PDF/HTML Page 515 of 1906
single page version
ਸਮਾਧਾਨਃ- ... ਅਂਤਰਮੇਂਸੇ ਰੁਚਿ ਜਾਗ੍ਰੁਤ ਹੁਯੀ ਹੋ, ਵਹ ਸਂਮਤ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਸਂਮਤ ਕਰੇ ਔਰ ਉਸਕੇ ਪਹਲੇ ਜਿਸੇ ਰੁਚਿ ਜਾਗ੍ਰੁਤ ਹੁਯੀ ਹੋ, ਵਹ ਸਂਮਤ ਕਰਤਾ ਹੈ ਕਿ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਸੁਖ ਸਰ੍ਵਸੇ ਉਤ੍ਕ੍ਰੁਸ਼੍ਟ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਅਂਤਰਮੇਂਸੇ ਜੋ ਰੁਚਿਸੇ ਨਕ੍ਕੀ ਕਰੇ ਤੋ ਵਹ ਸਂਮਤ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਦੂਸਰੇ ਤੋ ਕੋਈ ਸਂਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਸਵਿਕਲ੍ਪ ਦਸ਼ਾਮੇਂ ਭੀ ਉਸਕੋ, ਮੈਂ ਪਰਿਪੂਰ੍ਣ ਸੁਖ ਔਰ ਜ੍ਞਾਨਸੇ ਭਰਾ ਹੂਁ, ਐਸਾ ਜਿਸੇ ਅਪਨੇਆਪ ਪਰ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ ਆਯਾ ਹੋ, ਵਹ ਅਰਿਹਨ੍ਤਕੇ ਸੁਖਕਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਸ, ਵਹ ਨਕ੍ਕੀ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੈ.
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਨਕ੍ਕੀ ਕਰ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਸ੍ਵਯਂਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਨਕ੍ਕੀ ਕਿਯਾ ਹੋ ਕਿ ਮੇਰੇਮੇਂ ਹੀ ਸੁਖ ਭਰਾ ਹੈ. ਮੈਂ ਸੁਖਸ੍ਵਭਾਵ, ਸੁਖਸ੍ਵਰੂਪ ਹੀ ਹੂਁ. ਉਸੇ ਅਰਿਹਨ੍ਤ ਭਗਵਾਨ ਕੈਸੇ, ਉਸਕਾ ਸੁਖ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁਆ. ਵਹ ਅਰਿਹਨ੍ਤ ਭਗਵਾਨਕੇ ਸੁਖਕੋ ਨਕ੍ਕੀ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਅਥਵਾ ਅਰਿਹਨ੍ਤ ਭਗਵਾਨਕਾ ਸੁਖ ਉਸੇ ਸੁਨਨੇਮੇਂ ਆਯੇ ਤੋ ਭਗਵਾਨ ਨਿਮਿਤ੍ਤ (ਹੋਤੇ ਹੈਂ). ਉਨਸੇ ਉਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਹੀ ਐਸਾ ਹੂਁ. ਐਸਾ ਨਿਮਿਤ੍ਤ-ਉਪਾਦਾਨਕਾ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧ ਹੈ. ਵਹ ਸਂਮਤ ਕਰਤਾ ਹੈ.
ਜਿਸੇ ਅਪੂਰ੍ਵ ਰੁਚਿ ਹੁਯੀ ਹੋ, ਵਹ ਸਂਮਤ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਵਾਸ੍ਤਵਿਕ ਸਂਮਤ ਤੋ ਉਸੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਮੇਂ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਉਸਕੇ ਪਹਲੇ ਜਿਸੇ ਪਾਤ੍ਰਤਾ (ਪ੍ਰਗਟ ਹੁਯੀ ਹੈ), ਵਹ ਭੀ ਸਂਮਤ ਕਰਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਤੋ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਕੋ ਹੀ ਨਕ੍ਕੀ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਪੂਰ੍ਵਕੀ ਭੂਮਿਕਾ ਐਸੀ ਹੋ ਕਿ ਜੋ ਸਚ੍ਚਾ ਪਕ੍ਸ਼ ਐਸਾ ਕਰੇ ਕਿ...
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਜੋ ਐਸਾ ਸਚ੍ਚਾ ਨਿਰ੍ਣਯ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਸਂਮਤ ਕਰਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਭਵ੍ਯਮੇਂ ਐਸਾ ਤੋ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਕਿ ਸਬ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਹੀ ਭਵ੍ਯ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਤੋ..
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਉਸਕੀ ਲਾਯਕਾਤ ਹੈ. ਭਵ੍ਯ ਯਾਨੀ ਉਸਕੇ ਸ੍ਵਭਾਵਮੇਂ ਐਸੀ ਲਾਯਕਾਤ ਹੈ. ਫਿਰ ਜੋ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਕਰੇ ਉਸੇ ਵਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਸਬ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਹੀ ਹੋਤੇ ਹੈਂ, ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹੋਨੇ ਪੂਰ੍ਵ ਅਪੂਰ੍ਵਤਾ ਲਗਤੀ ਹੈ. ਗੁਰੁਕੀ ਵਾਣੀ ਸੁਨਕਰ, ਗੁਰੁਦੇਵਕੀ ਵਾਣੀ ਸੁਨਕਰ (ਐਸਾ ਲਗਤਾ ਹੈ ਕਿ) ਯਹ ਕੋਈ ਅਪੂਰ੍ਵ ਵਾਣੀ ਹੈ ਔਰ ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਸੁਖ ਕੋਈ ਅਪੂਰ੍ਵ ਹੈ. ਸਚਮੁਚਮੇਂ ਅਪੂਰ੍ਵ ਹੈ. ਗੁਰੁਦੇਵ ਜੋ ਬਤਾਤੇ ਹੈਂ, ਵਹ ਬਰਾਬਰ ਹੈ. ਐਸੇ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹੋਨੇਸੇ ਪਹਲੇ ਭੀ ਵਹ ਨਕ੍ਕੀ ਕਰਤਾ ਹੈ.
