ਵਿਮੋਚਯਤਿ . ਤਥਾ ਅਹੋ ਕਾਲਵਿਨਯੋਪਧਾਨਬਹੁਮਾਨਾਨਿਹ੍ਨਵਾਰ੍ਥਵ੍ਯਂਜਨਤਦੁਭਯਸਮ੍ਪਨ੍ਨਤ੍ਵਲਕ੍ਸ਼ਣ- ਜ੍ਞਾਨਾਚਾਰ, ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤ੍ਵਮਸੀਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਨ ਜਾਨਾਮਿ, ਤਥਾਪਿ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਵਦਾਸੀਦਾਮਿ ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਾਤ੍ਮਾਨਮੁਪਲਭੇ . ਅਹੋ ਨਿਃਸ਼ਂਕਿ ਤਤ੍ਵਨਿਃਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਤ੍ਵਨਿਰ੍ਵਿਚਿਕਿਤ੍ਸਤ੍ਵਨਿਰ੍ਮੂਢ- ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਤ੍ਵੋਪਬ੍ਰੁਂਹਣਸ੍ਥਿਤਿਕਰਣਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਪ੍ਰਭਾਵਨਾਲਕ੍ਸ਼ਣਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚਾਰ, ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤ੍ਵਮਸੀਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਨ ਜਾਨਾਮਿ, ਤਥਾਪਿ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਵਦਾਸੀਦਾਮਿ ਯਾਵਤ੍ ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਾਤ੍ਮਾਨਮੁਪਲਭੇ . ਅਹੋ ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿਕਾਰਣਪਂਚਮਹਾਵ੍ਰਤੋਪੇਤਕਾਯਵਾਙ੍ਮਨੋਗੁਪ੍ਤੀਰ੍ਯਾਭਾਸ਼ੈਸ਼ਣਾਦਾਨਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਣਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਾਪਨਸਮਿਤਿ- ਲਕ੍ਸ਼ਣਚਾਰਿਤ੍ਰਾਚਾਰ, ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯਾਤ੍ਮਨਸ੍ਤ੍ਵਮਸੀਤਿ ਨਿਸ਼੍ਚਯੇਨ ਜਾਨਾਮਿ, ਤਥਾਪਿ ਤ੍ਵਾਂ ਤਾਵਦਾਸੀਦਾਮਿ ਯਾਵਤ੍ਤ੍ਵਤ੍ਪ੍ਰਸਾਦਾਤ੍ ਸ਼ੁਦ੍ਧਮਾਤ੍ਮਾਨਮੁਪਲਭੇ . ਅਹੋ ਅਨਸ਼ਨਾਵਮੌਦਰ੍ਯਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਨਰਸਪਰਿਤ੍ਯਾਗ- ਵਿਵਿਕ੍ਤਸ਼ਯ੍ਯਾਸਨਕਾਯਕ੍ਲੇਸ਼ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤਵਿਨਯਵੈਯਾਵ੍ਰੁਤ੍ਤ੍ਯਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਧ੍ਯਾਨਵ੍ਯੁਤ੍ਸਰ੍ਗਲਕ੍ਸ਼ਣਤਪਆਚਾਰ, ਨ ਨਿਸ਼੍ਚਯਪਞ੍ਚਾਚਾਰਮਾਚਾਰਾਦਿਚਰਣਗ੍ਰਨ੍ਥਕਥਿਤਤਤ੍ਸਾਧਕਵ੍ਯਵਹਾਰਪਞ੍ਚਾਚਾਰਂ ਚਾਸ਼੍ਰਯਤੀਤ੍ਯਰ੍ਥਃ . ਅਤ੍ਰ ਯਦ੍ਗੋਤ੍ਰਾਦਿਭਿਃ ਸਹ ਕ੍ਸ਼ਮਿਤਵ੍ਯਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਂ ਕ੍ਰੁਤਂ ਤਦਤ੍ਰਾਤਿਪ੍ਰਸਂਗਨਿਸ਼ੇਧਾਰ੍ਥਮ੍ . ਤਤ੍ਰ ਨਿਯਮੋ ਨਾਸ੍ਤਿ . ਕਥਮਿਤਿ ਚੇਤ੍ . ਪੂਰ੍ਵਕਾਲੇ ਪ੍ਰਚੁਰੇਣ ਭਰਤਸਗਰਰਾਮਪਾਣ੍ਡਵਾਦਯੋ ਰਾਜਾਨ ਏਵ ਜਿਨਦੀਕ੍ਸ਼ਾਂ ਗ੍ਰੁਹ੍ਣਨ੍ਤਿ, ਤਤ੍ਪਰਿਵਾਰਮਧ੍ਯੇ ਯਦਾ ਕੋਪਿ ਮਿਥ੍ਯਾਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਰ੍ਭਵਤਿ ਤਦਾ ਧਰ੍ਮਸ੍ਯੋਪਸਰ੍ਗਂ ਕਰੋਤੀਤਿ . ਯਦਿ ਪੁਨਃ ਕੋਪਿ ਮਨ੍ਯਤੇ ਗੋਤ੍ਰਸਮ੍ਮਤਂ ਕ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਹੁਆ ਜਾ ਸਕੇਗਾ . ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਕੁਟੁਮ੍ਬਕੋ ਸਮ੍ਮਤ ਕਰਕੇ ਹੀ ਮੁਨਿਤ੍ਵਕੇ ਧਾਰਣ ਕਰਨੇਕਾ ਨਿਯਮ ਨ ਹੋਨੇ ਪਰ ਭੀ, ਕੁਛ ਜੀਵੋਂਕੇ ਮੁਨਿ ਹੋਨੇਸੇ ਪੂਰ੍ਵ ਵੈਰਾਗ੍ਯਕੇ ਕਾਰਣ ਕੁਟੁਮ੍ਬਕੋ ਸਮਝਾਨੇਕੀ ਭਾਵਨਾਸੇ ਪੂਰ੍ਵੋਕ੍ਤ ਪ੍ਰਕਾਰਕੇ ਵਚਨ ਨਿਕਲਤੇ ਹੈਂ . ਐਸੇ ਵੈਰਾਗ੍ਯਕੇ ਵਚਨ ਸੁਨਕਰ, ਕੁਟੁਮ੍ਬਮੇਂ ਯਦਿ ਕੋਈ ਅਲ੍ਪਸਂਸਾਰੀ ਜੀਵ ਹੋ ਤੋ ਵਹ ਭੀ ਵੈਰਾਗ੍ਯਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੋਤਾ ਹੈ .)
