samayasār gāthā rapa4 thī rapa6 ] [ 87 ‘ये परात् परस्य मरण–जीवित–दुःख–सौख्यम पश्यन्ति’ je puruṣho parathī paranān maraṇ, jīvan, duḥkh, sukh dekhe chhe arthāt māne chhe ‘तe’ te puruṣho..........
ahāhā..! shun kahe chhe? ke je puruṣho em māne chhe ke-paranā īndriy, man-vachan- kāy, āyu ne shvāsochchhvās-em prāṇone harī shakun chhun, rākhī shakun chhun vā temane īṣhṭa- aniṣhṭa sañjogo daīne sukhī-duḥkhī karī shakun chhun teo mithyādraṣhṭi chhe.
kevā chhe te puruṣho? to kahe chhe- ‘अहंकृतिरसेन कर्माणि चिकीर्षवः’ ahaṅkārarasathī karmo karavānā īchchhak chhe, arthāt hun ā karmone karun chhun-evā ahaṅkārarūpī rasathī karmo karavānī-māravā-jivāḍavānī, sukhī-duḥkhī karavānī vāñchhā karanārā chhe.
have āmānthī bījā keṭalāk ūndho artha kāḍhe chhe; em ke bījānun kām to karavun paṇ eno ahaṅkār na karavo; ahaṅkārano niṣhedh chhe bākī paranun kām na karavun ke paranun karī shakato nathī-em nathī. parane mārī shakīe, jivāḍī shakīe, sukh-duḥkh āpī shakīe, paṇ eno ahaṅkār na karavo. bhāre (viparīt) vāt bhāī!
are bhāī! tārī samajamān bahu pher chhe bāpu! jo paranun karī shake to tyān ahaṅkār karavāmān shun doṣh chhe? kāī doṣh nathī. ahīn to kahe chhe ke- paranun karma-kriyā ātmā karī shakato ja nathī. hun paranun karun-evo adhyavasāy ja ahaṅkārarasathī bharelo chhe- ane te mithyātvano doṣh chhe. ahāhā...! ātmā bījāne āhār pāṇī, auṣhadh, vastra, ādi daī shakato ja nathī, bījānān jīvan-maraṇ te karī shakato ja nathī e mūḷ siddhānt chhe. ene āhārādi īṣhṭa sanyog āve te enā puṇyakarmanā udayane laīne chhe, tathā ene rogādi pratikūḷatā thāy te enā pāpakarmanā udayane laīne chhe. vaḷī enā prāṇonun rakṣhaṇ enā āyukarmanā udayathī chhe tathā enun maraṇ āyukarmanā kṣhayane laīne chhe paṇ koī jīv koī anyanun kārya kare e mānyatā ja agnān chhe, mithyātva chhe. māṭe paranun karavun kharun, paṇ eno ahaṅkār na karavo-e vāt narī bhrānti chhe samajāṇun kāī...?
loko to evun māne ke-āpaṇe ek bījāne madad karavī, ekabījānān kām karavān- e āpaṇī pharaj chhe. paṇ bhāī! trilokanāth jainaparameshvaranī āgnāmān to ā āvyun chhe ke ātmā, bījānā prāṇonī rakṣhā karavī, bījānun mot nīpajāvavun ke bījāne āhār- auṣhadhādi sagavaḍo āpavī ityādi paranān koī paṇ kārya karī shakato ja nathī.
prashnaḥ– bījāne jher daīne māravāno bhāv āve te kyo bhāv chhe?
uttaraḥ– ‘hun jher daī, enā prāṇone harun’-evo je bhāv chhe te mithyātvabhāv chhe. bhāī! māravāno abhiprāy mithyātvabhāv chhe. ane tevī ja rīte ‘hun bījānā prāṇonī rakṣhā karun’- evo bījāne jivāḍavāno abhiprāy paṇ mithyātvabhāv chhe. kem?