kahānajainashāstramāḷā ]
sarvavishuddhagnān adhikār
527
असुहो सुहो व फासो ण तं भणदि फु ससु मं ति सो चेव ।
ण य एदि विणिग्गहिदुं कायविसयमागदं फासं ।।३७९।।
असुहो सुहो व गुणो ण तं भणदि बुज्झ मं ति सो चेव ।
ण य एदि विणिग्गहिदुं बुद्धिविसयमागदं तु गुणं ।।३८०।।
असुहं सुहं व दव्वं ण तं भणदि बुज्झ मं ति सो चेव ।
ण य एदि विणिग्गहिदुं बुद्धिविसयमागदं दव्वं ।।३८१।।
एयं तु जाणिऊणं उवसमं णेव गच्छदे मूढो ।
णिग्गहमणा परस्स य सयं च बुद्धिं सिवमपत्तो ।।३८२।।
निन्दितसंस्तुतवचनानि पुद्गलाः परिणमन्ति बहुकानि ।
तानि श्रुत्वा रुष्यति तुष्यति च पुनरहं भणितः ।।३७३।।
पुद्गलद्रव्यं शब्दत्वपरिणतं तस्य यदि गुणोऽन्यः ।
तस्मान्न त्वं भणितः किञ्चिदपि किं रुष्यस्यबुद्धः ।।३७४।।
shubh ke ashubh je sparsha te ‘tun sparsha mujane’ nav kahe,
ne jīv paṇ grahavā na jāye kāyagochar sparshane; 379.
shubh ke ashubh je guṇ te ‘tun jāṇ mujane’ nav kahe,
ne jīv paṇ grahavā na jāye buddhigochar guṇane; 380.
shubh ke ashubh je dravya te ‘tun jāṇ mujane’ nav kahe,
ne jīv paṇ grahavā na jāye buddhigochar dravyane. 381.
– ā jāṇīne paṇ mūḍh jīv pāme nahīn upasham are!
shiv buddhine pāmel nahi e par grahaṇ karavā chahe. 382.
gāthārthaḥ — [बहुकानि] bahu prakāranān [निन्दितसंस्तुतवचनानि] nindānān ane stutinān vachanorūpe [पुद्गलाः] pudgalo [परिणमन्ति] pariṇame chhe; [तानि श्रुत्वा पुनः] temane sāmbhaḷīne agnānī jīv [अहं भणितः] ‘mane kahyun’ em mānīne [रुष्यति तुष्यति च] roṣh tathā toṣh kare chhe (arthāt gusse thāy chhe tathā khushī thāy chhe).