पूर्वगतं पुनरुत्पादपूर्वं, अग्रायणीयं, वीर्यानुप्रवादं, अस्तिनास्तिप्रवादं, ज्ञानप्रवादं, सत्यप्रवादं,
आत्मप्रवादं, कर्मप्रवादं, प्रत्याख्यानं, विद्यानुवादं, कल्याणनामधेयं, प्राणानुवादं, क्रियाविशालं,
लोकसंज्ञं, पूर्वं चेति चतुर्दशभेदम् । जलगतस्थलगताकाशगतहरमेखलादिमायास्वरूप-
शाकिन्यादिरूपपरावर्त्तनभेदेन चूलिका पञ्चविधा चेति संक्षेपेण द्वादशाङ्गव्याख्यानम् । अङ्गबाह्यं
पुनः सामायिकं, चतुर्विंशतिस्तवं, वन्दना, प्रतिक्रमणं, वैनयिकं, कृतिकर्म, दशवैकालिकम्,
उत्तराध्ययनं, कल्पव्यवहारः, कल्पाकल्पं, महाकल्पं, पुण्डरीकं, महापुण्डरीकं, अशीतिकं चेति
चतुर्दशप्रकीर्णकसंज्ञं बोद्धव्यमिति ।
अथवा वृषभादिचतुर्विंशतितीर्थङ्करभरतादिद्वादशचक्रवर्त्तिविजयादिनवबलदेव त्रिपृष्ठादि-
नववासुदेवसुग्रीवादिनवप्रतिवासुदेवसम्बन्धित्रिषष्ठिपुरुषपुराणभेदभिन्नः प्रथमानुयोगो भण्यते ।
उपासकाध्ययनादौ श्रावकधर्मम्, आचाराराधनादौ यतिधर्मं च यत्र मुख्यत्वेन कथयति स
चरणानुयोगो भण्यते । त्रिलोकसारे जिनान्तरलोकविभागादिग्रन्थव्याख्यानं करणानुयोगो
विज्ञेयः । प्राभृततत्त्वार्थसिद्धान्तादौ यत्र शुद्धाशुद्धजीवादिषड्द्रव्यादीनां मुख्यवृत्त्या व्याख्यानं
पण एक भेद छे. पूर्वगतना चौद भेद छेः — उत्पादपूर्व, अग्रायणीपूर्व, वीर्यानुप्रवादपूर्व,
अस्तिनास्तिप्रवादपूर्व, ज्ञानप्रवादपूर्व, सत्यप्रवादपूर्व, आत्मप्रवादपूर्व, कर्मप्रवादपूर्व,
प्रत्याख्यानपूर्व, विद्यानुवादपूर्व, कल्याणपूर्व, प्राणानुवादपूर्व, क्रियाविशालपूर्व अने
लोकबिन्दुसारपूर्व. जळगत चूलिका, स्थळगत चूलिका, आकाशगत चूलिका, हरमेखला आदि
मायास्वरूप चूलिका अने शाकिनी आदि रूपपरावर्तन चूलिका — ए रीते चूलिका पांच
प्रकारनी छे. ए रीते संक्षेपमां बार अंगनुं व्याख्यान छे अने जे अंगबाह्य श्रुतज्ञान छे
ते सामायिक, चतुर्विंशतिस्तव, वन्दना, प्रतिक्रमण, वैनयिक, कृतिकर्म, दशवैकालिक,
उत्तराध्ययन, कल्पव्यवहार, कल्पाकल्प, महाकल्प, पुंडरीक, महापुंडरीक अने अशीतिक —
ए रीते चौद प्रकारना प्रकीर्णकरूप जाणवुं.
अथवा श्री ॠषभनाथ आदि चोवीस तीर्थंकर, भरतादि बार चक्रवर्ती, विजय
आदि नव बळदेव, त्रिपृष्ठ आदि नव नारायण अने सुग्रीव आदि नव प्रतिनारायण
संबंधी त्रेसठ शलाका पुरुषोना पुराणभेदे भेदवाळो प्रथमानुयोग कहेवाय छे.
उपासकाध्ययनादिमां श्रावकधर्मनुं अने आचार आराधना आदिमां यतिधर्मनुं ज्यां मुख्यपणे
कथन करवामां आवे छे ते चरणानुयोग कहेवाय छे. त्रिलोकसारमां तीर्थंकरोनो अंतरकाळ
अने लोकविभाग आदिनुं व्याख्यान छे — एवा ग्रन्थ करणानुयोगना जाणवा. प्राभृत अने
तत्त्वार्थसिद्धांतादिमां ज्यां मुख्यपणे शुद्ध – अशुद्ध जीवादि छ द्रव्य वगेरेनुं व्याख्यान करवामां
मोक्षमार्ग अधिकार [ २०३