... ਐਸੀ ਹੀ ਉਸਮੇਂ ਲਾਯਕਾਤ ਹੈ ਔਰ ਕਿਯਾ. ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਹੋ ਤੋ ਭਵਕਾ ਨਾਸ਼ ਕਿਯਾ
PDF/HTML Page 516 of 1906
single page version
ਐਸਾ ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਯੇ. ਕੋਈ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਭਾਵੋਂਮੇਂ ਜਿਸੇ ਸ਼ਾਨ੍ਤਿ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਏਕ ਆਤ੍ਮਾਕੇ ਆਸ਼੍ਰਯਸੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਤਾ ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਸੁਖ, ਵਹੀ ਸਚ੍ਚਾ ਸੁਖ ਹੈ. ਐਸੀ ਅਂਤਰਮੇਂਸੇ ਜਿਸੇ ਪ੍ਰਤੀਤ ਆਤੀ ਹੈ.
.. ਏਕਾਨ੍ਤਮੇਂ ਬੈਠੇ, ਲੇਕਿਨ ਗ੍ਰਹਣ ਤੋ ਸ੍ਵਯਂਕੋ ਕਰਨਾ ਹੈ. ਬਾਰਂਬਾਰ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਕਰਨਾ, ਬਾਰਂਬਾਰ. ਮਨ ਬਾਹਰ ਜਾਵੇ ਤੋ ਭੀ ਬਾਰਂਬਾਰ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਕਰੇ. ਅਨਾਦਿਕਾ ਅਭ੍ਯਾਸ ਹੈ ਇਸਲਿਯੇ ਮਨ ਬਾਹਰ ਜਾਤਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਬਾਰਂਬਾਰ ਅਭ੍ਯਾਸ ਕਰੇ, ਬਾਰਂਬਾਰ. ਉਸਕੀ ਜਿਜ੍ਞਾਸਾ, ਲਗਨੀ, ਬਾਰਂਬਾਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰੇ, ਤਤ੍ਤ੍ਵ ਚਿਂਤਵਨ ਕਰੇ, ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯ ਕਰੇ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਧ੍ਯੇਯ ਏਕ (ਹੋਨਾ ਚਾਹਿਯੇ ਕਿ) ਮੈਂ ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਕੈਸੇ ਪਹਚਾਨੁਁ? ਬਾਰਂਬਾਰ ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਕਰਨੇਕਾ ਉਪਾਯ ਕਰੇ. ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਕਰੇ. ਯਹ ਏਕ ਹੀ ਉਪਾਯ ਹੈ. ਦ੍ਰਵ੍ਯਕੋ ਪਹਚਾਨੇ. ਮੈਂ ਯਹ ਜਾਨਨੇਵਾਲਾ ਜ੍ਞਾਯਕ ਹੂਁ. ਵਿਭਾਵਸੇ ਵਿਰਕ੍ਤ ਹੋ ਔਰ ਸ੍ਵਭਾਵਕੋ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰੇ. ਬਾਰਂਬਾਰ ਅਭ੍ਯਾਸ ਕਰੇ. ਬਾਰਂਬਾਰ ਕਰੇ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਸ੍ਵਪਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕਕੇ ਸਮ੍ਬਨ੍ਧਮੇਂ ਤਰਹ-ਤਰਹਕੀ ਬਾਤੇਂ ਚਲਤੀ ਹੈ ਤੋ ਹਮੇਂ ਕੁਛ ਸਮਝਮੇਂ ਨਹੀਂ ਆਤਾ.
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਤੋ ਸ੍ਵਪਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਹੈ. ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮੇਂ ਭੀ ਆਤਾ ਹੈ. ਗੁਰੁਦੇਵ ਭੀ ਕਹਤੇ ਹੈਂ. ਸ੍ਵਕੋ ਜਾਨੇ ਔਰ ਪਰਕੋ ਜਾਨੇ, (ਐਸਾ) ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਹੈ. ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਸੁਖ ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ. ਸਬਕੋ ਜਾਨੇ. ਜ੍ਞਾਨ ਏਕਕੋ ਜਾਨੇ ਔਰ ਦੂਸਰੇਕੋ ਨ ਜਾਨੇ, ਐਸਾ ਜ੍ਞਾਨਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਜ੍ਞਾਨਕੀ ਅਨਨ੍ਤਤਾ, ਜ੍ਞਾਨ ਸਂਪੂਰ੍ਣਰੂਪਸੇ ਸਬਕੋ ਜਾਨਤਾ ਹੈ. ਜ੍ਞਾਨ ਅਪਨੇਕੋ ਜਾਨਤਾ ਹੈ, ਅਪਨੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯ-ਗੁਣ-ਪਰ੍ਯਾਯਕੋ ਔਰ ਪਰਪਦਾਰ੍ਥਕੋ ਭੀ ਜਾਨਤਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਲੋਕਕੋ ਜਾਨਤਾ ਹੈ.
ਅਪਨੇ ਸ੍ਵਰੂਪਮੇਂ ਲੀਨ ਹੋਵੇ, ਜ੍ਞਾਯਕਕੋ ਪਹਚਾਨੇ ਔਰ ਸ੍ਵਪਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਜ੍ਞਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਸਬਕੋ ਜਾਨਤਾ ਹੈ, ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਹੈ. ਜੋ ਨਹੀਂ ਪਹਚਾਨਤਾ, ਨਹੀਂ ਜਾਨਤਾ ਹੈ, ਉਸਕੋ ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਜ੍ਞਾਨਸ੍ਵਭਾਵ (ਪ੍ਰਗਟ) ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ. ਜ੍ਞਾਨ ਤੋ ਪੂਰ੍ਣ ਅਨਨ੍ਤ-ਅਨਨ੍ਤ ਸ੍ਵਭਾਵਸੇ ਭਰਾ ਹੁਆ ਹੈ. ਲੋਕਾਲੋਕ ਜਾਨਨੇਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਹੈ. ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਕਰੇ. ਅਪਨੀ ਓਰ ਉਪਯੋਗ ਹੋਵੇ ਤੋ ਭੀ ਸ੍ਵਪਰਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਜ੍ਞਾਨਕਾ ਨਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ. ਪੂਰ੍ਣ ਜਾਨਨੇਕਾ ਉਸਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਅਨਾਦਿ ਕਾਲਸੇ ਪਰਕੋ ਜਾਨਾ ਤੋ ਕੁਛ ਹਾਥ ਨਹੀਂ ਆਯਾ, ਇਸਲਿਯੇ ਅਬ ਪਰਕੋ ਜਾਨਨਾ ਬਨ੍ਦ ਕਰਕੇ ਸ੍ਵਕੋ ਜਾਨੇ.
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਹਾਥਮੇਂ ਨਹੀਂ ਆਯਾ ਤੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਕਰੇ. ਮੈਂ ਜ੍ਞਾਯਕ ਹੂਁ, ਐਸਾ ਪਹਚਾਨੇ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਬਨ੍ਦ ਕਰਨਾ ਔਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ, ਐਸੀ ਬਾਤ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਅਪਨੀ ਓਰ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਕਰੇ, ਉਪਯੋਗ ਅਪਨੀ ਓਰ ਲੀਨ ਹੋਵੇ. ਕ੍ਸ਼ਯੋਪਸ਼ਮਜ੍ਞਾਨ ਹੀ ਐਸਾ ਹੈ ਕਿ ਏਕ ਓਰ ਉਪਯੋਗ ਜਾਯੇ ਤੋ ਏਕਕੋ ਜਾਨਤਾ ਹੈ, ਦੂਸਰੇਕੋ ਨਹੀਂ ਜਾਨਤਾ ਹੈ. ਕ੍ਸ਼ਯੋਪਸ਼ਮਜ੍ਞਾਨਕਾ ਐਸਾ ਹੀ ਸ੍ਵਭਾਵ ਹੈ.
ਜਿਸਕੋ ਆਤ੍ਮਾਕੀ ਲਗੀ ਹੈ, ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਪਹਚਾਨੇ ਤੋ ਪਰਕਾ ਉਪਯੋਗ ਅਪਨੇਆਪ ਛੂਟ ਜਾਤਾ ਹੈ. ਇਸਲਿਯੇ ਜਾਨਨੇਮੇਂ ਨਹੀਂ ਆਤਾ. ਕੇਵਲਜ੍ਞਾਨੀਕਾ ਜ੍ਞਾਨ ਤੋ ਕ੍ਸ਼ਯੋਪਸ਼ਮ ਜ੍ਞਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕ੍ਸ਼ਾਯਿਕ ਜ੍ਞਾਨ ਹੈ. ਅਪਨੇਮੇਂ ਲੀਨ ਹੋਵੇ ਤੋ ਭੀ ਸਂਪੂਰ੍ਣ ਜਾਨਤਾ ਹੈ. ਅਪਨੇ ਸ੍ਵਰੂਪਮੇਂ ਲੀਨ
PDF/HTML Page 517 of 1906
single page version
ਹੋਵੇ, ਪੂਰ੍ਣ ਵੀਤਰਾਗ ਹੋ ਜਾਯੇ ਤੋ ਪੂਰ੍ਣ ਜਾਨਤਾ ਹੈ.
ਅਪਨੇਕੋ ਜਾਨੋ. ਜ੍ਞਾਨ ਜਾਨਤਾ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਜਾਨਤਾ ਹੈ... ਜ੍ਞਾਨਕਾ ਤੋ ਜਾਨਨੇਕਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਹੈ. ਪਰਕੇ ਸਾਥ ਏਕਤ੍ਵ ਮਤ ਕਰੋ ਔਰ ਪਰਕੇ ਸਾਥ ਰਾਗ ਮਤ ਕਰੋ. ਉਸਸੇ ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਕਰੋ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਜਾਨਨੇਕਾ ਬਨ੍ਦ ਕਰੋ, ਉਸਕਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਜਾਨਨੇਮੇਂ ਦੋਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਰਾਗਕਾ ਦੋਸ਼ ਹੈ. ਏਕਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿ ਹੈ. ਅਪਨੇ ਜ੍ਞਾਯਕਕੋ ਪਹਚਾਨੋ, ਜ੍ਞਾਨਕੀ ਓਰ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਕਰੋ, ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਪ੍ਰਤੀਤ ਕਰੋ, ਜ੍ਞਾਯਕਮੇਂ ਲੀਨ ਹੋਓ. ਸ੍ਵਾਨੁਭੂਤਿਕੇ ਸਮਯਮੇਂ ਉਪਯੋਗ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੋ ਸ੍ਵਕੋ ਜਾਨਤਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਜਾਨਨੇਕਾ ਛੂਟ ਨਹੀਂ ਗਯਾ ਹੈ. ਉਪਯੋਗ ਪਲਟ ਗਯਾ ਹੈ. ਬਨ੍ਦ ਕਰਨੇਕਾ ਉਸਮੇਂ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਨਹੀਂ ਆਤਾ. ਰਾਗ ਛੋਡਨਾ ਹੈ ਔਰ ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਕਰੋ. ਏਕਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿ ਤੋਡੋ, ਸ੍ਵਕੋ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰੋ.
