithI amRut kahe chhe. ahIn gnAnane–AtmAne–amRutachandrajyoti (arthAt amRutamay chandramA samAn jyoti) kahel chhe, te luptopamA alankArathI kahyun jANavun; kAraN ke ‘अमृतचन्द्रवत् ज्योतिः’no samAs karatAn ‘वत्’ no lop thaI ‘अमृतचन्द्रज्योतिः’ thAy chhe.
(‘वत्’ shabda na mUktAn amRutachandrarUp jyoti evo artha karIe to bhedarUpak alankAr thAy chhe. ‘amRutachandrajyoti’ evun ja AtmAnun nAm kahIe to abhedarUpak alankAr thAy chhe.)
AtmAne amRutamay chandramA samAn kahyo hovA chhatAn, ahIn kahelAn visheShaNo vaDe AtmAne chandramA sAthe vyatirek paN chhe; kAraN ke––‘ध्वस्तमोह’ visheShaN agnAn–andhakAranun dUr thavun jaNAve chhe, ‘विमलपूर्ण’ visheShaN lAnchhanarahitapaNun tathA pUrNapaNun batAve chhe, ‘निःसपत्नस्वभाव’ visheShaN rAhubimbathI tathA vAdaLAn AdithI