१७८ ]
स्त्रीरूपमादाय चतसृभिर्बिलासिनीभिः सह जयसमीपं गत्वा भणितो जयः । सुलोचनास्वयंवरे येन त्वया सह संग्रामः कृतः तस्यं नमिविद्याधरपते१ राज्ञीं सुरूपामभिनवयौवनां सर्वविद्याधारिणीं तद्विरक्तचित्तामिच्छ, यदि तस्य राज्यमात्मजीवितं च वाञ्छसीति । एतदाकर्ण्य जयेनोक्तं — हे सुन्दरि ! मैवं ब्रूहि, परस्त्री मम जननीसमानेति । ततस्तया जयस्योपसर्गे महति कृतेऽपि चित्तं न चलितं । ततो मायामुपसंहृत्य पूर्ववृत्तं कथयित्वा प्रशस्य वस्त्रादिभिः पूजयित्वा स्वर्गं गत इति पंचमाणुव्रतस्य ।।१८।।
एवं पंचानामहिंसादिव्रतानां प्रत्येकं गुणं प्रतिपाद्येदानीं तद्विपक्षभूतानां हिंसाद्यव्रतानां
दोषं दर्शयन्नाह —
चार विलासिनीओ (देवांगनाओ) साथे जयकुमारनी पासे आवी बोल्योः
‘‘जय! सुलोचनाना स्वयंवरमां जेणे तमारी साथे लडाई करी हती ते नमि विद्याधरनी हुं राणी छुं. हुं अत्यंत रूपवती छुं, नव यौवनवती छुं, बधी विद्याओने धारण करुं छुं अने मारुं चित्त तेनाथी (नमि विद्याधर राजाथी) विरक्त थयुं छे. जो तेना राज्यनी अने पोताना जीवननी इच्छा होय तो मने स्वीकारो.’’
ए सांभळीने जयकुमारे कह्युंः ‘‘हे सुंदरी! एम बोल मा. परस्त्री मने माता समान छे.’’
पछी तेणे (रतिप्रभदेवे) जय उपर महान उपसर्ग कर्यो, छतां तेनुं (जयनुं) चित्त चलित थयुं नहि. पछी माया संकेलीने तेणे (देव) पूर्व वृत्तान्त कह्युं अने प्रशंसा करी तथा तेनो वस्त्रो आदि द्वारा सत्कार करी स्वर्गे गयो.
ए प्रमाणे पांचमा अणुव्रतनी कथा समाप्त. ५.
भावार्थ : — (श्लोक ६४) — १. अहिंसाणुव्रतमां यमपाल चांडाल, २. सत्याणु- व्रतमां धनदेव शेठ, ३. अचौर्याणुव्रतमां श्रेणिकनो पुत्र वारिषेण, ४. ब्रह्मचर्याणुव्रतमां एक वैश्यनी पुत्री नीली अने ५. परिग्रहपरिमाण अणुव्रतमां राजपुत्र जयकुमार विशेषरूपथी प्रसिद्धि पाम्यां छे. ६४.
ए प्रमाणे पांच अहिंसादिक व्रतो पैकी दरेकना फळनुं प्रतिपादन करी हवे तेनां प्रतिपक्षी भूत हिंसादि अव्रतोना दोष दर्शावी कहे छे — १. नमिविद्याधराधिपते घ ।