१४८ ][ श्री जिनेन्द्र
(साखी)
महाविदेहे बिराजता, सीमंधर भगवान;
समोसरण त्यां सोहता, कंईक नमूनो आंही....
तुज कृपाथी दासे तारो वैभव देखीयो रे,
जेने देखीने गणधरने आश्चर्य थाय;
जेने मान ने मरतबा सहु गळी गया रे – मारी. २.
(साखी)
श्री जिनेन्द्र वीतरागदेव, विदेही भगवान;
वीतरागता छाई रही, स्वपर प्रकाशक ज्ञान.
प्रभुजी तारे पगले पगले मारे आववुं रे,
हुं तो ज्यां जोऊं त्यां देखुं मारो नाथ,
एवा नाथ मारा हैडामां नित्ये वसो रे – मारी.
प्रभुजी बीजुं मारे जोवानुं नहि काम,
मारा हृदये एक वीतरागता वसी रहो रे – मारी. ३.
(साखी)
अनंत चतुष्टययुक्त हो, त्रण भुवनना नाथ;
आतमपद दातार हो, धरता निजगुण राश.
आवो आवो एवा जिनवर मारे मंदिरे रे,
हुं तो कई विध वंदु कई विध पूजुं नाथ;
मारे आंगण आजे त्रिलोकीनाथ पधारीया रे – मारी. ४.