സംന്യസ്തേ സതി തത്ര കാ കില കഥാ പുണ്യസ്യ പാപസ്യ വാ .
നൈഷ്കര്മ്യപ്രതിബദ്ധമുദ്ധതരസം ജ്ഞാനം സ്വയം ധാവതി ..൧൦൯..
കര്മജ്ഞാനസമുച്ചയോപി വിഹിതസ്താവന്ന കാചിത്ക്ഷതിഃ .
മോക്ഷായ സ്ഥിതമേകമേവ പരമം ജ്ഞാനം വിമുക്തം സ്വതഃ ..൧൧൦..
അബ ഇസ അര്ഥകാ കലശരൂപ കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [മോക്ഷാര്ഥിനാ ഇദം സമസ്തമ് അപി തത് ക ര്മ ഏവ സംന്യസ്തവ്യമ് ] മോക്ഷാര്ഥീകോ യഹ സമസ്ത ഹീ ക ര്മമാത്ര ത്യാഗ കരനേ യോഗ്യ ഹൈ . [സംന്യസ്തേ സതി തത്ര പുണ്യസ്യ പാപസ്യ വാ കി ല കാ ക ഥാ ] ജഹാ സമസ്ത ക ര്മകാ ത്യാഗ കിയാ ജാതാ ഹൈ ഫി ര വഹാ പുണ്യ യാ പാപകീ ക്യാ ബാത ഹൈ ? (ക ര്മമാത്ര ത്യാജ്യ ഹൈ തബ ഫി ര പുണ്യ അച്ഛാ ഹൈ ഔര പാപ ബുരാ — ഐസീ ബാതകോ അവകാശ ഹീ കഹാ ഹൈം ? ക ര്മസാമാന്യമേം ദോനോം ആ ഗയേ ഹൈം .) [സമ്യക്ത്വാദിനിജസ്വഭാവഭവനാത് മോക്ഷസ്യ ഹേതുഃ ഭവന് ] സമസ്ത ക ര്മകാ ത്യാഗ ഹോനേ പര, സമ്യക്ത്വാദി അപനേ സ്വഭാവരൂപ ഹോനേസേ — പരിണമന കരനേസേ മോക്ഷകാ കാരണഭൂത ഹോതാ ഹുആ, [നൈഷ്ക ര്മ്യപ്രതിബദ്ധമ് ഉദ്ധതരസം ] നിഷ്ക ര്മ അവസ്ഥാകേ സാഥ ജിസകാ ഉദ്ധത ( – ഉത്കട) രസ പ്രതിബദ്ധ ഹൈ ഐസാ [ജ്ഞാനം ] ജ്ഞാന [സ്വയം ] അപനേ ആപ [ധാവതി ] ദൌഡാ ചലാ ആതാ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — കര്മകോ ദൂര കരകേ, അപനേ സമ്യക്ത്വാദിസ്വഭാവരൂപ പരിണമന കരനേസേ മോക്ഷകാ കാരണരൂപ ഹോനേവാലാ ജ്ഞാന അപനേ ആപ പ്രഗട ഹോതാ ഹൈ, തബ ഫി ര ഉസേ കൌന രോക സകതാ ഹൈ ? ൧൦൯.
അബ ആശംകാ ഉത്പന്ന ഹോതീ ഹൈ കി — ജബ തക അവിരത സമ്യഗ്ദൃഷ്ടി ഇത്യാദികേ കര്മകാ ഉദയ രഹതാ ഹൈ തബ തക ജ്ഞാന മോക്ഷകാ കാരണ കൈസേ ഹോ സകതാ ഹൈ ? ഔര കര്മ തഥാ ജ്ഞാന ദോനോം ( – കര്മകേ നിമിത്തസേ ഹോനേവാലീ ശുഭാശുഭ പരിണതി തഥാ ജ്ഞാനപരിണതി ദോനോം – ) ഏക ഹീ സാഥ കൈസേ രഹ സകതേ ഹൈം . ഇസകേ സമാധാനാര്ഥ കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — [യാവത് ] ജബ തക [ജ്ഞാനസ്യ ക ര്മവിരതിഃ ] ജ്ഞാനകീ ക ര്മവിരതി [സാ സമ്യക് പാക മ് ന ഉപൈതി ] ഭലിഭാ തി പരിപൂര്ണതാകോ പ്രാപ്ത നഹീം ഹോതീ [താവത് ] തബ തക [ക ര്മജ്ഞാനസമുച്ചയഃ അപി വിഹിതഃ, ന കാചിത് ക്ഷതിഃ ] ക ര്മ ഔര ജ്ഞാനകാ ഏകത്രിതപനാ ശാസ്ത്രമേം ക ഹാ