(ਅਬ ਨਿਮ੍ਨ ਪ੍ਰਕਾਰਸੇ ਪਂਚਾਚਾਰਕੋ ਅਂਗੀਕਾਰ ਕਰਤਾ ਹੈ :) (ਜਿਸਪ੍ਰਕਾਰ ਬਂਧੁਵਰ੍ਗਸੇ ਵਿਦਾ ਲੀ, ਅਪਨੇਕੋ ਬੜੋਂਸੇ, ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਔਰ ਪੁਤ੍ਰਸੇ ਛੁੜਾਯਾ) ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ — ਅਹੋ ਕਾਲ, ਵਿਨਯ, ਉਪਧਾਨ, ਬਹੁਮਾਨ, ਅਨਿਹ੍ਨਵ, ਅਰ੍ਥ, ਵ੍ਯਂਜਨ ਔਰ ਤਦੁਭਯਸਂਪਨ੍ਨ ਜ੍ਞਾਨਾਚਾਰ ! ਮੈਂ ਯਹ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸੇ ਜਾਨਤਾ ਹੂਁ ਕਿ ‘ਤੂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਤਥਾਪਿ ਮੈਂ ਤੁਝੇ ਤਬ ਤਕ ਅਂਗੀਕਾਰ ਕਰਤਾ ਹੂਁ ਜਬ ਤਕ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਾਦਸੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਕੋ ਉਪਲਬ੍ਧ ਕਰ ਲੂਁ . ਅਹੋ ਨਿਃਸ਼ਂਕਿਤਤ੍ਵ, ਨਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਤਤ੍ਵ, ਨਿਰ੍ਵਿਚਿਕਿਤ੍ਸਤ੍ਵ, ਨਿਰ੍ਮੂਢਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਤ੍ਵ, ਉਪਬ੍ਰੁਂਹਣ, ਸ੍ਥਿਤਿਕਰਣ, ਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯ ਔਰ ਪ੍ਰਭਾਵਨਾਸ੍ਵਰੂਪ ਦਰ੍ਸ਼ਨਾਚਾਰ . ਮੈਂ ਯਹ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸੇ ਜਾਨਤਾ ਹੂਁ ਕਿ ਤੂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਤੁਝੇ ਤਬ ਤਕ ਅਂਗੀਕਾਰ ਕਰਤਾ ਹੂਁ ਜਬ ਤਕ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਾਦਸੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਕੋ ਉਪਲਬ੍ਧ ਕਰ ਲੂਁ . ਅਹੋ, ਮੋਕ੍ਸ਼ਮਾਰ੍ਗਮੇਂ ਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿਕੇ ਕਾਰਣਭੂਤ, ਪਂਚਮਹਾਵ੍ਰਤਸਹਿਤ ਕਾਯ – ਵਚਨ – ਮਨਗੁਪ੍ਤਿ ਔਰ ਈਰ੍ਯਾ – ਭਾਸ਼ਾ – ਏਸ਼ਣ – ਆਦਾਨਨਿਕ੍ਸ਼ੇਪਣ – ਪ੍ਰਤਿਸ਼੍ਠਾਪਨਸਮਿਤਿਸ੍ਵਰੂਪ ਚਾਰਿਤ੍ਰਾਚਾਰ ! ਮੈਂ ਯਹ ਨਿਸ਼੍ਚਯਸੇ ਜਾਨਤਾ ਹੂਁ ਕਿ ਤੂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਤਥਾਪਿ ਤੁਝੇ ਤਬ ਤਕ ਅਂਗੀਕਾਰ ਕਰਤਾ ਹੂਁ ਜਬ ਤਕ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਸਾਦਸੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਕੋ ਉਪਲਬ੍ਧ ਕਰ ਲੂਁ . ਅਹੋ ਅਨਸ਼ਨ, ਅਵਮੌਦਰ੍ਯ, ਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿਪਰਿਸਂਖ੍ਯਾਨ, ਰਸਪਰਿਤ੍ਯਾਗ, ਵਿਵਿਕ੍ਤ પ્ર. ૪૮