੨੩੭
ਪਰਿਣਤਿ ਬਾਰਂਬਾਰ ਮੁਡਤੀ ਰਹੇ, ਅਭ੍ਯਾਸ ਰੂਪ-ਸੇ, ਯਥਾਰ੍ਥ ਤੋ ਬਾਦਮੇਂ ਹੋਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਪ੍ਰਤ੍ਯੇਕ ਵਿਚਾਰਕਾ ਬਹਾਵ ਜ੍ਞਾਯਕ-ਓਰ ਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈ.
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਜ੍ਞਾਯਕ ਤਰਫਕਾ ਹੀ ਹੋਤਾ ਹੈ. ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਸਿਦ੍ਧਿ ਕੈਸੇ ਹੋ? ਜ੍ਞਾਯਕਕੀ ਪ੍ਰਸਿਦ੍ਧਿ ਕੈਸੇ ਹੋ? ਉਸ ਓਰ ਹੀ (ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਰਹਤਾ ਹੈ).
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਛੈਨੀ ਅਰ੍ਥਾਤ ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਕਰਨਾ?
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਹਾਁ. ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਕਰਨਾ. ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ-ਸੇ ਚੈਤਨ੍ਯਕੋ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨਾ ਔਰ ਪ੍ਰਜ੍ਞਾ-ਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਕਰਨਾ. ਵਿਭਾਵ-ਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਔਰ ਸ੍ਵਭਾਵਕਾ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਨਾ. ਏਕਤ੍ਵ ਔਰ ਵਿਭਕ੍ਤ. ਪਰ- ਸੇ ਵਿਭਕ੍ਤ, ਵਿਭਾਵ-ਸੇ ਵਿਭਕ੍ਤ ਔਰ ਸ੍ਵਭਾਵਮੇਂ ਏਕਤ੍ਵ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਪਰ-ਸੇ ਵਿਭਕ੍ਤ ਐਸਾ ਚਿਂਤਵਨ ਕਰੇ ਤੋ ਭੀ ਉਸਕਾ ਸ੍ਵ ਤਰਫ ਜਾਨੇਕਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨ ਹੈ.
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਪਰ-ਸੇ ਵਿਭਕ੍ਤ ਚਿਂਤਵਨ ਕਰੇ, ਯਥਾਰ੍ਥਪਨੇ ਵਿਭਕ੍ਤ ਚਿਂਤਵੇ ਤੋ ਉਸਮੇਂ ਸ੍ਵਕੀ ਏਕਤ੍ਵਤਾ ਆ ਜਾਤੀ ਹੈ. ਲੇਕਿਨ ਸ੍ਵ-ਤਰਫਕਾ, ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਤਰਫਕੇ ਗ੍ਰਹਣਕਾ ਲਕ੍ਸ਼੍ਯ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਔਰ ਬਾਹਰ ਯਹ ਸਬ ਅਨਿਤ੍ਯ ਹੈ, ਯਹ ਸਬ ਦੁਃਖਰੂਪ ਹੈ, ਐਸਾ ਕਰਤਾ ਰਹੇ (ਔਰ) ਅਪਨੇ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵਕਾ ਗ੍ਰਹਣ ਨਹੀਂ ਹੈ ਤੋ ਵਹ ਵਿਭਕ੍ਤਪਨਾ ਭੀ ਯਥਾਰ੍ਥ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਏਕਤ੍ਵ ਅਸ੍ਤਿਤ੍ਵ ਗ੍ਰਹਣ ਕਿਯੇ ਬਿਨਾਕਾ ਵਿਭਕ੍ਤਪਨਾ ਯਥਾਰ੍ਥ ਨਹੀਂ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਏਕਤ੍ਵ-ਵਿਭਕ੍ਤ ਕਹਨੇਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਏਕਤ੍ਵ-ਸੇ ਹੀ ਹੋਤੀ ਹੈ.
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਏਕਤ੍ਵ-ਸੇ ਹੀ ਹੋਤੀ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਉਸਮੇਂ ਵਿਭਕ੍ਤ ਆ ਜਾਤਾ ਹੈ.
