Samadhitantra-Gujarati (Devanagari transliteration). Gatha: 54.

< Previous Page   Next Page >


Page 85 of 170
PDF/HTML Page 114 of 199

 

९८समाधितंत्र

ननु वाक्यायव्यतिरिक्तस्यात्मनोऽसम्भवात् तद्ब्रूयादित्याद्ययुक्तमिति वदन्तं प्रत्याह
शरीरे वाचि चात्मानं सन्धत्ते वाक्शरीरयोः
भ्रान्तोऽभ्रान्तः पुनस्तत्त्वं पृथगेषांनिबुध्यते ।।५४।।

‘‘ते ज्ञानस्वभावरूप ज्योति अविद्यानोअज्ञाननो नाश करनार छे तथा महान उत्कृष्ट अने ज्ञानमय छे; माटे मुमुक्षुओए तेना विषयमां ज पूछवुं, तेनी प्राप्तिनी अभिलाषा करवी तथा तेनो अनुभव करवो.’’

वळी श्री अमितगति आचार्यकृत ‘योगसार’मां कह्युं छे केः

‘‘जे पुरुष विद्वान छे तेने ते आत्मपदार्थनुं निश्चल मनथी अध्ययन करवुं योग्य छे; ते ध्यान करवा योग्य, आराधना करवा योग्य, पूछवा योग्य, सांभळवा योग्य, अभ्यास योग्य, उपार्जन करवा योग्य, जाणवा योग्य, कहेवा योग्य, प्रार्थना योग्य, शिक्षायोग्य, देखवा योग्य अने स्पर्शवा योग्य छे, कारण के तेम करवाथी आत्मा सदा स्थिरपणाने पामे छे.’’ ५३

वाणीशरीरथी भिन्न आत्मानो असंभव होवाथी तेने विषे बोलवुं (पृच्छा करवी) इत्यादि योग्य नथीएम बोलनार प्रति कहे छेः

श्लोक ५४

अन्वयार्थ :(वाक्शरीरयोः भ्रान्तः) वचन अने शरीरमां जेने आत्मभ्रान्ति छे तेवो बहिरात्मा, (वाचि शरीरे च) वचन अने शरीरमां (आत्मानं संधत्ते) आत्मानुं आरोपण करे छे अर्थात् वचन अने शरीरने आत्मा माने छे; (पुनः) परंतु (अभ्रान्तः) वचन अने १. जुओइष्टोपदेशश्लोक ४९

अविद्याभिदूरं ज्योतिः परं ज्ञानमयं महत्
तत्प्रष्टव्यं तदेष्टव्यं तद् दृष्टव्यं मुमुक्षुभिः ।।४९।।

२. अध्येतव्यं स्तिमितमनसा ध्येयमाराधनीयं

पृच्छयं श्रव्यं भवति विदुषाभ्यस्यमावर्जनीयम्
वेद्यं गद्यं किमपि तदिह प्रार्थनीयं विनेयं,
दृश्यं स्पृश्यं प्रभवति यतः सर्वदात्मस्थिरत्वम्
।।४९।। [श्री अमितगति आचार्यकृत योगसारश्लोक ४९]
वच-काये जीव मानतो, वच-तनमां जे भ्रान्त;
तत्त्व पृथक् छे तेमनुंजाणे जीव निर्भ्रान्त. ५४.