ਨ ਖਲੁ ਬਹਿਰਂਸਂਗਦ੍ਭਾਵੇ ਤੁਸ਼ਸਦ੍ਭਾਵੇ ਤਣ੍ਡੁਲਗਤਾਸ਼ੁਦ੍ਧਤ੍ਵਸ੍ਯੇਵਾਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗਰੂਪ- ਸ੍ਯਾਨ੍ਤਰਂਗਚ੍ਛੇਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ੇਧਃ, ਤਦ੍ਭਾਵੇ ਚ ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪਯੋਗਮੂਲਸ੍ਯ ਕੈਵਲ੍ਯਸ੍ਯੋਪਲਮ੍ਭਃ . ਅਤੋਸ਼ੁਦ੍ਧੋਪ- ਨਿਰਵਦ੍ਯਾਹਾਰਾਦਿਸਹਕਾਰਿਕਾਰਣਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਿਤਿ ਪੁਨਰਪ੍ਯਪਵਾਦਵਿਸ਼ੇਸ਼ਵ੍ਯਾਖ੍ਯਾਨਮੁਖ੍ਯਤ੍ਵੇਨ ‘ਉਵਯਰਣਂ ਜਿਣਮਗ੍ਗੇ’ ਇਤ੍ਯਾਦ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ਗਾਥਾ ਭਵਨ੍ਤਿ . ਅਤ੍ਰ ਟੀਕਾਯਾਂ ਗਾਥਾਚਤੁਸ਼੍ਟਯਂ ਨਾਸ੍ਤਿ . ਏਵਂ ਮੂਲਸੂਤ੍ਰਾਭਿਪ੍ਰਾਯੇਣ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਦ੍ਗਾਥਾਭਿਃ, ਟੀਕਾਪੇਕ੍ਸ਼ਯਾ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਗਾਥਾਭਿਃ ਦ੍ਵਿਤੀਯਾਨ੍ਤਰਾਧਿਕਾਰੇ ਸਮੁਦਾਯਪਾਤਨਿਕਾ . ਤਥਾਹਿ — ਅਥ ਭਾਵਸ਼ੁਦ੍ਧਿ- ਪੂਰ੍ਵਕਬਹਿਰਙ੍ਗਪਰਿਗ੍ਰਹਪਰਿਤ੍ਯਾਗੇ ਕ੍ਰੁਤੇ ਸਤਿ ਅਭ੍ਯਨ੍ਤਰਪਰਿਗ੍ਰਹਪਰਿਤ੍ਯਾਗਃ ਕ੍ਰੁਤ ਏਵ ਭਵਤੀਤਿ ਨਿਰ੍ਦਿਸ਼ਤਿ – ਣ ਹਿ ਣਿਰਵੇਕ੍ਖੋ ਚਾਗੋ ਨ ਹਿ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ਸ੍ਤ੍ਯਾਗਃ ਯਦਿ ਚੇਤ੍, ਪਰਿਗ੍ਰਹਤ੍ਯਾਗਃ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ੋ ਨ ਭਵਤਿ ਕਿਂਤੁ ਕਿਮਪਿ ਵਸ੍ਤ੍ਰਪਾਤ੍ਰਾਦਿਕਂ ਗ੍ਰਾਹ੍ਯਮਿਤਿ ਭਵਤਾ ਭਣ੍ਯਤੇ, ਤਰ੍ਹਿ ਹੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਯ ਣ ਹਵਦਿ ਭਿਕ੍ਖੁਸ੍ਸ ਆਸਯਵਿਸੁਦ੍ਧੀ ਨ ਭਵਤਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ੋਰਾਸ਼ਯਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ, ਤਦਾ ਸਾਪੇਕ੍ਸ਼ਪਰਿਣਾਮੇ ਸਤਿ ਭਿਕ੍ਸ਼ੋਸ੍ਤਪੋਧਨਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰ੍ਨ ਭਵਤਿ . ਅਵਿਸੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ਹਿ ਚਿਤ੍ਤੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਭਾਵਨਾਰੂਪਸ਼ੁਦ੍ਧਿਰਹਿਤਸ੍ਯ ਤਪੋਧਨਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਤੇ ਮਨਸਿ ਹਿ ਸ੍ਫੁਟਂ ਕਹਂ ਤੁ ਕਮ੍ਮਕ੍ਖਓ ਵਿਹਿਦੋ ਕਥਂ ਤੁ ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯੋ ਵਿਹਿਤਃ ਉਚਿਤੋ, ਨ ਕਥਮਪਿ . ਅਨੇਨੈਤਦੁਕ੍ਤਂ ਭਵਤਿ — ਯਥਾ ਬਹਿਰਙ੍ਗਤੁਸ਼ਸਦ੍ਭਾਵੇ ਸਤਿ ਤਣ੍ਡੁਲਸ੍ਯਾਭ੍ਯਨ੍ਤਰਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨਾਯਾਤਿ ਤਥਾ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨੇ ਵਾ ਬਹਿਰਙ੍ਗਪਰਿ- ਗ੍ਰਹਾਭਿਲਾਸ਼ੇ ਸਤਿ ਨਿਰ੍ਮਲਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਨੁਭੂਤਿਰੂਪਾਂ ਚਿਤ੍ਤਸ਼ੁਦ੍ਧਿਂ ਕਰ੍ਤੁਂ ਨਾਯਾਤਿ . ਯਦਿ ਪੁਨਰ੍ਵਿਸ਼ਿਸ਼੍ਟਵੈਰਾਗ੍ਯ-
ਅਬ, ਇਸ ਉਪਧਿ (ਪਰਿਗ੍ਰਹ) ਕਾ ਨਿਸ਼ੇਧ ਵਹ ਅਂਤਰਂਗ ਛੇਦਕਾ ਹੀ ਨਿਸ਼ੇਧ ਹੈ, ਐਸਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਤੇ ਹੈਂ : —
ਅਨ੍ਵਯਾਰ੍ਥ : — [ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ਃ ਤ੍ਯਾਗਃ ਨ ਹਿ ] ਯਦਿ ਨਿਰਪੇਕ੍ਸ਼ (ਕਿਸੀ ਭੀ ਵਸ੍ਤੁਕੀ ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾਰਹਿਤ) ਤ੍ਯਾਗ ਨ ਹੋ ਤੋ [ਭਿਕ੍ਸ਼ੋਃ ] ਭਿਕ੍ਸ਼ੁਕੇ [ਆਸ਼ਯਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿਃ ] ਭਾਵਕੀ ਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਿ [ਨ ਭਵਤਿ ] ਨਹੀਂ ਹੋਤੀ; [ਚ ] ਔਰ [ਚਿਤ੍ਤੇ ਅਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਸ੍ਯ ] ਜੋ ਭਾਵਮੇਂ ਅਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧ ਹੈ ਉਸਕੇ [ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯਃ ] ਕਰ੍ਮਕ੍ਸ਼ਯ [ਕਥਂ ਨੁ ] ਕੈਸੇ [ਵਿਹਿਤਃ ] ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ ?..੨੨੦..
ਟੀਕਾ : — ਜੈਸੇ ਛਿਲਕੇਕੇ ਸਦ੍ਭਾਵਮੇਂ ਚਾਵਲੋਂਮੇ ਪਾਈ ਜਾਨੇਵਾਲੀ (ਰਕ੍ਤਤਾਰੂਪ) ਅਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਕਾ ਤ੍ਯਾਗ (-ਨਾਸ਼, ਅਭਾਵ) ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ, ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਬਹਿਰਂਗ ਸਂਗਕੇ ਸਦ੍ਭਾਵਮੇਂ
ਨੇ ਭਾਵਮਾਂ ਅਵਿਸ਼ੁਦ੍ਧਨੇ ਕ੍ਸ਼ਯ ਕਰ੍ਮਨੋ ਕਇ ਰੀਤ ਬਨੇ? ੨੨੦.
੪੦੪ਪ੍ਰਵਚਨਸਾਰ[ ਭਗਵਾਨਸ਼੍ਰੀਕੁਂਦਕੁਂਦ-