न ददाति ६ । यदा परक्षेत्रगतज्ञेयार्थपरिणमनात् परक्षेत्रेण ज्ञानं सत् प्रतिपद्य
नाशमुपैति, तदा स्वक्षेत्रेणास्तित्वं द्योतयन्ननेकान्त एव तमुज्जीवयति ७ । यदा तु स्वक्षेत्रे
भवनाय परक्षेत्रगतज्ञेयाकारत्यागेन ज्ञानं तुच्छीकुर्वन्नात्मानं नाशयति, तदा स्वक्षेत्र एव ज्ञानस्य परक्षेत्रगतज्ञेयाकारपरिणमनस्वभावत्वात्परक्षेत्रेण नास्तित्वं द्योतयन्ननेकान्त एव नाशयितुं न ददाति ८ । यदा पूर्वालम्बितार्थविनाशकाले ज्ञानस्यासत्त्वं प्रतिपद्य नाशमुपैति, तदा स्वकालेन सत्त्वं द्योतयन्ननेकान्त एव तमुज्जीवयति ९ । यदा त्वर्थालम्बन-
काल एव ज्ञानस्य सत्त्वं प्रतिपद्यात्मानं नाशयति, तदा परकालेनासत्त्वं द्योतयन्ननेकान्त एव नाशयितुं न ददाति १० । यदा ज्ञायमानपरभावपरिणमनात् ज्ञायकभावं परभावत्वेन प्रतिपद्य नाशमुपैति, तदा स्वभावेन सत्त्वं द्योतयन्ननेकान्त एव तमुज्जीवयति ११ । यदा
देतो नथी. ६. ज्यारे आ ज्ञानमात्र भाव परक्षेत्रगत ( – परक्षेत्रे रहेला) ज्ञेय पदार्थोना परिणमनने लीधे परक्षेत्रथी ज्ञानने सत् मानीने — अंगीकार करीने नाश पामे छे, त्यारे (ते ज्ञानमात्र भावनुं) स्वक्षेत्रथी अस्तित्व प्रकाशतो थको अनेकांत ज तेने जिवाडे छे — नाश पामवा देतो नथी. ७. वळी ज्यारे ते ज्ञानमात्र भाव स्वक्षेत्रे होवाने ( – रहेवाने, परिणमवाने) माटे, परक्षेत्रगत ज्ञेयोना आकारोना त्याग वडे (अर्थात् ज्ञानमां जे परक्षेत्रे रहेल ज्ञेयोना आकार आवे छे तेमनो त्याग करीने) ज्ञानने तुच्छ करतो थको पोतानो नाश करे छे, त्यारे स्वक्षेत्रे रहीने ज परक्षेत्रगत ज्ञेयोना आकारोरूपे परिणमवानो ज्ञाननो स्वभाव होवाथी (ते ज्ञानमात्र भावनुं) परक्षेत्रथी नास्तित्व प्रकाशतो थको अनेकांत ज तेने पोतानो नाश करवा देतो नथी. ८. ज्यारे आ ज्ञानमात्र भाव पूर्वालंबित पदार्थोना विनाशकाळे ( – पूर्वे जेमनुं आलंबन कर्युं हतुं एवा ज्ञेय पदार्थोना विनाश वखते) ज्ञाननुं असत्पणुं मानीने — अंगीकार करीने नाश पामे छे, त्यारे (ते ज्ञानमात्र भावनुं) स्वकाळथी ( – ज्ञानना काळथी) सत्पणुं प्रकाशतो थको अनेकांत ज तेने जिवाडे छे – नाश पामवा देतो नथी. ९. वळी ज्यारे ते ज्ञानमात्र भाव पदार्थोना आलंबनकाळे ज ( – मात्र ज्ञेय पदार्थोने जाणवा वखते ज) ज्ञाननुं सत्पणुं मानीने — अंगीकार करीने पोतानो नाश करे छे, त्यारे (ते ज्ञानमात्र भावनुं) परकाळथी ( – ज्ञेयना काळथी) असत्पणुं प्रकाशतो थको अनेकांत ज तेने पोतानो नाश करवा देतो नथी. १०. ज्यारे आ ज्ञानमात्र भाव, जाणवामां आवता एवा परभावोना परिणमनने लीधे ज्ञायकस्वभावने परभावपणे मानीने — अंगीकार करीने नाश पामे छे, त्यारे (ते ज्ञानमात्र भावनुं) स्व - भावथी सत्पणुं प्रकाशतो थको अनेकांत ज तेने जिवाडे छे — नाश पामवा देतो नथी. ११. वळी ज्यारे ते ज्ञानमात्र भाव ‘सर्व भावो हुं ज छुं’ एम परभावने
५९६