१४६ ][ तत्त्वज्ञान-तरंगिणी
गृहिभ्यो दीयते शिक्षा पूर्वं षट्कर्मपालने ।
व्रतांगीकरणे पश्चात्संयमग्रहणे ततः ।।२।।
यतिभ्यो दीयते शिक्षा पूर्वं संयमपालने ।
चिद्रूपचिंतने पश्चादयमुक्तो बुधैः क्रमः ।।३।।
शिक्षा देवी प्रथमगृहीने कर्म षट् पालवानी,
लेवां तेणे व्रत पछी स्थिति संयमे धाारवानी;
शिक्षा देवी प्रथम यतिने संयमो पालवानी,
चिद्रूपे चिंतन पछी करे ए क्रमे ज्ञानी-वाणी. २-३.
अर्थ : — गृहस्थोने पहेलां छ नित्यकर्मना पालननो बोध
आपवामां आवे छे, पछी व्रतो अंगीकार करवानी अने त्यार पछी संयम
ग्रहण करवानी शिक्षा अपाय छे. २.
मुनिओने प्रथम संयम पाळवानी शिक्षा अपाय छे अने पछी
चिद्रूपनुं ध्यान करवानी शिक्षा आपवामां आवे छे; आ क्रम ज्ञानीओए
कह्यो छे. ३.
संसारभीतितः पूर्वं रुचिर्मुक्तिसुखे दृढा ।
जायते यदि तत्प्राप्तेरुपायः सुगमोस्ति तत् ।।४।।
युगपज्जायते कर्ममोचनं तात्त्विकं सुखं ।
लयाच्च शुद्धचिद्रूपे निर्विकल्पस्य योगिनः ।।५।।
लाग्ये भीति भवतणी, उगे, मुकितसौख्ये सुरुचि,
मुकितहेतु सुगम अति तो आद्य ते तीव्र रुचि;
पामे योगी सत् सुख अने कर्म मुकितय साथे,
निर्विकल्पी यदि लय लहे शुद्ध चिद्रूपमां ते. ४-५.
अर्थ : — जो सौथी प्रथम संसारना भयथी मोक्षसुखमां द्रढ रुचि
उत्पन्न थाय, तो ते मोक्षसुखनी प्राप्तिनो सहेलो उपाय छे. ४.