(ਭੇਲਾ) ਏਕਰੂਪ (ਨਹਿਂ) ਨਹੀਂ ਹੈਂ, (ਭਿਨ੍ਨ-ਭਿਨ੍ਨ) ਪ੍ਰੁਥਕ੍-ਪ੍ਰੁਥਕ੍ ਹੈਂ, (ਤੋ)
ਤੋ ਫਿ ਰ (ਪ੍ਰਗਟ) ਜੋ ਬਾਹ੍ਯਮੇਂ ਪ੍ਰਗਟਰੂਪਸੇ (ਜੁਦੇ) ਪ੍ਰੁਥਕ੍ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤੇ
ਹੈਂ ਐਸੇ (ਧਨ) ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀ, (ਧਾਮਾ) ਮਕਾਨ, (ਸੁਤ) ਪੁਤ੍ਰ ਔਰ (ਰਾਮਾ) ਸ੍ਤ੍ਰੀ
ਆਦਿ (ਮਿਲਿ) ਮਿਲਕਰ (ਇਕ) ਏਕ (ਕ੍ਯੋਂ) ਕੈਸੇ (ਹ੍ਵੈ) ਹੋ ਸਕਤੇ
ਹੈਂ?
ਬਿਲਕੁਲ ਭਿਨ੍ਨ-ਭਿਨ੍ਨ ਹੈਂ; ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਯਹ ਜੀਵ ਔਰ ਸ਼ਰੀਰ ਭੀ ਮਿਲੇ
ਹੁਏ-ਏਕਾਕਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਤੇ ਹੈਂ ਤਥਾਪਿ ਵੇ ਦੋਨੋਂ ਅਪਨੇ-ਅਪਨੇ
ਸ੍ਵਰੂਪਾਦਿਕੀ ਅਪੇਕ੍ਸ਼ਾਸੇ (ਸ੍ਵਦ੍ਰਵ੍ਯ-ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰ-ਕਾਲ-ਭਾਵਸੇ) ਬਿਲਕੁਲ
ਪ੍ਰੁਥਕ੍-ਪ੍ਰੁਥਕ੍ ਹੈਂ, ਤੋ ਫਿ ਰ ਪ੍ਰਗਟਰੂਪਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਦਿਖਾਈ ਦੇਨੇਵਾਲੇ ਐਸੇ
ਮੋਟਰਗਾੜੀ, ਧਨ, ਮਕਾਨ, ਬਾਗ, ਪੁਤ੍ਰ-ਪੁਤ੍ਰੀ, ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਆਦਿ ਅਪਨੇ ਸਾਥ
ਕੈਸੇ ਏਕਮੇਕ ਹੋ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ? ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸ੍ਤ੍ਰੀ-ਪੁਤ੍ਰਾਦਿ ਕੋਈ ਭੀ ਪਰਵਸ੍ਤੁ
ਅਪਨੀ ਨਹੀਂ ਹੈ–ਇਸਪ੍ਰਕਾਰ ਸਰ੍ਵ ਪਦਾਰ੍ਥੋਂਕੋ ਅਪਨੇਸੇ ਭਿਨ੍ਨ ਜਾਨਕਰ