स्तवनमाळा ][ १३५
कीनों जिन तन संस्कार सार,
सौधर्म इन्द्र अति हर्ष धार;
पुनि पूज भस्म मस्तक चढाय,
सब देव हु निज निज शीश नाय. १२.
करि चिह्न थान निज गए थान,
पुनि पूजे मुनि जग खग सु आन;
तुम भए सु आदि अनंत देव,
अनुपम अबाध अज अमर सेव. १३.
मैं पर्यो चतुर्गति वन सु माँहि,
दुःख सहे सो तुम से छिपे नाँहि;
तुम करुणानिधि निज वान धार,
संसार खार तैं तार तार. १४.
( धत्तानंद छंद )
जय जय जगसारं, विगत विकारं, करुणागारं शिवकारं;
मम करु निरवारं, हे प्रणधारं, चिद्व्यापारं दातारं.
श्री जिन – स्तवन
(लाख लाख दीवडानी – राग)
लाख लाख वार जिनराजनां वधामणां,
अंतरीयुं हर्षे उभराय, आज मारे मंगळ वधामणां,
आज मारे दैवी वधामणां,
आज मारे उत्तम वधामणां. १