१६२

मुनिराज कहे छेः — अमारो आत्मा तो अनंत गुणथी भरेलो, अनंत अमृतरसथी भरेलो, अक्षय घडो छे. ते घडामांथी पातळी धारे अल्प अमृत पिवाय एवा स्वसंवेदनथी अमने संतोष थतो नथी. अमारे तो प्रत्येक समये पूरुं अमृत पिवाय एवी पूर्ण दशा जोईए छे. ए पूर्ण दशामां सादि-अनंत काळ पर्यंत समये समये पूरुं अमृत पिवाय छे अने घडो पण सदाय पूरेपूरो भरेलो रहे छे. चमत्कारिक पूर्ण शक्तिवाळुं शाश्वत द्रव्य अने प्रत्येक समये एवी ज पूर्ण व्यक्तिवाळुं परिणमन! आवी उत्कृष्ट-निर्मळ दशानी अमे भावना भावीए छीए. (आवी भावना वखते पण मुनिराजनी द्रष्टि तो सदाशुद्ध आत्मद्रव्य उपर ज छे.) ४१५.

भवभ्रमण चालु रहे एवा भावमां आ भव व्यतीत थवा देवो योग्य नथी. भवना अभावना प्रयत्न माटे आ भव छे. भवभ्रमण केटलां दुःखोथी भरेलुं छे तेनो गंभीरताथी विचार तो कर! नरकनां भयंकर दुःखोमां एक क्षण जवी पण वसमी पडे त्यां सागरोपम काळनां आयुष्य केम पूरां थयां हशे? नरकनां दुःख सांभळ्यां जाय एवां नथी. पगमां कांटो वागे तेटलुं दुःख पण तुं सहन करी शकतो नथी, तो