ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਮੇਂ ਸਦਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯ ਹੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ, ਉਸੀਕੇ ਆਸ਼੍ਰਯਸੇ ਧਰ੍ਮ ਹੋਤਾ ਹੈ . ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਂਮੇਂ ਜਹਾਁ ਵਿਕਾਰੀ ਪਰ੍ਯਾਯੋਂਕਾ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਸੇ ਕਥਨ ਕਿਯਾ ਜਾਵੇ ਵਹਾਁ ਭੀ ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯ ਕੋ ਹੀ ਮੁਖ੍ਯ ਔਰ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੋ ਗੌਣ ਕਰਨੇਕਾ ਆਸ਼ਯ ਹੈ ਐਸਾ ਸਮਝਨਾ ਚਾਹਿਯੇ . ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥਕੇ ਦ੍ਵਾਰਾ ਅਪਨੇਮੇਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਪਰ੍ਯਾਯਕੋ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨੇ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਵਿਕਾਰੀ ਪਰ੍ਯਾਯਕੋ ਟਾਲਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਸਦਾ ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯ ਹੀ ਆਦਰਣੀਯ ਹੈ . ਉਸ ਸਮਯ ਦੋਨੋਂ ਨਯੋਂਕਾ ਜ੍ਞਾਨ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਧਰ੍ਮਕੋ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਮੇਂ ਦੋਨੋਂ ਨਯ ਕਦਾਪਿ ਆਦਰਣੀਯ ਨਹੀਂ ਹੈਂ . ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੇ ਆਸ਼੍ਰਯਸੇ ਕ ਭੀ ਆਂਸ਼ਿਕ ਧਰ੍ਮ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ, ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਤ ਉਸਕੇ ਆਸ਼੍ਰਯਸੇ ਰਾਗਦ੍ਵੇਸ਼ਕੇ ਵਿਕਲ੍ਪ ਹੀ ਉਠਾ ਕਰਤੇ ਹੈਂ .
ਛਹੋਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯ, ਉਨਕੇ ਗੁਣ ਔਰ ਉਨਕੀ ਪਰ੍ਯਾਯੋਂਕੇ ਸ੍ਵਰੂਪਕਾ ਜ੍ਞਾਨ ਕਰਾਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਕਭੀ ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯਕੀ ਮੁਖ੍ਯਤਾ ਔਰ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੀ ਗੌਣਤਾ ਰਖਕਰ ਕਥਨ ਕਿਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਔਰ ਕਭੀ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੋ ਮੁਖ੍ਯ ਕਰਕੇ ਔਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯਕੋ ਗੌਣ ਰਖਕਰ ਕਥਨ ਕਿਯਾ ਜਾਤਾ ਹੈ . ਸ੍ਵਯਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ ਉਸਮੇਂ ਭੀ ਕਭੀ ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯਕੀ ਔਰ ਕਭੀ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਕੀ ਮੁਖ੍ਯਤਾ ਕੀ ਜਾਤੀ ਹੈ . ਅਧ੍ਯਾਤ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮੇਂ ਭੀ ਜੀਵਕੀ ਵਿਕਾਰੀ ਪਰ੍ਯਾਯ ਜੀਵ ਸ੍ਵਯਂ ਕਰਤਾ ਹੈ ਤੋ ਹੋਤੀ ਹੈ, ਔਰ ਵਹ ਜੀਵਕਾ ਅਨਨ੍ਯ ਪਰਿਣਾਮ ਹੈ — ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯਸੇ ਕਹਾ ਯਾ ਸਮਝਾਯਾ ਜਾਯ, ਕਿਨ੍ਤੁ ਉਸ ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਸਮਯਮੇਂ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਮੇਂ ਤੋ ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯ ਏਕ ਹੀ ਮੁਖ੍ਯ ਔਰ ਆਦਰਣੀਯ ਹੈ — ਐਸਾ ਜ੍ਞਾਨਿਯੋਂਕਾ ਕਥਨ ਹੈ . ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾ ਪ੍ਰਕਟ ਕਰਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਕਭੀ ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯ ਆਦਰਣੀਯ ਹੋਤਾ ਹੈ ਔਰ ਕਭੀ ਵ੍ਯਵਹਾਰਨਯ – ਐਸਾ ਮਾਨਨਾ ਭੂਲ ਹੈ . ਤੀਨੋਂ ਕਾਲਮੇਂ ਏਕਮਾਤ੍ਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯਨਯਕੇ ਆਸ਼੍ਰਯਸੇ ਹੀ ਧਰ੍ਮ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਤਾ ਹੈ – ਐਸਾ ਸਮਝਨਾ ਚਾਹਿਯੇ .
ਸਾਧਕ ਜੀਵ ਪ੍ਰਾਰਂਭਸੇ ਅਂਤ ਤਕ ਨਿਸ਼੍ਚਯਕੀ ਹੀ ਮੁਖ੍ਯਤਾ ਰਖਕਰ ਵ੍ਯਵਹਾਰਕੋ ਗੌਣ ਹੀ ਕਰਤਾ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਸੇ ਸਾਧਕ ਦਸ਼ਾਮੇਂ ਨਿਸ਼੍ਚਯਕੀ ਮੁਖ੍ਯਤਾਕੇ ਬਲਸੇ ਸਾਧਕਕੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਕੀ ਵ੍ਰੁਦ੍ਧਿ ਹੀ ਹੋਤੀ ਜਾਤੀ ਹੈ ਔਰ ਅਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾ ਟਲਤੀ ਹੀ ਜਾਤੀ ਹੈ . ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਨਿਸ਼੍ਚਯਕੀ ਮੁਖ੍ਯਤਾਕੇ ਬਲਸੇ ਪੂਰ੍ਣ ਕੇਵਲਜ੍ਞਾਨ ਹੋਨੇ ਪਰ ਵਹਾਁ ਮੁਖ੍ਯਤ੍ਵ ਗੌਣਤ੍ਵ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਔਰ ਨਯ ਭੀ ਨਹੀਂ ਹੋਤੇ .