‘અરેરે! કયાં હતાં ને કયાં આવી ગયાં! અરે, પ્રત્યક્ષ બધું
દેખાય છે. અહા! આ સંસાર! આ પ્રાણી! આ દુઃખ!’... ઘણો
રૂડો જીવ, બહુ રૂડો જીવ; સંસારને કાંઠે આવેલો, જુદી જ
જાતનો. પોતે તો કહે જ નહિ. આ તો એમની ઉંમર થઈ ગઈ
પ૮, શરીર સાધારણ, ખોરાક સાધારણ... આ તો કેમ નભે છે!...
નામ-ઠામ, ભવિષ્યનાં નામ, તીર્થંકરનું નામ-બધી સિદ્ધ થઈ
ગયેલી વાત, (સીમંધર) ભગવાનના મુખે કહેલી. નાના મોઢે
આવી વાત લોકોને આકરી લાગે. એક એક, અક્ષરે અક્ષર સિદ્ધ
થયેલી. ભરતક્ષેત્ર જેવું ક્ષેત્ર! અત્યારે આવો કાળ! તેમાં આ
વાત લોકોને આકરી લાગે.
છે નહિ એમ નથી. આ તો ગંભીર દ્રવ્ય છે!
અહીંયાં દેખાત પણ નહિ; શું કરે, સ્ત્રીનો દેહ છે!
એમનાથી તો બધાં હેઠે, હેઠે ને હેઠે છે.