ਕਹਤੇ ਹੈਂ ਨ, ਬਾਹਰ ਦੇਖਨੇਕਾ ਬਨ੍ਦ ਕਰੋ, ਐਸਾ ਕਰੋ. ਐਸੀ ਕੋਈ ਹਠ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਸੁਨਨੇਕਾ ਬਨ੍ਦ ਕਰੋ, ਆਁਖਮੇਂ ਕੋਈ ਐਸਾ ਕਰਤਾ ਹੈ, ਮੁਁਹ ਬਨ੍ਦ ਕਰ ਦੇਤਾ ਹੈ. ਐਸਾ ਕਰਨੇਕਾ ਕੋਈ ਪ੍ਰਯੋਜਨ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਅਪਨੇਕੋ ਪਹਚਾਨੋ. ਏਕਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿ ਤੋਡ ਦੋ. ਜ੍ਞਾਨ ਔਰ ਜ੍ਞੇਯ ਦੋਨੋਂ ਭਿਨ੍ਨ ਹੀ ਹੈ. ਜ੍ਞਾਯਕ ਔਰ ਜ੍ਞੇਯ ਦੋਨੋਂ ਭਿਨ੍ਨ ਹੀ ਹੈ, ਯਹ ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਕਰੋ. ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਜੋ ਚੈਤਨ੍ਯਦ੍ਰਵ੍ਯ ਹੈ, ਉਸ ਪਰ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਕਰਨਾ. ਉਸਮੇਂ ਭੇਦ ਗੌਣ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ. ਵਿਭਾਵ ਔਰ ਭੇਦ ਭਾਵ, ਗੁਣਭੇਦ, ਪਰ੍ਯਾਯਭੇਦ ਗੌਣ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ. ਦ੍ਰਵ੍ਯਕੇ ਵਿਸ਼ਯਮੇਂ ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਆਤਾ ਹੈ. ਗੁਣਭੇਦ, ਪਰ੍ਯਾਯਭੇਦ ਗੌਣ ਜਾਤੇ ਹੈਂ. ਸਬ ਜ੍ਞਾਨਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ. ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਅਨਨ੍ਤ ਗੁਣ ਹੈਂ, ਪਰ੍ਯਾਯ ਹੈ. ਦ੍ਰਵ੍ਯਕੀ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਮੇਂ ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯ, ਅਭੇਦ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਆਤਾ ਹੈ. ਦ੍ਰਵ੍ਯਕੀ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਏਕ ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਗ੍ਰਹਣ (ਕਰਤੀ ਹੈ). ਜ੍ਞਾਨਗੁਣ ਹੈ, ਦਰ੍ਸ਼ਨਗੁਣ ਹੈ, ਚਾਰਿਤ੍ਰ ਹੈ, ਐਸੇ ਗੁਣਭੇਦ ਪਰ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਨਹੀਂ ਰਹਤੀ. ਉਸਮੇਂ ਰਾਗ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰ (ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਰਹਤੀ ਹੈ). ਜ੍ਞਾਯਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਹੈ, ਉਸਕਾ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰ ਲੇਨਾ. ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਕਰਨੀ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਦ੍ਰਵ੍ਯਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਸ਼ੁਦ੍ਧ ਪਰ੍ਯਾਯਸੇ ਰਹਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯੋਜਨਵਸ਼ ਗੌਣ ਕਰਕੇ ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ?
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਗੁਣਭੇਦ, ਪਰ੍ਯਾਯਭੇਦ ਉਸਮੇਂ ਗੌਣ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ. ਸ੍ਵਭਾਵ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਜਾਤਾ. ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਂਸੇ ਗੁਣ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਜਾਤੇ, ਪਰ੍ਯਾਯ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਜਾਤੀ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਇਸਲਿਯੇ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ੍ਯਾਯ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਐਸਾ ਉਸਕਾ ਅਰ੍ਥ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਕਾ ਵਿਸ਼ਯ ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰ ਜਾਤਾ ਹੈ. ਅਭੇਦ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰ. ਭੇਦ ਪਰ ਉਸਕੀ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਨਹੀਂ ਜਾਤੀ. ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਕੇ ਸਾਥ ਜ੍ਞਾਨ ਰਹਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਸਬ ਵਿਵੇਕ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਕੇ ਸਾਥ-ਸਾਥਮੇਂ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਰ੍ਸ਼ਨ ਔਰ ਸਮ੍ਯਗ੍ਜ੍ਞਾਨ ਦੋਨੋਂ ਸਾਥਮੇਂ ਰਹਤੇ ਹੈਂ. ਜ੍ਞਾਨ ਅਭੇਦਕੋ ਜਾਨੇ, ਭੇਦਕੋ ਜਾਨੇ, ਸਬਕੋ ਜਾਨਤਾ ਹੈ. ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯਕੋ ਗ੍ਰਹਣ (ਕਰਤੀ ਹੈ). ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਕਾ ਬਲ ਹੈ. ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਕਾ ਬਲ ਮੁਖ੍ਯ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਜ੍ਞਾਨ ਸਾਥਮੇਂ ਰਹਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਪਰਿਣਾਮ ਬਿਨਾ ਤੋ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਕਭੀ ਹੋਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਫਿਰ ਭੀ ਉਸਕੋ ਅਪਰਿਣਾਮੀ
PDF/HTML Page 518 of 1906
single page version
ਕਹਨਾ?
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾਸੇ ਅਪਰਿਣਾਮੀ ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ. ਪਰਿਣਾਮੀ ਔਰ ਅਪਰਿਣਾਮੀ ਦੋਨੋਂ ਹੈ. ਪਰਿਣਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਤਾ. ਅਪਰਿਣਾਮੀ-ਏਕ ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾਸੇ ਉਸਮੇਂ ਕੋਈ ਪਰਿਣਾਮਕਾ ਭੇਦ ਨਹੀਂ ਪਡਤਾ ਹੈ. ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯ, ਏਕ ਅਖਣ੍ਡ ਦ੍ਰਵ੍ਯ... ਦ੍ਰਵ੍ਯਕੀ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਸੇ ਅਪਰਿਣਾਮੀ ਕਹਤੇ ਹੈਂ. ਪਰਿਣਾਮ ਨਿਕਲ ਨਹੀਂ ਜਾਤਾ. ਪਰਿਣਾਮ ਹੈ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ. ਪਰਿਣਾਮ ਉਸਮੇਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਪਰਿਣਾਮ ਸਹਿਤ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਹੈ.
ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਅਨਾਦਿਅਨਨ੍ਤ ਏਕਰੂਪ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਹੈ. ਏਕਰੂਪ. ਇਸਲਿਯੇ ਉਸੇ ਅਪਰਿਣਾਮੀ ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ. ਦ੍ਰਵ੍ਯਮੇਂ ਕੋਈ ਪਲਟਨ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਏਕਰੂਪ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਦ੍ਰਵ੍ਯਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਸੇ ਉਸੇ ਅਪਰਿਣਾਮੀ ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ. ਪਰ੍ਯਾਯਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਸੇ ਪਰਿਣਾਮੀ ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ. ਪਰਿਣਾਮ, ਅਪਰਿਣਾਮੀ ਦੋਨੋਂ ਹੈਂ. ਪਰਿਣਾਮ ਉਸਮੇਂ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਕੁਛ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਲ੍ਪਿਤ ਹੈ, ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਉਸਮੇਂ ਹੈ, ਪਰਿਣਾਮ ਹੈ.