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਉਸਮੇਂ ਵਿਭਕ੍ਤ ਆ ਜਾਤਾ ਹੈ.
ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਃ- ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯ-ਸੇ ਦੂਸਰੇ ਦ੍ਰਵ੍ਯਕੀ ਭਿਨ੍ਨਤਾ, ਯੇ ਤੋ ਗੁਰੁਦੇਵਕੇ ਔਰ ਆਪਕੇ ਪ੍ਰਤਾਪ- ਸੇ ਥੋਡਾ-ਥੋਡਾ ਮੁਮੁਕ੍ਸ਼ੁਓਂਕੋ ਖ੍ਯਾਲਮੇਂ ਆਤਾ ਹੈ ਕਿ ਯਹ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਭਿਨ੍ਨ ਔਰ ਯਹ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਭਿਨ੍ਨ ਹੈ. ਪਰਨ੍ਤੁ ਦ੍ਰਵ੍ਯ-ਗੁਣ ਔਰ ਪਰ੍ਯਾਯ, ਉਸਮੇਂ ਕਿਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਭਿਨ੍ਨਤਾ ਕਰਕੇ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ, ਇਸ ਵਿਸ਼ਯਮੇਂ ਹਮੇਂ ਮਾਰ੍ਗਦਰ੍ਸ਼ਨ ਦੀਜਿਯੇ.
ਸਮਾਧਾਨਃ- ਏਕ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਔਰ ਦੂਸਰਾ ਦ੍ਰਵ੍ਯ ਅਤ੍ਯਂਤ ਭਿਨ੍ਨ ਹੈਂ, ਉਨ੍ਹੇਂ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਭੇਦ ਹੈ. ਵਹ ਤੋ ਭਿਨ੍ਨ ਹੈ. ਵਿਭਾਵ ਅਪਨਾ ਸ੍ਵਭਾਵ ਨਹੀਂ ਹੈ. ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਮੇਂ ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਕਰਨੇਕਾ ਆਤਾ ਹੈ, ਵਿਭਾਵ- ਸੇ ਵਿਭਕ੍ਤ ਹੋ. ਗੁਣ-ਪਰ੍ਯਾਯਸੇ ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਕਰਨੇਕਾ ਨਹੀਂ ਆਤਾ ਹੈ. ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਤੋ ਵਿਭਾਵ-ਸੇ ਕਰਨਾ ਹੈ. ਗੁਣ ਔਰ ਪਰ੍ਯਾਯਕੇ ਲਕ੍ਸ਼ਣ ਪਹਚਾਨਕਰ ਔਰ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ ਅਨਨ੍ਤ ਗੁਣ ਔਰ ਪਰ੍ਯਾਯ ਕ੍ਯਾ ਹੈ, ਉਸਕਾ ਜ੍ਞਾਨ ਕਰਕੇ, ਉਸਕੇ ਭੇਦਮੇਂ ਅਟਕਨਾ ਨਹੀਂ. ਉਸਕੇ ਭੇਦ ਵਿਕਲ੍ਪਮੇਂ ਨਹੀਂ ਰੁਕਕਰ, ਏਕ ਅਖਣ੍ਡ ਚੈਤਨ੍ਯ ਪਰ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਿ ਰਖਨੇ-ਸੇ ਉਸਮੇਂ ਜੋ ਉਸਕੇ ਅਨਨ੍ਤ ਗੁਣ ਔਰ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਪਰ੍ਯਾਯ ਹੈ, ਵਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਤੀ ਹੈ.
ਉਸਕਾ-ਗੁਣ-ਪਰ੍ਯਾਯਕਾ-ਭੇਦਜ੍ਞਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਅਪਿਤੁ ਉਸਕਾ ਜ੍ਞਾਨ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਅਨਨ੍ਤ ਗੁਣ ਆਤ੍ਮਾਮੇਂ (ਹੈਂ). ਆਤ੍ਮਾ ਅਨਨ੍ਤ ਗੁਣੋਁ-ਸੇ ਗੁਁਥਾ ਹੁਆ ਅਭੇਦ ਤਤ੍ਤ੍ਵ ਹੈ. ਉਸਮੇਂ