സ്തേ ശുദ്ധചിന്മാത്രമഹോതിരിക്താഃ .
മിതി പ്രണുന്നാഃ പുനരേവമാഹുഃ ..൧൭൪..
ജഹ ഫലിഹമണീ സുദ്ധോ ണ സയം പരിണമദി രാഗമാദീഹിം . രംഗിജ്ജദി അണ്ണേഹിം ദു സോ രത്താദീഹിം ദവ്വേഹിം ..൨൭൮..
അസദ്ഭാവമേം ഉസകേ ( – ശുദ്ധ ആത്മാകേ) സദ്ഭാവസേ ഹീ ചാരിത്രകാ സദ്ഭാവ ഹൈ .
ഭാവാര്ഥ : — ആചാരാംഗാദി ശബ്ദശ്രുതകാ ജ്ഞാന, ജീവാദി നവ പദാര്ഥോംകാ ശ്രദ്ധാന തഥാ ഛഹകായകേ ജീവോംകീ രക്ഷാ — ഇന സബകേ ഹോതേ ഹുഏ ഭീ അഭവ്യകേ ജ്ഞാന, ദര്ശന, ചാരിത്ര നഹീം ഹോതേ, ഇസലിയേ വ്യവഹാരനയ തോ നിഷേധ്യ ഹൈ; ഔര ജഹാ ശുദ്ധാത്മാ ഹോതാ ഹൈ വഹാ ജ്ഞാന, ദര്ശന, ചാരിത്ര ഹോതേ ഹീ ഹൈം, ഇസലിയേ നിശ്ചയനയ വ്യവഹാരകാ നിഷേധക ഹൈ . അതഃ ശുദ്ധനയ ഉപാദേയ കഹാ ഗയാ ഹൈ ..൨൭൬-൨൭൭..
അബ ആഗാമീ കഥനകാ സൂചക കാവ്യ കഹതേ ഹൈം : —
ശ്ലോകാര്ഥ : — ‘‘[രാഗാദയഃ ബന്ധനിദാനമ് ഉക്താഃ ] രാഗാദികോ ബന്ധകാ കാരണ ക ഹാ ഔര [തേ ശുദ്ധ-ചിന്മാത്ര-മഹഃ-അതിരിക്താഃ ] ഉന്ഹേം ശുദ്ധചൈതന്യമാത്ര ജ്യോതിസേ ( – അര്ഥാത് ആത്മാസേ) ഭിന്ന ക ഹാ; [തദ്-നിമിത്തമ് ] തബ ഫി ര ഉസ രാഗാദികാ നിമിത്ത [കിമു ആത്മാ വാ പരഃ ] ആത്മാ ഹൈ യാ കോഈ അന്യ ?’’ [ഇതി പ്രണുന്നാഃ പുനഃ ഏവമ് ആഹുഃ ] ഇസപ്രകാര (ശിഷ്യകേ) പ്രശ്നസേ പ്രേരിത ഹോതേ ഹുഏ ആചാര്യഭഗവാന പുനഃ ഇസപ്രകാര (നിമ്നപ്രകാരസേ) ക ഹതേ ഹൈം .൧൭൪.
ഉപരോക്ത പ്രശ്നകേ ഉത്തരരൂപമേം ആചാര്യദേവ കഹതേ ഹൈം : —