... ਪਰਿਣਾਮ ਹੋਤੇ ਹੈਂ. ਗੁਣਕਾ ਕਾਰ੍ਯ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਅਨਨ੍ਤ ਪਰ੍ਯਾਯ ਹੋਤੀ ਹੈਂ. ਸਿਦ੍ਧ ਭਗਵਾਨਮੇਂ ਭੀ ਪਰਿਣਾਮ ਹੋਤੇ ਹੈਂ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਪਰਿਣਾਮੀ, ਅਪਰਿਣਾਮੀ (ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ). ਦ੍ਰਵ੍ਯਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਸੇ ਅਪਰਿਣਾਮੀ (ਕਹਤੇ ਹੈਂ).
.. ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਭਾਵਮੇਂ ਰੁਚੇ ਨਹੀਂ, ਅਨ੍ਦਰ ਰਾਸ੍ਤਾ ਮਿਲੇ ਨਹੀਂ, ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਬਨਤਾ. ਅਨ੍ਦਰਮੇਂ ਜਿਸੇ ਖਰੀ ਲਗਨ ਲਗੀ ਹੋ, ਉਸੇ ਮਾਰ੍ਗ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੁਏ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਤਾ. ਉਸੇ ਜ੍ਞਾਯਕ ਗ੍ਰਹਣ ਹੁਏ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਤਾ. ਅਂਤਰਮੇਂ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਭਾਵਸੇ ਯਦਿ ਉਸੇ ਸਚਮੁਚਮੇਂ ਆਕੁਲਤਾ ਲਗਤੀ ਹੋ ਔਰ ਕਹੀਂ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਪਡਤਾ ਹੋ, ਤੋ ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਗ੍ਰਹਣ ਕਿਯੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਤਾ. ਵਹ ਮਾਰ੍ਗ ਢੂਁਢ ਹੀ ਲੇਤਾ ਹੈ. ਮਾਰ੍ਗ ਗੁਰੁਦੇਵਨੇ ਬਤਾਯਾ ਔਰ ਸ੍ਵਯਂਕੋ ਗ੍ਰਹਣ ਨਹੀਂ ਹੋ ਤੋ ਅਪਨੇ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥਕੀ ਕਮੀ ਹੈ. ਮਾਰ੍ਗ ਤੋ ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਕਰਕੇ ਬਤਾਯਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਸ੍ਵਯਂਕੋ ਅਨ੍ਦਰ ਖਰੀ ਲਗੀ ਹੋ ਤੋ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰੇ. ਗ੍ਰਹਣ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ ਹੈ. ਸਚ੍ਚਾ ਦੁਃਖ ਲਗਾ ਹੋ ਵਹ ਗ੍ਰਹਣ ਕਿਯੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਤਾ. ਸਚ੍ਚੀ ਭੂਖ ਨਹੀਂ ਲਗੀ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਵਹ ਗ੍ਰਹਣ ਨਹੀਂ ਕਰਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਤਾਕਾ ਹੀ ਦੁਃਖ ਲਗਾ?
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਤਾਮੇਂ ਦੁਃਖ ਲਗੇ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਅਨ੍ਦਰ ਸੁਖ ਕਹਾਁ ਹੈ? ਉਸਕੋ ਅਨ੍ਦਰਸੇ ਸੁਖ ਖੋਜਨੇਕੀ, ਆਤ੍ਮਾਕੋ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨੇਕੀ ਅਨ੍ਦਰ ਉਤਨੀ ਲਗਨੀ ਨਹੀਂ ਲਗੀ ਹੈ. ਪ੍ਰਤਿਕੂਲਤਾਕਾ ਦੁਃਖ ਊਪਰ-ਊਪਰਸੇ ਲਗਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਸ਼ੁਭਭਾਵਕਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰਕਾ ਹੋਤਾ ਹੈ? ਸ਼ੁਭਭਾਵਕਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਜ੍ਞਾਨੀਕੋ ਹੋਤਾ ਹੈ..
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਅਂਤਰਮੇਂ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਤੋ ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਕੋ ਗ੍ਰਹਣ ਕਿਯਾ ਹੈ. ਸ਼ੁਦ੍ਧਾਤ੍ਮਾਮੇਂ ਲੀਨਤਾਕਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਹੈ. ਅਂਤਰਕਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਤੋ (ਯਹ ਚਲਤਾ ਹੈ). ਪਰਨ੍ਤੁ ਉਪਯੋਗ ਬਾਹਰ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਅਸ਼ੁਭਭਾਵਸੇ ਬਚਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਸ਼ੁਭਕਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਉਸੇ ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ ਔਰ ਸ਼ੁਭਕਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ
PDF/HTML Page 519 of 1906
single page version
ਹੋਤਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਅਂਤਰਮੇਂ ਸਚ੍ਚਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਤੋ ਉਸੇ ਭੇਦਜ੍ਞਾਨਕੀ ਧਾਰਾਕਾ ਔਰ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਲੀਨਤਾਕਾ (ਹੋਤਾ ਹੈ). ਜੋ ਸ਼ੁਭਭਾਵ ਭਾਵ ਹੋਤੇ ਹੈਂ, ਉਸਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਹੀ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਔਰ ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਧਾਰਾ ਵਹ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਕਰਕੇ ਭਿਨ੍ਨ ਹੀ ਰਖਤਾ ਹੈ ਔਰ ਉਸਕੀ ਪਰਿਣਤਿ ਸਹਜ ਐਸੀ ਹੀ ਰਹਤੀ ਹੈ. ਫਿਰ ਭੀ ਅਭੀ ਪੂਰ੍ਣ ਨਹੀਂ ਹੁਆ ਹੈ, ਪੂਰ੍ਣਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁਯੀ ਹੈ, ਅਂਤਰਮੇਂ ਲੀਨ ਨਹੀਂ ਰਹ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਸ੍ਵਾਨੁਭੂਤਿ (ਹੋਤੀ ਹੈ ਪਰਨ੍ਤੁ) ਅਂਤਰ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਮੇਂ ਤੋ ਬਾਹਰ ਆਤਾ ਹੈ. ਉਤਨੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਚੌਥੇ, ਪਾਁਚਵੇ ਗੁਣਸ੍ਥਾਨਮੇਂ ਉਤਨੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਛਠ੍ਠੇ-ਸਾਤਵੇਂ ਗੁਣਸ੍ਥਾਨਮੇਂ ਹੋ ਤੋ ਭੀ ਵਹ ਅਂਤਰ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤ-ਅਂਤਰ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਮੇਂ ਬਾਹਰ ਆਤੇ ਹੈਂ. ਇਸਲਿਯੇ ਉਪਯੋਗ ਬਾਹਰ ਆਤਾ ਹੈ. ਵੀਤਰਾਗ ਦਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੁਯੀ ਹੈ. ਇਸਲਿਯੇ ਉਸੇ ਅਸ਼ੁਭਭਾਵਸੇ ਬਚਨੇਕੋ ਸ਼ੁਭਕਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਹੋਤਾ ਹੈ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਵਹ ਹੇਯਬੁਦ੍ਧਿਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਸਰ੍ਵਸ੍ਵ ਮਾਨਕਰ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵ ਹੈ ਔਰ ਇਸਸੇ ਮੁਝੇ ਲਾਭ ਹੋਨੇਵਾਲਾ ਹੈ ਔਰ ਮੇਰੇ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਕੁਛ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਨੇਵਾਲਾ ਹੈ. ਐਸੀ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਅਸ਼ੁਭਭਾਵਸੇ ਬਚਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਸ਼ੁਭਕਾ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ, ਸ਼ੁਭਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਅਨ੍ਦਰ ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਤੋ ਅਂਤਰਮੇਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿ ਬਢਾਨੇਕਾ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਮੇਰੀ ਅਂਤਰਮੇਂ ਲੀਨਤਾ ਕੈਸੇ ਹੋ? ਯਹ ਸਬ ਕਸ਼ਾਯ, ਜੋ ਵਿਭਾਵਭਾਵ ਹੈ, ਉਸਕੀ ਮਨ੍ਦਤਾ ਹੋਕਰ ਮੈਂ ਅਂਤਰਮੇਂ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਊਁ ਅਥਵਾ ਵੀਤਰਾਗ ਹੋ ਜਾਊਁ ਓਰ ਯਦਿ ਯਹ ਸਬ ਛੂਟ ਜਾਤਾ ਹੋ ਤੋ ਏਕ ਕ੍ਸ਼ਣ ਭੀ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਭਾਵ ਆਦਿ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਯੇ. ਅਨ੍ਦਰ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਤੋ ਐਸੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕ੍ਸ਼ਣ ਯਦਿ ਛੂਟ ਜਾਤਾ ਹੋ ਤੋ ਯਹ ਸ਼ੁਭਾਦਿ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਚਾਹਿਯੇ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਅਨ੍ਦਰ ਸ੍ਥਿਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਬਾਹਰ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਅਸ਼ੁਭਭਾਵਸੇ ਬਚਨੇਕੇ ਲਿਯੇ ਸ਼ੁਭਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਅਂਤਰਮੇਂ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਉਗ੍ਰ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਬਾਹਰ ਸ਼ੁਭਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ.
ਅਸ਼ੁਭ ਤੋ ਸਰ੍ਵ ਪ੍ਰਕਾਰਸੇ ਹੇਯ ਹੈ, ਸ਼ੁਭ ਭੀ ਸ੍ਵਭਾਵਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਸੇ ਹੇਯ ਹੈ. ਸ੍ਵਭਾਵਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਸੇ ਵਹ ਭੀ ਹੇਯ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਕੋਈ ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾਸੇ ਵਹ ਮਨ੍ਦ ਕਸ਼ਾਯ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਦੇਵ- ਗੁਰੁ-ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੇ ਆਲਮ੍ਬਨਯੁਕ੍ਤ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਵਹ ਸ਼ੁਭਭਾਵੋਂਮੇਂ-ਮਨ੍ਦ ਕਸ਼ਾਯਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ ਫਿਰ ਭੀ...
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਉਸਕੇ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਮੇਂ ਹੋਤੇ ਹੈਂ.
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਹਾਁ, ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਮਨ੍ਦ ਕਸ਼ਾਯ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਅਂਤਰਮੇਂ ਜ੍ਯਾਦਾ ਸਮਯ ਸ੍ਥਿਰ ਨਹੀਂ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਬਾਹਰ ਆਤਾ ਹੈ. ਚੌਥੇ ਗੁਣਸ੍ਥਾਨਮੇਂ ਭੀ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਦੇਵ-ਗੁਰੁ-ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੀ ਮਹਿਮਾ, ਦੇਵ-ਗੁਰੁ-ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੇ ਕਾਯਾਮੇਂ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਛਠ੍ਠੇ-ਸਾਤਵੇਂ ਗੁਣਸ੍ਥਾਨਮੇਂ ਭੀ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਮੁਨਿਓਂਕੋ ਪਂਚ ਮਹਾਵ੍ਰਤਕੇ ਪਰਿਣਾਮ ਹੋਤੇ ਹੈਂ. ਔਰ ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰ ਲਿਖਤੇ ਹੈਂ, ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਤੇ ਹੈਂ. ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਰਕੀ ਸ਼ੁਭਭਾਵਕੀ ਪ੍ਰਵ੍ਰੁਤ੍ਤਿ ਹੋਤੀ ਹੈ. ਤੋ ਭੀ
PDF/HTML Page 520 of 1906
single page version
ਅਂਤਰ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤ-ਅਂਤਰ੍ਮੁਹੂਰ੍ਤਮੇਂ ਲੀਨ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਬਾਹਰ ਆਤੇ ਹੈਂ ਤੋ ਐਸੇ ਸਬ ਕਾਰ੍ਯ ਮੁਨਿਓਂਕੋ ਭੀ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਹੋਤੇ ਹੈਂ. ਹੇਯਬੁਦ੍ਧਿਸੇ ਹੈ. ਉਸੇ ਮਾਨਤੇ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਮੇਰੇ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਲਾਭਕਰ੍ਤਾ ਹੈ. ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ.
