smaraṇ karato hato; ane ā svānubhūti – prakāshanān bākī rahelān
padonī rachanā men tyān pūrī karī hatī.
giranār āvyā; vaishākh sud chothe (navalabhāī vagere sāthe) ame
giranāranī yātrā karī. pāñchamī ṭūṅk – mokṣhaṭūṅkanī yātrā karyā bād
pradyumnasvāmīnī chothī ṭūṅk taraph javānī bhāvanā jāgī. ḍoḷīvāḷā
ek bhāī amane pāñchamī ṭūṅkethī pāchhaḷanā ṭūṅkā raste chothī ṭūṅk
taraph javā dorī gayā; parantu thoḍuṅk chālyā tyān pāchhaḷano rasto
evo gambhīr kaṭokaṭībharelo ane jokhamī āvyo ke ame to stabdha
thaī gayā; have shun karavun
āvī, – te sāv ūbhī shilā upar kem karīne chaḍavun te amārā
māṭe ek moṭo gambhīr kaṭokaṭīno prashna thaī paḍayo.....vadhāre vakhat
tyān pag māṇḍīne ūbhā rahī shakāy eṭalī jagyā paṇ na hatī, ke
have pāchhā pagale pāchhā pharī shakāy tevun paṇ rahyun na hatun. jhājho
vichār karavāno ṭāīm na hato. pag dhruje to bājumān bhayaṅkar
khīṇamān paḍīne maravānun hatun. ūñchī ūbhī shilā upar paṇ kaī rīte
chaḍavun
jarāy ṭeko āpī shakīe evī koī jātanī paristhiti nahi;
āvī kaṭokaṭībharelī nirālambī dashāmān, ekakor dehathī bhinna
chaitanyanun antaramān smaraṇ thatun hatun. ane e vakhat bahu ja thoḍīk
kṣhaṇano ja prasaṅg hato....be – pāñch miniṭanī andar ja je kāī