182 ][ shrī jinendra
is tanamen kyā rāchai jiyarā, din-din jīran ho hai;
tej kānti-bal nitya ghaṭat hai, yā sam athir su ko hai.
pāñchon indrī shithil bhaī ab, sāns shuddha nahin āvai;
tāpar bhī mamatā nahin chhoḍe, samatā ur nahin lāvai. 17
mr̥utyurāj upakārī jiyako, tanason tohi chhuḍāvai;
nātar yā tanabandīgr̥uhamen, paḍau – paḍau bilalāvai.
pudgalake paramāṇu milaken, piṇḍarūp tan bhāsī;
ye to mūrat main hūn amūrat, gnān – jeti gun khāsī. 18
rog-shok ādik jo vedan, te sab pudgal lāre;
main to chetan vyādhi vinā nit, hain so bhāv hamāre.
yā tanason is kṣhetra – sambandhī, kāraṇ ān banyo hai;
khān – pān de yāko poṣhyo, ab sam bhāv ṭhanyo hai. 19
mithyādarshan ātma – gnān bin, yah tan apano jānyo;
indrī – bhog gine sukh mainne, āpo nāhin pichhānyo.
tan binasanatain nāsh jāni nij, yah ayān dukhadāī;
kuṭumb ādi ko apano jānyo, bhūl anādi chhāī. 20
ab nij bhed jathārath samajho, main hūn̐ joti – sarūpī;
ūpajai – vinasai so yah pudgal, jānyo yāko rūpī.
iṣhṭa‘niṣhṭa jete sukh – duḥkh hain, so sab pudgal sāgain;
main jab apano rūp vichāro, tab ve sab duḥkh bhāgain. 21
bin samatā tana‘nant dhare main, tin men ye dukh pāyo;
shāstraghātaten‘nanta bār mar, nānā yoni bhramāyo.