ਮੇਰੇ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿ ਕੈਸੇ ਬਢੇ? ਮੇਰੇ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਲੀਨਤਾ ਕੈਸੇ ਹੋ? ਇਸਲਿਯੇ ਅਸ਼ੁਭਸੇ ਛੂਟਕਰ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ (ਆਤਾ ਹੈ). ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਅਂਤਰਮੇਂ ਸ੍ਥਿਰ ਹੋਨੇਕਾ ਹੈ, ਧ੍ਯੇਯ ਅਂਤਰਮੇਂ ਸ੍ਥਿਰ ਹੋਨੇਕਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਸ੍ਥਿਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਬਾਹਰ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਉਸ ਕ੍ਸ਼ਣ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਕਾਰ੍ਯ ਕਰਤਾ ਹੋ, ਸ਼ੁਭਕੇ ਕਾਰ੍ਯਮੇਂ ਹੋ, ਦੇਵ-ਗੁਰੁ-ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਕੇ ਕੋਈ ਭੀ ਕਾਰ੍ਯਮੇਂ ਹੋ ਤੋ ਭੀ ਉਸੇ ਉਸੀ ਕ੍ਸ਼ਣ ਭਿਨ੍ਨ ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਪਰਿਣਤਿ ਹੋਤੀ ਹੈ. ਉਸੀ ਕ੍ਸ਼ਣ ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਪਰਿਣਤਿ ਹੋਤੀ ਹੈ. ਉਸੇ ਯਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਪਡਤਾ. ਭਿਨ੍ਨ ਹੀ, ਨ੍ਯਾਰਾ ਹੀ ਰਹਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ, ਉਸੀਕਾ ਨਾਮ ਸ਼ੁਭਭਾਵਕਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਹੈ?
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਬਸ, ਉਸਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਹੈ, ਅਸ਼ੁਭਸੇ ਬਚਨੇਕੋ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ, ਉਸਕਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਹੈ. ਦੂਸਰਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਭਿਨ੍ਨ-ਭਿਨ੍ਨ ਕਾਰ੍ਯ ਹੋਤੇ ਹੈਂ, ਜਿਨੇਨ੍ਦ੍ਰਦੇਵਕਾ, ਗੁਰੁਕਾ, ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰੋਂਕੇ ਵਿਚਾਰ, ਸ਼੍ਰੁਤਕਾ ਚਿਂਤਵਨਕਾ, ਬਸ, ਉਸ ਪ੍ਰਕਾਰਕਾ ਉਸਕਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਹੈ. ਉਸਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਅਂਤਰਮੇਂ ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਪਰਿਣਤਿ ਤੋ ਸਾਥਮੇਂ ਹੀ ਹੈ. ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਪਰਿਣਤਿ ਸਾਥ- ਸਾਥ ਰਖਤਾ ਹੈ ਔਰ ਇਸਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ.
ਅਸ਼ੁਭਮੇਂ ਨਹੀਂ ਜਾਨਾ ਹੈ, ਇਸਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਨਾ ਹੈ, ਐਸਾ. ਹੇਯਬੁਦ੍ਧਿਸੇ ਭੀ ਖਡਾ ਇਸਮੇਂ ਰਹਨਾ ਹੈ. ਯਾ ਤੋ ਅਂਤਰ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਜਾਨਾ ਹੈ ਅਥਵਾ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਨਾ ਹੈ. ਅਸ਼ੁਭਮੇਂ ਤੋ ਜਾਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੈ. ... ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਸੇ ਉਸੇ ਸਰ੍ਵ ਪ੍ਰਕਾਰਸੇ ਹੇਯ ਮਾਨਾ ਹੈ. ਕਿਸੀ ਭੀ ਪ੍ਰਕਾਰਸੇ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸ੍ਵਭਾਵਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਸੇ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨਮੇਂ ਅਂਤਰਮੇਂ ਸ੍ਥਿਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਬਾਹਰ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਹੋਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਮਾਤਾਜੀ! ਐਸਾ ਕਹ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਕਿ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਕੇ ਮਨ੍ਦ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥਮੇਂ ਉਸੇ ਸ਼ੁਭ ਪਰਿਣਾਮ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ. ਇਸਲਿਯੇ ਵ੍ਯਵਹਾਰਸੇ ਐਸਾ ਕਹਾ ਕਿ ਅਸ਼ੁਭਸੇ ਬਚਨੇਕੋ ਸ਼ੁਭਮੇਂ ਖਡਾ ਹੈ. ਵਾਸ੍ਤਵਮੇਂ ਤੋ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਕਾ..
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਮਨ੍ਦ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਹੈ, ਉਸਕੇ ਸਾਥ ਸ਼ੁਭਭਾਵ ਆਯੇ ਬਿਨਾ ਨਹੀਂ ਰਹਤੇ. ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਕਾ ਤੀਵ੍ਰ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਹੋ ਤੋ ਉਸਮੇਂ ਵਹ ਗੌਣ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਕਾ ਮਨ੍ਦ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਉਸਕੇ ਸਾਥ ਸ਼ੁਭਭਾਵ ਜੁਡੇ ਰਹਤੇ ਹੈਂ. ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿਕਾ ਹੈ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਸ਼ੁਦ੍ਧਿ ਆਗੇ ਨਹੀਂ ਬਢਤੀ ਹੈ ਔਰ ਮਨ੍ਦ ਰਹਤੀ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਏਕ ਓਰ ਅਸ਼ੁਭਸੇ ਬਚਨੇਕੋ, ਏਕ ਓਰ ਉਸੇ ਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾਕੀ ਓਰਕਾ ਤੀਵ੍ਰ ਪੁਰੁਸ਼ਾਰ੍ਥ ਨਹੀਂ ਚਲਤਾ ਹੈ, ਮਨ੍ਦ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਸ਼ੁਭਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਮਨ੍ਦ ਯਾਨੀ ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਪਰਿਣਤਿ ਤੋ ਚਾਲੂ ਹੀ ਹੈ, ਪਰਨ੍ਤੁ ਅਨ੍ਦਰ ਜੋ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੀਨ ਹੋਨਾ ਚਾਹਿਯੇ, ਵਹ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਤਾ ਹੈ. ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਪਰਿਣਤਿ ਉਸੇ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿਕੀ ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾਸੇ ਜੋਰਦਾਰ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਆਚਰਣਮੇਂ ਮਨ੍ਦ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਖਡਾ ਹੈ.
