गौरस्थूलादिदेहोऽहं राजाहमित्यहङ्कारलक्षणमिति ।
अथानायतनषट्कं कथयति । मिथ्यादेवो, मिथ्यादेवाराधका, मिथ्यातपो, मिथ्यातपस्वी,
मिथ्यागमो, मिथ्यागमधराः पुरुषाश्चेत्युक्तलक्षणमनायतनषट्कं सरागसम्यग्दृष्टीनां त्याज्यं
भवतीति । वीतरागसम्यग्दृष्टीनां पुनः समस्तदोषायतनभूतानां मिथ्यात्वविषयकषायरूपायतनानां
परिहारेणकेवलज्ञानाद्यनन्तगुणायतनभूते स्वशुद्धात्मनि निवास एवानायतनसेवापरिहार इति ।
अनायतनशब्दस्यार्थः कथ्यते । सम्यक्त्वादिगुणानामायतनं गृहमावास आश्रय आधारकरणं
निमित्तमायतनं भण्यते तद्विपक्षभूतमनायतनमिति ।
अतः परं शंकाद्यष्टमलत्यागं कथयति । निःशंकाद्यष्टगुणप्रतिपालनमेव शङ्काद्यष्ट-
मलत्यागो भण्यते । तद्यथा — रागादिदोषा अज्ञानं वाऽसत्यवचनकारणं तदुभयमपि वीतराग-
सर्वज्ञानां नास्ति, ततः कारणात्तत्प्रणीते हेयोपादेयतत्त्वे मोक्षे मोक्षमार्गे च भव्यैः शंका संशयः
आदिमां ‘आ मारुं छे’ ए प्रकारनी बुद्धि ते ममकार छे अने तेमां ज अभेदपणे ‘गोरुं,
जाडुं वगेरे शरीर ते हुं छुं, राजा ते हुं छुं’ ए अहंकारनुं लक्षण छे.
हवे, छ अनायतनोनुं कथन करे छेः — मिथ्यादेव, मिथ्यादेवोना आराधको,
मिथ्यातप, मिथ्या तपस्वी, मिथ्या आगम, मिथ्याशास्त्रना पंडितो — ए उपरोक्त
लक्षणवाळां छ अनायतनोनो त्याग सरागसम्यग्द्रष्टिओए करवो जोईए. वीतराग
सम्यग्द्रष्टिओने तो समस्त दोषोना स्थानभूत मिथ्यात्व – विषय – कषायरूप आयतनोना
त्यागथी केवळज्ञानादि अनंतगुणना स्थानभूत स्वशुद्धात्मामां निवास करवो ते ज
अनायतनोनी सेवानो त्याग छे. अनायतन शब्दनो अर्थ कहेवामां आवे छे.
सम्यक्त्वादि गुणोना आयतन – घर – आवास – आश्रय – आधारना निमित्तने ‘आयतन’ कहे
छे अने तेनाथी विपरीत ते ‘अनायतन’ छे.
हवे पछी, शंका आदि आठ दोषोना त्यागनुं कथन करे छे — निःशंकता आदि
आठ गुणोनुं पालन करवुं ते ज शंकादि आठ दोषोनो त्याग कहेवाय छे. ते आ
रीते छे — रागादि दोषो अथवा अज्ञान असत्य वचननुं कारण छे अने ए बन्नेय
(रागादि अने अज्ञान) वीतराग – सर्वज्ञदेवमां नथी, ते कारणे तेमनां कहेलां हेय –
उपादेय तत्त्वमां, मोक्षमां अने मोक्षमार्गमां भव्योए शंका – संशय – संदेह करवा योग्य
मोक्षमार्ग अधिकार [ १८९