परिवेष्टय घोरोपसर्गे क्रियमाणे भेदाभेदरत्नत्रयभावनाप्रियेण रामस्वामिना वज्रकर्णवात्सल्य-
निमित्तं सिंहोदरो बद्ध इति रामायणमध्ये प्रसिद्धेयं वात्सल्यकथेति । निश्चयवात्सल्यं पुनस्तस्यैव
व्यवहारवात्सल्यगुणस्य सहकारित्वेन धर्मे दृढत्वे जाते सति मिथ्यात्वरागादिसमस्त-
शुभाशुभबहिर्भावेषु प्रीतिं त्यक्त्वा रागादिविकल्पोपाधिरहितपरमस्वास्थ्यसंवित्तिसञ्जात-
सदानन्दैकलक्षणसुखामृतरसास्वादं प्रति प्रीतिकरणमेवेति सप्तमाङ्गं व्याख्यातम् ।।७।।
अथाष्टमाङ्गं नाम प्रभावनागुणं कथयति । श्रावकेन दानपूजादिना तपोधनेन च
तपःश्रुतादिना जैनशासनप्रभावना कर्तव्येति व्यवहारेण प्रभावनागुणो ज्ञातव्यः । तत्र
पुनरुत्तरमथुरायां जिनसमयभावनशीलाया उर्विल्लामहादेव्याः प्रभावननिमित्तमुपसर्गे जाते सति
वज्रकुमारनाम्ना विद्याधरश्रमणेनाकाशे जैनरथभ्रमणेन प्रभावना कृतेत्येका आगमप्रसिद्धा कथा ।
द्वितीया तु जिनसमयप्रभावनाशीलवप्रामहादेवीनामस्वकीयजनन्या निमित्तं स्वस्य धर्मानुरागेण
च हरिषेणनामदशमचक्रवर्तिना तद्भवमोक्षगामिना जिनसमयप्रभावनार्थमुत्तुङ्गतोरणजिनचैत्यालय-
मण्डितं सर्वभूमितलं कृतमिति रामायणे प्रसिद्धेयं कथा । निश्चयेन पुनस्तस्यैव व्यवहार-
भेदाभेदरत्नत्रयनी भावना जेमने प्रिय हती एवा रामचंद्रे वज्रकर्ण प्रत्येना वात्सल्यना
निमित्ते सिंहोदरने बांध्यो. ( — आ वात्सल्यकथा रामायणमां प्रसिद्ध छे.) निश्चय वात्सल्य
तो, ते ज व्यवहार वात्सल्यगुणना सहकारीपणाथी धर्ममां द्रढता थतां, मिथ्यात्व – रागादि
समस्त शुभाशुभ बहिर्भावोमां प्रीति छोडीने रागादि विकल्पोपाधिरहित, परम स्वास्थ्यना
संवेदनथी उत्पन्न सदानंद (नित्य आनंद) जेनुं एक लक्षण छे एवा सुखामृतना रसास्वादमां
प्रीति करवी ते ज छे. ए प्रमाणे सातमा अंगनुं व्याख्यान कर्युं. ७.
हवे, प्रभावनागुण नामना आठमा अंगनुं कथन करे छेः — श्रावके दान – पूजा
आदि द्वारा अने मुनिए तप – श्रुत आदिथी जैनशासननी प्रभावना करवी — ए व्यवहारथी
प्रभावनागुण जाणवो. ते विषयमां उत्तर मथुरामां जिनसमयनी प्रभावना करवाना
स्वभाववाळी उर्विल्लामहादेवीने प्रभावना निमित्ते उपसर्ग थतां वज्रकुमार नामना
विद्याधर श्रमणे आकाशमां जैनरथ फेरवीने प्रभावना करी हती — ए एक आगमप्रसिद्ध
कथा छे. अने बीजी कथा आ छेः — तद्भव मोक्षगामी हरिषेण नामना दशमा
चक्रवर्तीए, जिनसमयनी प्रभावनाशील पोतानी माता वप्रामहादेवीना निमित्ते अने पोताना
धर्मानुरागथी, जैनमतनी प्रभावना माटे ऊंचां तोरणवाळां जिनमंदिरोथी समस्त पृथ्वीने
विभूषित करी हती. आ कथा रामायणमां प्रसिद्ध छे. निश्चयथी तो, ते ज व्यवहार
मोक्षमार्ग अधिकार [ १९७