अपवित्र छे; तथा नव द्वारोथी मेलने बहार काढे छे, एवा
शरीरमां मोह-राग केम कराय? आ शरीर उपरथी तो माखनी
पांख जेवी पातळी चामडीथी मढेलुं छे तेथी ते बहारथी सुंदर
लागे छे, पण जो तेनी अंदरनी हालतनो विचार करवामां आवे
तो तेमां अपवित्र वस्तुओ भरी छे. तेथी तेमां ममता-अहंकार
के राग करवो नकामो छे.
कराववानो छे, पण शरीर प्रत्ये द्वेष उत्पन्न कराववानो नथी.
शरीर तेना स्वभावथी ज अशुचिमय छे तो आ भगवान
आत्मा निजस्वभावथी ज शुद्ध अने सदा शुचिमय-पवित्र चैतन्य
पदार्थ छे. तेथी सम्यग्द्रष्टि जीव पोताना शुद्ध आत्मानी
सन्मुखता वडे पोताना पर्यायमां शुचिपणानी (पवित्रतानी) वृद्धि
करे छे ते अशुचि भावना छे. ८.