samayasār gāthā-272 ] [ 219 vyavahāranayanā ja tyāgano upadesh chhe. ā pramāṇe nishchayanayane pradhān karīne vyavahāranayanā tyāgano upadesh karyo chhe tenun kāraṇ e chhe ke-jeo nishchayanā āshraye pravarte chhe teo ja karmathī chhūṭe chhe ane jeo ekānte vyavahāranayanā ja āshraye pravarte chhe teo karmathī kadī chhūṭatā nathī.
ahīn mūḷ muddānī rakamanī vāt chhe. shun kahe chhe? ke- ‘ātmāshrit (arthāt sva-āshrit) nishchayanay chhe, parāshrit (arthāt parane āshrit) vyavahāranay chhe.’
ahīn ‘sva-āshrit’ mān svano artha trikāḷī dravyasvabhāv levā, paṇ dravya-guṇ- paryāy em traṇ na levān. ‘sva-āshrit’ eṭale trikāḷī dhruv ek gnāyakabhāvane āshrit. ahāhā...! ek gnāyakabhāv e ja nishchay em ahīn levun chhe. samajāṇun kāī...?
em to dravya ek gnāyakabhāvamātra vastu, enī anant shaktio (-guṇo) ane paryāy-e traṇenun astitva te svanun-potānun astitva chhe. paṇ ahīn ‘sva’ mān e vāt levī nathī. ahīn to mukhya (mukhya te nishchay, gauṇ te vyavahār) siddha karavā trikāḷī abhed ekarūp vastune mukhya karīne ek samayanī avasthāne gauṇ karī nākhavī chhe. ahīn abhed ek shuddhanishchay vastunun lakṣha karāvavā trikāḷī ek gnāyakasvabhāvabhāv chhe te sva chhe, nishchay chhe em levun chhe. ahāhā...! jemān karma nathī, puṇya-pāpanā bhāv nathī, ek samayanī paryāy ne paryāyabhed nathī ke guṇabhed nathī evo akhaṇḍ ekarūp svabhāv trikāḷī ek gnāyakabhāv te nishchayanayano viṣhay chhe. ‘स्वाश्रितो निश्चयः’ svanā āshraye ja nishchay chhe. svano āshray karanārane samakit thāy chhe.
samyagdarshan-dharmanun pahelun pagathiyun-ane dharma kem thāy enī ā vāt chāle chhe. jainadarshananā prāṇ samī gāthā 11 mān na āvyun ke-
‘भूदत्थमस्सिदो खलु सम्माइट्ठी हवइ जीवो’
ahāhā...! nirmaḷānandano nāth trikāḷī dhruv ek gnāyakabhāvamay vastu prabhu ātmā ja bhūtārtha chhe, satyārtha chhe ane enā āshraye jīv samyagdraṣhṭi thāy chhe. ahā! andar traṇ lokano nāth ek gnāyakasvabhāvī satyārtha prabhu chhe tene mukhya karīne, nishchay