ਵੀਤਰਾਗਭਾਵਰੂਪ ਉਤ੍ਤਮਕ੍ਸ਼ਮਾਦਿ ਪਰਿਣਾਮ ਸੋ ਧਰ੍ਮ ਹੈ . ਭਾਵਲਿਂਗੀ
ਮੁਨਿਕੋ ਉਪਰ੍ਯੁਕ੍ਤਾਨੁਸਾਰ ਤਪ ਔਰ ਧਰ੍ਮਕਾ ਆਚਰਣ ਹੋਤਾ ਹੈ; ਵੇ
ਮੁਨਿਯੋਂਕੇ ਸਂਘਮੇਂ ਅਥਵਾ ਅਕੇਲੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਤੇ ਹੈਂ; ਕਿਸੀ ਭੀ ਸਮਯ
ਸਾਂਸਾਰਿਕ ਸੁਖਕੀ ਇਚ੍ਛਾ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ . –ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਸਕਲਚਾਰਿਤ੍ਰਕਾ
ਸ੍ਵਰੂਪ ਕਹਾ .
ਨਿਰ੍ਜਰਾਕਾ ਕਾਰਣ ਹੈ, ਇਸਲਿਯੇ ਉਪਚਾਰਸੇ ਤਪਕੋ ਭੀ ਨਿਰ੍ਜਰਾਕਾ
ਕਾਰਣ ਕਹਾ ਹੈ . ਯਦਿ ਬਾਹ੍ਯ ਦੁਃਖ ਸਹਨ ਕਰਨਾ ਹੀ ਨਿਰ੍ਜਰਾਕਾ ਕਾਰਣ
ਹੋ, ਤਬ ਤੋ ਪਸ਼ੁ ਆਦਿ ਭੀ ਕ੍ਸ਼ੁਧਾ-ਤ੍ਰੁਸ਼ਾ ਸਹਨ ਕਰਤੇ ਹੈਂ .
ਹੋਤੀ ਹੈ ਨਾ ?
ਹੋਗਾ; ਉਪਵਾਸਕੇ ਪ੍ਰਮਾਣਮੇਂ ਯਦਿ ਨਿਰ੍ਜਰਾ ਹੋ ਤੋ ਨਿਰ੍ਜਰਾਕਾ ਮੁਖ੍ਯ
ਕਾਰਣ ਉਪਵਾਸਾਦਿ ਸਿਦ੍ਧ ਹੋਂ; ਕਿਨ੍ਤੁ ਐਸਾ ਤੋ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਤਾ;
ਕ੍ਯੋਂਕਿ ਪਰਿਣਾਮ ਦੁਸ਼੍ਟ ਹੋਨੇ ਪਰ ਉਪਵਾਸਾਦਿ ਕਰਨੇਸੇ ਭੀ, ਨਿਰ੍ਜਰਾ ਕੈਸੇ
ਸਮ੍ਭਵ ਹੋ ਸਕਤੀ ਹੈ? ਯਹਾਁ ਯਦਿ ਐਸਾ ਕਹੋਗੇ ਕਿ–ਜੈਸੇ ਅਸ਼ੁਭ, ਸ਼ੁਭ
ਯਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧਰੂਪ ਉਪਯੋਗ ਪਰਿਣਮਿਤ ਹੋ, ਤਦਨੁਸਾਰ ਬਨ੍ਧ-ਨਿਰ੍ਜਰਾ ਹੈਂ, ਤੋ
ਉਪਵਾਸਾਦਿ ਤਪ ਨਿਰ੍ਜਰਾਕਾ ਮੁਖ੍ਯ ਕਾਰਣ ਕਹਾਁ ਰਹਾ ?–ਵਹਾਁ ਅਸ਼ੁਭ
ਔਰ ਸ਼ੁਭ ਪਰਿਣਾਮ ਤੋ ਬਨ੍ਧਕੇ ਕਾਰਣ ਸਿਦ੍ਧ ਹੁਏ ਤਥਾ ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਪਰਿਣਾਮ
ਨਿਰ੍ਜਰਾਕਾ ਕਾਰਣ ਸਿਦ੍ਧ ਹੁਆ .