കര്താത്മൈഷ കഥംചിദിത്യചലിതാ കൈശ്ചിച്ഛ്രുതിഃ കോപിതാ .
സ്യാദ്വാദപ്രതിബന്ധലബ്ധവിജയാ വസ്തുസ്ഥിതിഃ സ്തൂയതേ ..൨൦൪..
കമ്മേഹി ദു അണ്ണാണീ കിജ്ജദി ണാണീ തഹേവ കമ്മേഹിം .
ശ്ലോകാര്ഥ : — [കൈശ്ചിത് ഹതകൈഃ ] കോഈ ആത്മാകേ ഘാതക (സര്വഥാ ഏകാന്തവാദീ) [കര്മ ഏവ കര്തൃ പ്രവിതര്ക്യ ] ക ര്മകോ ഹീ ക ര്താ വിചാര കര [ആത്മനഃ കര്തൃതാം ക്ഷിപ്ത്വാ ] ആത്മാകേ ക ര്തൃത്വകോ ഉഡാകര, ‘[ഏഷഃ ആത്മാ കഥംചിത് ക ര്താ ] യഹ ആത്മാ ക ഥംചിത് ക ര്താ ഹൈ’ [ഇതി അചലിതാ ശ്രുതിഃ കോപിതാ ] ഐസാ ക ഹനേവാലീ അചലിത ശ്രുതികോ കോപിത ക രതേ ഹൈം ( – നിര്ബാധ ജിനവാണീകീ വിരാധനാ ക രതേ ഹൈം); [ഉദ്ധത-മോഹ-മുദ്രിത-ധിയാം തേഷാമ് ബോധസ്യ സംശുദ്ധയേ ] ജിനകീ ബുദ്ധി തീവ്ര മോഹസേ മുദ്രിത ഹോ ഗഈ ഹൈ ഐസേ ഉന ആത്മഘാതകോംകേ ജ്ഞാനകീ സംശുദ്ധികേ ലിയേ (നിമ്നലിഖിത ഗാഥാഓം ദ്വാരാ) [വസ്തുസ്ഥിതിഃ സ്തൂയതേ ] വസ്തുസ്ഥിതി ക ഹീ ജാതീ ഹൈ — [സ്യാദ്വാദ- പ്രതിബന്ധ-ലബ്ധ-വിജയാ ] ജിസ വസ്തുസ്ഥിതിനേ സ്യാദ്വാദകേ പ്രതിബന്ധസേ വിജയ പ്രാപ്ത കീ ഹൈ (അര്ഥാത് ജോ വസ്തുസ്ഥിതി സ്യാദ്വാദരൂപ നിയമസേ നിര്ബാധതയാ സിദ്ധ ഹോതീ ഹൈ) .
ഭാവാര്ഥ : — കോഈ ഏകാന്തവാദീ സര്വഥാ ഏകാന്തതഃ കര്മകാ കര്താ കര്മകോ ഹീ കഹതേ ഹൈം ഔര ആത്മാകോ അകര്താ ഹീ കഹതേ ഹൈം; വേ ആത്മാകേ ഘാതക ഹൈം . ഉന പര ജിനവാണീകാ കോപ ഹൈ, ക്യോംകി സ്യാദ്വാദസേ വസ്തുസ്ഥിതികോ നിര്ബാധതയാ സിദ്ധ കരനേവാലീ ജിനവാണീ തോ ആത്മാകോ കഥംചിത് കര്താ കഹതീ ഹൈ . ആത്മാകോ അകര്താ ഹീ കഹനേവാലേ ഏകാന്തവാദിയോംകീ ബുദ്ധി ഉത്കട മിഥ്യാത്വസേ ഢക ഗഈ ഹൈ; ഉനകേ മിഥ്യാത്വകോ ദൂര കരനേകേ ലിയേ ആചാര്യദേവ സ്യാദ്വാദാനുസാര ജൈസീ വസ്തുസ്ഥിതി ഹൈ, വഹ നിമ്നലിഖിത ഗാഥാഓംമേം കഹതേ ഹൈം .൨൦൪.
‘ആത്മാ സര്വഥാ അകര്താ നഹീം ഹൈ, കഥംചിത് കര്താ ഭീ ഹൈ’ ഇസ അര്ഥകീ ഗാഥായേം അബ കഹതേ ഹൈം : —