yastu jñānātmānamātmānamekamagraṁ bhāvayati, sa na jñeyabhūtaṁ dravyamanyadāsīdati . tadanāsādya ca jñānātmātmajñānādabhraṣṭaḥ svayamev jñānībhūtastiṣṭhanna muhyati, na rajyati, na dveṣṭi; bhavatītyupadiśati — aṭṭhesu jo ṇa mujjhadi ṇa hi rajjadi ṇev dosamuvayādi artheṣu bahiḥpadārtheṣu yo na muhyati, na rajyati, hi sphu ṭaṁ, naiv dveṣamupayāti, jadi yadi cet, so samaṇo sa śramaṇaḥ ṇiyadaṁ niścitaṁ khavedi vivihāṇi kammāṇi kṣapayati karmāṇi vividhāni iti . ath viśeṣaḥ – yo‘sau dr̥ṣṭaśrutānubhūtabhogākāṅkṣā- rūpādyapadhyānatyāgen nijasvarūpaṁ bhāvayati, tasya cittaṁ bahiḥpadārtheṣu na gacchati, tataśca bahiḥpadārtha- cintābhāvānnirvikāraciccamatkāramātrāccyuto na bhavati . tadacyavanen ca rāgādyabhāvādvividhakarmāṇi vināśayatīti . tato mokṣārthinā niścalacitten nijātmani bhāvanā kartavyeti . itthaṁ vītarāgacāritra- vyākhyānaṁ śrutvā kecan vadanti — sayogikevalināmapyekadeśen cāritraṁ, paripūrṇacāritraṁ punarayogicaram- samaye bhaviṣyati, ten kāraṇenedānīmasmākaṁ samyaktvabhāvanayā bhedajñānabhāvanayā ca pūryate, cāritraṁ paścādbhaviṣyatīti . naivaṁ vaktavyam . abhedanayen dhyānamev cāritraṁ, tacca dhyānaṁ kevalināmupacāreṇoktaṁ , cāritramapyupacāreṇeti . yatpunaḥ samastarāgādivikalpajālarahitaṁ śuddhātmānubhūtilakṣaṇaṁ samyagdarśanajñān-
ab ekāgratā vah mokṣamārga hai aisā (ācārya mahārāj) niścit karate hue (mokṣamārga – prajñāpanakā) upasaṁhār karate haiṁ : —
anvayārtha : — [yadi yaḥ śramaṇaḥ ] yadi śramaṇ [artheṣu ] padārthoṁmeṁ [na muhyati ] moh nahīṁ karatā, [na hi rajyati ] rāg nahīṁ karatā, [na ev dveṣam upayāti ] aur na dveṣako prāpta hotā hai [saḥ ] to vah [niyataṁ ] niyamase (niścit) [vividhāni karmāṇi ] vividh karmoṁko [kṣapayati ] khapātā hai ..243..
ṭīkā : — jo jñānātmak ātmārūp ek agra (-viṣay) ko bhātā hai vah jñeyabhūt anya dravyakā āśray nahīṁ karatā; aur usakā āśray nahīṁ karake jñānātmak ātmāke jñānase abhraṣṭa aisā
to niyamathī munirāj e vidhavidh karmo kṣay kare. 244.