kahānajainashāstramāḷā ]
किंत्वस्यापि कुतोऽपि किञ्चिदपि तत्कर्मावशेनापतेत् ।
ज्ञानी किं कुरुतेऽथ किं न कुरुते कर्मेति जानाति कः ।।१५३।।
bījo āshay ā pramāṇe chheḥ — agnānī sukh ( – rāgādipariṇām) utpanna karanārā āgāmī bhogonī abhilāṣhāthī vrat, tap vagere shubh karma kare chhe tethī te karma tene rāgādi- pariṇām utpanna karanārā āgāmī bhogo āpe chhe. gnānīnī bābatamān āthī viparīt samajavun.
ā rīte agnānī phaḷanī vāñchhāthī karma kare chhe tethī te phaḷane pāme chhe ane gnānī phaḷanī vāñchhā vinā karma kare chhe tethī te phaḷane pāmato nathī.
have, ‘‘jene phaḷanī vāñchhā nathī te karma shā māṭe kare?’’ evī āshaṅkā dūr karavāne kāvya kahe chheḥ —
shlokārthaḥ — [ येन फलं त्यक्तं सः कर्म कुरुते इति वयं न प्रतीमः ] jeṇe karmanun phaḷ chhoḍyun chhe te karma kare em to ame pratīti karī shakatā nathī. [ किन्तु ] parantu tyān eṭalun visheṣh chhe ke — [ अस्य अपि कुतः अपि किंचित् अपि तत् कर्म अवशेन आपतेत् ] tene (gnānīne) paṇ koī kāraṇe kāīk evun karma avashapaṇe ( – tenā vash vinā) āvī paḍe chhe. [ तस्मिन् आपतिते तु ] te āvī paḍatān paṇ, [ अकम्प-परम-ज्ञानस्वभावे स्थितः ज्ञानी ] je akamp paramagnānasvabhāvamān sthit chhe evo gnānī [ कर्म ] karma [ किं कुरुते अथ किं न कुरुते ] kare chhe ke nathī karato [ इति कः जानाति ] te koṇ jāṇe?
bhāvārthaḥ — gnānīne paravashe karma āvī paḍe chhe topaṇ gnānī gnānathī chalāyamān thato nathī. māṭe gnānathī achalāyamān te gnānī karma kare chhe ke nathī karato te koṇ jāṇe? gnānīnī vāt gnānī ja jāṇe. gnānīnā pariṇām jāṇavānun sāmarthya agnānīnun nathī.
avirat samyagdraṣhṭithī māṇḍīne uparanā badhāy gnānī ja samajavā. temān, avirat samyagdraṣhṭi, deshavirat samyagdraṣhṭi ane āhāravihār karatā munione bāhyakriyākarma pravarte chhe, topaṇ gnānasvabhāvathī achalit hovāne līdhe nishchayathī teo bāhyakriyākarmanā kartā nathī, gnānanā ja kartā chhe. antaraṅg mithyātvanā abhāvathī tathā yathāsambhav kaṣhāyanā abhāvathī temanā pariṇām ujjvaḷ chhe. te ujjvaḷatāne teo ja ( – gnānīo ja – ) jāṇe chhe, mithyādraṣhṭio te