PDF/HTML Page 521 of 1906
single page version
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਕੀ ਭੂਮਿਕਾਮੇਂ ਕੈਸਾ ਸ਼ੁਭਭਾਵ ਹੋਤਾ ਹੈ?
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਕੋ ਏਕਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿ ਹੈ, ਭਿਨ੍ਨ ਨਹੀਂ ਹੁਆ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਵਹ ਮਾਨਤਾ ਹੈ, ਵਹ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁ ਐਸਾ ਮਾਨਤਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਸ਼ੁਭਾਸ਼ੁਭ ਭਾਵ ਮੇਰਾ ਸ੍ਵਰੂਪ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਆਤ੍ਮਾ ਭਿਨ੍ਨ ਹੈ, ਆਤ੍ਮਾ ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ ਸ੍ਵਭਾਵ ਜ੍ਞਾਯਕ ਜਾਨਨੇਵਾਲਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਉਸਕੀ ਪਰਿਣਤਿ ਪ੍ਰਗਟ ਨਹੀਂ ਹੁਯੀ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਵਹ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਖਡਾ ਹੈ. ਉਸੇ ਤੋ ਏਕਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿ ਹੋਤੀ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਉਸਨੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਜੋ ਨਿਰ੍ਣਯ ਕਿਯਾ ਹੈ ਕਿ, ਯਹ ਭਾਵ ਮੇਰਾ ਸ੍ਵਰੂਪ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਵਹ ਨਿਰ੍ਣਯ ਸਾਥਮੇਂ ਰਹਕਰ ਉਸਸੇ ਮੁਝੇ ਧਰ੍ਮ ਹੋਤਾ ਹੈ ਯਾ ਉਸੇ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵ ਮਾਨਤਾ ਹੈ, ਐਸਾ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁ ਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਅਂਤਰਕੀ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ, ਵਹ ਅਲਗ ਬਾਤ ਹੈ. ਲੇਕਿਨ ਉਸੇ ਵਹ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵ ਨਹੀਂ ਮਾਨਤਾ. ਵਹ ਭੀ ਅਸ਼ੁਭਸੇ ਬਚਨੇਕੋ ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਖਡਾ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਉਸੇ ਆਤ੍ਮਾ ਭਿਨ੍ਨ ਨਹੀਂ ਰਹਤਾ ਹੈ. ਏਕਤ੍ਵ ਹੋ ਜਾਤਾ ਹੈ. ਉਸਕੀ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਐਸੀ ਰਖੇ ਕਿ, ਯਹ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਯਹ ਤੋ ਹੇਯ ਹੈ. ਮੇਰਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਐਸਾ ਵਿਚਾਰਮੇਂ ਭੀ ਵਹ ਰਹ ਸਕਤਾ ਹੈ.
ਆਤ੍ਮਾ ਗ੍ਰਹਣ ਨਹੀਂ ਹੁਆ ਹੈ, ਅਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਜਾਤਾ ਹੈ, ਕਹਾਁ ਖਡਾ ਰਹੇਗਾ? ਸ਼ੁਭਭਾਵਮੇਂ ਖਡਾ ਹੈ. ਰੁਚਿ ਆਤ੍ਮਾਕੀ ਰਖੇ ਕਿ ਆਤ੍ਮਾਕਾ ਹੀ ਕਰਨੇ ਜੈਸਾ ਹੈ. ਯਹ ਮੇਰਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸੁਖ ਤੋ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਹੈ, ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ ਸ੍ਵਰੂਪਮੇਂ ਹੀ ਸੁਖ ਹੈ. ਵਿਕਲ੍ਪਾਤ੍ਮਕ ਪਰਿਣਤਿਮੇਂ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਨਿਰ੍ਵਿਕਲ੍ਪ ਸ੍ਵਰੂਪ ਜੋ ਆਤ੍ਮਾ, ਉਸਮੇਂ ਹੀ ਸੁਖ ਹੈ. ਐਸੀ ਰੁਚਿ ਰਖੇ. ਐਸੀ ਰੁਚਿ ਰਖੇ ਔਰ ... ਏਕਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿ ਹੋਤੀ ਹੈ. ਵਿਚਾਰਮੇਂ ਹੋ, ਨਿਰ੍ਣਯਮੇਂ ਹੋ ਤੋ ਭੀ ਉਸਕੀ ਪਰਿਣਤਿ ਭਿਨ੍ਨ ਨਹੀਂ ਹੁਯੀ ਹੈ.
ਲੇਕਿਨ ਜੋ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਸਮਝਤੇ ਹੈਂ, ਏਕਤ੍ਵਬੁਦ੍ਧਿਮੇਂ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ, ਉਸਕੀ ਤੋ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਹੀ ਅਲਗ ਹੈ. ਵਿਚਾਰਪੂਰ੍ਵਕ ਭੀ ਉਸਕੀ ਮਾਨ੍ਯਤਾ ਬਰਾਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਇਸਨੇ ਵਿਚਾਰਸੇ ਇਤਨਾ ਨਿਰ੍ਣਯ ਕਿਯਾ ਹੈ ਤੋ ਉਸੇ ਆਗੇ ਬਢਨੇਕਾ ਅਵਕਾਸ਼ ਹੈ. ਲਗਨੀ ਲਗਾਯੇ ਤੋ ਆਗੇ ਬਢਨੇਕਾ ਅਵਕਾਸ਼ ਹੈ.