kahān jainashāstramāḷā ]
iṣhṭopadesh
[ 133
bhāvārtha : — agnānī jīv sharīrādik pudgalane ātmasvarūp ane ātmānun māne chhe,
tethī pudgal – dravya chāre gatiomān ātmā sātheno sambandh chhoḍatun nathī. te sāthe ne sāthe
ja rahe chhe.
sharīrādik pudgal dravya achetan chhe. te ātmāthī sarvathā bhinna chhe. tenī sāthenī
ekatā sarvathā hey chhe, parantu agnānī mithyādraṣhṭi jīvane hey – upādeyano vivek nahi
hovāthī te ātmāthī bhinna padārthomān ātmabuddhi kare chhe, arthāt temane ātmasvarūp māne
chhe. temanī anukūl – pratikūlarūp pariṇati joī te rāg – dveṣh kare chhe ane rāg – dveṣhajanit
āsrav – bandhathī tene narakādi chaturgatirūp sansāramān paribhramaṇ thāy chhe. e rīte jīv
sātheno pudgal – sambandh chālu rahe chhe. te kadī chhūṭato nathī. samādhitantra shlok 15mān kahyun
chhe ke —
‘मूलं संसारदुःखस्य देह एवात्मघीस्ततः’ ।
dehamān ja ātmabuddhi karavī te sansāranā duḥkhanun kāraṇ chhe. 46
pudgal mārun nathī, māṭe pudgalanun kāī paṇ hun karī shakun nahi evo nirṇay karī
ātmasanmukh thavun, jethī pudgal sātheno sambandh chhūṭī jāy.
jīvanī sāthe rahevun ke na rahevun – evun pudgalane to kāī gnān nathī, parantu jīvanā
vikārane ane tene (paudgalik karmane) nimitta – naimittik sambandh chhe, tethī jyān sudhī jīv
vikār kare tyān sudhī ā sambandh chhūṭe nahi.
have shiṣhya kahe chhe — svarūpamān tatpar rahenārane shun (phaḷ) prāpta thāy chhe?
guru kahe chheḥ —
प्रत्यासत्तिं संयोगसम्बन्धं जातु कदाचिदपि न त्यजति ।
अथाह शिष्यः — स्वरूपपरस्य किं भवतीति सुगमम् ।
गुरुराह —
आत्मस्वरूपमें तत्पर रहनेवालेको क्या होता है ?
आचार्य कहते हैं —