ਪਰ੍ਯਾਯੋਂ ਸਹਿਤ ਏਕ ਸਾਥ, ਸ੍ਵਚ੍ਛ ਦਰ੍ਪਣਕੇ ਦ੍ਰੁਸ਼੍ਟਾਨ੍ਤਰੂਪਸੇ-ਸਰ੍ਵ ਪ੍ਰਕਾਰਸੇ
ਸ੍ਪਸ਼੍ਟ ਜ੍ਞਾਤ ਹੋਤੇ ਹੈਂ; (ਕਿਨ੍ਤੁ ਜ੍ਞਾਨਮੇਂ ਦਰ੍ਪਣਕੀ ਭਾਁਤਿ ਛਾਯਾ ਔਰ
ਆਕ੍ਰੁਤਿ ਨਹੀਂ ਪੜਤੀ) ਵੇ ਪੂਰ੍ਣ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾਰੂਪ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਸ਼ਾਕੋ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਹੁਏ ਹੈਂ
ਤਥਾ ਵਹ ਦਸ਼ਾ ਵਹਾਁ ਵਿਦ੍ਯਮਾਨ ਅਨ੍ਯ ਸਿਦ੍ਧ-ਮੁਕ੍ਤ ਜੀਵੋਂਕੀ ਭਾਁਤਿ
ਬਾਧਾ ਨਹੀਂ ਆਤੀ . ਯਹ ਮਨੁਸ਼੍ਯਪਰ੍ਯਾਯ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਰਕੇ ਜਿਨ ਜੀਵੋਂਨੇ ਯਹ
ਸ਼ੁਦ੍ਧ ਚੈਤਨ੍ਯਕੀ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਿਰੂਪ ਕਾਰ੍ਯ ਕਿਯਾ ਹੈ, ਵੇ ਜੀਵ ਮਹਾਨ ਧਨ੍ਯਵਾਦ
(ਪ੍ਰਸ਼ਂਸਾ)ਕੇ ਪਾਤ੍ਰ ਹੈਂ ਔਰ ਉਨ੍ਹੋਂਨੇ ਅਨਾਦਿਕਾਲਸੇ ਚਲੇ ਆ ਰਹੇ ਪਂਚ
ਪਰਾਵਰ੍ਤਨਰੂਪ ਸਂਸਾਰਕੇ ਪਰਿਭ੍ਰਮਣਕਾ ਤ੍ਯਾਗ ਕਰਕੇ ਉਤ੍ਤਮ ਸੁਖ-
ਮੋਕ੍ਸ਼ਸੁਖ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਕਿਯਾ ਹੈ
ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਜਿਨ੍ਹੋਂਨੇ ਸਂਸਾਰਕੇ ਕਾਰਣੋਂਕਾ ਸਰ੍ਵਥਾ ਨਾਸ਼ ਕਰ ਦਿਯਾ, ਵੇ ਪੁਨਃ
ਅਵਤਾਰ-ਜਨ੍ਮ ਧਾਰਣ ਨਹੀਂ ਕਰਤੇ ਅਥਵਾ ਜਿਸਪ੍ਰਕਾਰ ਮਕ੍ਖਨਸੇ ਘੀ ਹੋ
ਜਾਨੇਕੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ ਪੁਨਃ ਮਕ੍ਖਨ ਨਹੀਂ ਬਨਤਾ; ਉਸੀਪ੍ਰਕਾਰ ਆਤ੍ਮਾਕੀ ਸਮ੍ਪੂਰ੍ਣ
ਪਵਿਤ੍ਰਤਾਰੂਪ ਅਸ਼ਰੀਰੀ ਮੋਕ੍ਸ਼ਦਸ਼ਾ [ਪਰਮਾਤ੍ਮਪਦ] ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਨੇਕੇ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍
ਉਸਮੇਂ ਕਭੀ ਅਸ਼ੁਦ੍ਧਤਾ ਨਹੀਂ ਆਤੀ ਅਰ੍ਥਾਤ੍ ਸਂਸਾਰਮੇਂ ਪੁਨਃ ਆਗਮਨ ਨਹੀਂ
ਹੋਤਾ .