ଉସୀପ୍ରକାର–ଅପନେ ଅନ୍ତରଂଗମେଂ ଭେଦଵିଜ୍ଞାନରୂପୀ ଛୈନୀ ଦ୍ଵାରା ଅପନେ
ଆତ୍ମାକେ ସ୍ଵରୂପକୋ ଦ୍ରଵ୍ଯକର୍ମସେ ତଥା ଶରୀରାଦିକ ନୋକର୍ମସେ ଔର ରାଗ-
ଦ୍ଵେଷାଦିରୂପ ଭାଵକର୍ମୋଂସେ ଭିନ୍ନ କରକେ ଅପନେ ଆତ୍ମାମେଂ, ଆତ୍ମାକେ ଲିଯେ,
ଆତ୍ମାକୋ ସ୍ଵଯଂ ଜାନତେ ହୈଂ, ତବ ଉନକେ ସ୍ଵାନୁଭଵମେଂ ଗୁଣ, ଗୁଣୀ ତଥା
ଜ୍ଞାତା, ଜ୍ଞାନ ଔର ଜ୍ଞେଯ–ଐସେ କୋଈ ଭେଦ ନହୀଂ ରହତେ ..୮..
ସ୍ଵରୂପାଚରଣଚାରିତ୍ର (ଶୁଦ୍ଧୋପଯୋଗ)କା ଵର୍ଣନ
ଜହଁ ଧ୍ଯାନ-ଧ୍ଯାତା ଧ୍ଯେଯକୋ ନ ଵିକଲ୍ପ, ଵଚ-ଭେଦ ନ ଜହାଁ .
ଚିଦ୍ଭାଵ କର୍ମ, ଚିଦେଶ କରତା, ଚେତନା କିରିଯା ତହାଁ ..
ତୀନୋଂ ଅଭିନ୍ନ ଅଖିନ୍ନ ଶୁଧ-ଉପଯୋଗକୀ ନିଶ୍ଚଲ ଦଶା .
ପ୍ରଗଟୀ ଜହାଁ ଦୃଗ-ଜ୍ଞାନ-ଵ୍ରତ ଯେ, ତୀନଧା ଏକୈ ଲସା ..୯..
ଅନ୍ଵଯାର୍ଥ : – (ଜହଁ) ଜିସ ସ୍ଵରୂପାଚରଣଚାରିତ୍ରମେଂ
(ଧ୍ଯାନ) ଧ୍ଯାନ, (ଧ୍ଯାତା) ଧ୍ଯାତା ଔର (ଧ୍ଯେଯକୋ) ଧ୍ଯେଯ –ଇନ ତୀନୋଂକେ
(ଵିକଲ୍ପ) ଭେଦ (ନ) ନହୀଂ ହୋତେ ତଥା (ଜହାଁ) ଜହାଁ (ଵଚ) ଵଚନକା
(ଭେଦ ନ) ଵିକଲ୍ପ ନହୀଂ ହୋତା, (ତହାଁ) ଵହାଁ ତୋ (ଚିଦ୍ଭାଵ) ଆତ୍ମାକା
ସ୍ଵଭାଵ ହୀ (କର୍ମ) କର୍ମ, (ଚିଦେଶ) ଆତ୍ମା ହୀ (କରତା) କର୍ତା,
ଛଠଵୀଂ ଢାଲ ][ ୧୭୧