ਯੋ ਹਿ ਨਾਮ ਸ਼੍ਰਮਣੋ ਭਵਿਤੁਮਿਚ੍ਛਤਿ ਸ ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਮਾਪ੍ਰੁਚ੍ਛਤੇ, ਗੁਰੁਕਲਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰੇਭ੍ਯ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਵਿਮੋਚਯਤਿ, ਜ੍ਞਾਨਦਰ੍ਸ਼ਨਚਾਰਿਤ੍ਰਤਪੋਵੀਰ੍ਯਾਚਾਰਮਾਸੀਦਤਿ . ਤਥਾ ਹਿ — ਏਵਂ ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗ- ਮਾਪ੍ਰੁਚ੍ਛਤੇ, ਅਹੋ ਇਦਂਜਨਸ਼ਰੀਰਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਵਰ੍ਤਿਨ ਆਤ੍ਮਾਨਃ, ਅਸ੍ਯ ਜਨਸ੍ਯ ਆਤ੍ਮਾ ਨ ਕਿਂਚਨਾਪਿ ਯੁਸ਼੍ਮਾਕਂ ਭਵਤੀਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਨ ਯੂਯਂ ਜਾਨੀਤ; ਤਤ ਆਪ੍ਰੁਸ਼੍ਟਾ ਯੂਯਂ; ਅਯਮਾਤ੍ਮਾ ਅਦ੍ਯੋਦ੍ਭਿਨ੍ਨਜ੍ਞਾਨਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ਼ਿਵਕੁਮਾਰਮਹਾਰਾਜਨਾਮਾ ਪ੍ਰਤਿਜ੍ਞਾਂ ਕਰੋਤੀਤਿ ਭਣਿਤਮ੍, ਇਦਾਨੀਂ ਤੁ ਮਮਾਤ੍ਮਨਾ ਚਾਰਿਤ੍ਰਂ ਪ੍ਰਤਿਪਨ੍ਨਮਿਤਿ ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਵਿਰੋਧਃ . ਪਰਿਹਾਰਮਾਹ – ਗ੍ਰਨ੍ਥਪ੍ਰਾਰਮ੍ਭਾਤ੍ਪੂਰ੍ਵਮੇਵ ਦੀਕ੍ਸ਼ਾ ਗ੍ਰੁਹੀਤਾ ਤਿਸ਼੍ਠਤਿ, ਪਰਂ ਕਿਂਤੁ ਗ੍ਰਨ੍ਥਕਰਣਵ੍ਯਾਜੇਨ ਕ੍ਵਾਪ੍ਯਾਤ੍ਮਾਨਂ ਭਾਵਨਾਪਰਿਣਤਂ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਿ, ਕ੍ਵਾਪਿ ਸ਼ਿਵਕੁਮਾਰਮਹਾਰਾਜਂ, ਕ੍ਵਾਪ੍ਯਨ੍ਯਂ ਭਵ੍ਯਜੀਵਂ ਵਾ . ਤੇਨ ਕਾਰਣੇਨਾਤ੍ਰ ਗ੍ਰਨ੍ਥੇ ਪੁਰੁਸ਼ਨਿਯਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ, ਕਾਲਨਿਯਮੋ ਨਾਸ੍ਤੀਤ੍ਯਭਿਪ੍ਰਾਯਃ ..੨੦੧.. ਅਥ ਸ਼੍ਰਮਣੋ ਭਵਿਤੁਮਿਚ੍ਛਨ੍ਪੂਰ੍ਵਂ ਕ੍ਸ਼ਮਿਤਵ੍ਯਂ ਕਰੋਤਿ — ‘ਉਵਠ੍ਠਿਦੋ ਹੋਦਿ ਸੋ ਸਮਣੋ’ ਇਤ੍ਯਗ੍ਰੇ ਸ਼ਸ਼੍ਠਗਾਥਾਯਾਂ ਯਦ੍ਵਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਤਿਸ਼੍ਠਤਿ ਤਨ੍ਮਨਸਿ ਧ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਕ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਸ਼੍ਰਮਣੋ ਭਵਿਸ਼੍ਯਤੀਤਿ ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਤਿ — ਆਪਿਚ੍ਛ ਆਪ੍ਰੁਚ੍ਛਯ ਪ੍ਰੁਸ਼੍ਟਵਾ . ਕਮ੍ .
ਅਬ, ਸ਼੍ਰਮਣ ਹੋਨੇਕਾ ਇਚ੍ਛੁਕ ਪਹਲੇ ਕ੍ਯਾ – ਕ੍ਯਾ ਕਰਤਾ ਹੈ ਉਸਕਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਤੇ ਹੈਂ : —
ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — (ਸ਼੍ਰਾਮਣ੍ਯਾਰ੍ਥੀ) [ਬਨ੍ਧੁਵਰ੍ਗਮ੍ ਆਪ੍ਰੁਚ੍ਛ੍ਯ ] ਬਂਧੁਵਰ੍ਗਸੇ ਵਿਦਾ ਮਾਁਗਕਰ [ਗੁਰੁਕਲਤ੍ਰਪੁਤ੍ਰੈਃ ਵਿਮੋਚਿਤਃ ] ਬੜੋਂਸੇ, ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਔਰ ਪੁਤ੍ਰਸੇ ਮੁਕ੍ਤ ਕਿਯਾ ਹੁਆ [ਜ੍ਞਾਨਦਰ੍ਸ਼ਨਚਾਰਿਤ੍ਰਤਪੋਵੀਰ੍ਯਾਚਾਰਮ੍ ਆਸਾਦ੍ਯ ] ਜ੍ਞਾਨਾਚਾਰ, ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚਾਰ, ਚਾਰਿਤ੍ਰਾਚਾਰ, ਤਪਾਚਾਰ ਔਰ ਵੀਰ੍ਯਾਚਾਰਕੋ ਅਂਗੀਕਾਰ ਕਰਕੇ........ ..੨੦੨..
ਟੀਕਾ : — ਜੋ ਸ਼੍ਰਮਣ ਹੋਨਾ ਚਾਹਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਪਹਲੇ ਹੀ ਬਂਧੁਵਰ੍ਗਸੇ (ਸਗੇਸਂਬਂਧਿਯੋਂਸੇ) ਵਿਦਾ ਮਾਁਗਤਾ ਹੈ, ਗੁਰੁਜਨੋਂ (ਬੜੋਂ) ਸੇ, ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਔਰ ਪੁਤ੍ਰੋਂਸੇ ਅਪਨੇਕੋ ਛੁੜਾਤਾ ਹੈ, ਜ੍ਞਾਨਾਚਾਰ, ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚਾਰ, ਚਾਰਿਤ੍ਰਾਚਾਰ, ਤਪਾਚਾਰ ਤਥਾ ਵੀਰ੍ਯਾਚਾਰਕੋ ਅਂਗੀਕਾਰ ਕਰਤਾ ਹੈ . ਵਹ ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈ : —
ਬਂਧੁਵਰ੍ਗਸੇ ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਵਿਦਾ ਲੇਤਾ ਹੈ : — ਅਹੋ ! ਇਸ ਪੁਰੁਸ਼ਕੇ ਸ਼ਰੀਰਕੇ ਬਂਧੁਵਰ੍ਗਮੇਂ ਪ੍ਰਵਰ੍ਤਮਾਨ ਆਤ੍ਮਾਓ ! ਇਸ ਪੁਰੁਸ਼ਕਾ ਆਤ੍ਮਾ ਕਿਂਚਿਤ੍ਮਾਤ੍ਰ ਭੀ ਤੁਮ੍ਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, — ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਤੁਮ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸੇ