Moksha Marg Prakashak-Gujarati (Devanagari transliteration).

< Previous Page   Next Page >


Page 135 of 370
PDF/HTML Page 163 of 398

 

background image
ज कर्यां हतां, तो तमारा शास्त्रोमां आचारांगादिकना पदोनुं प्रमाण अढारहजार आदि कह्युं
छे, तेनी विधि मेळवी आपो!
पदनुं प्रमाण केटलुं? जो विभक्तिना अंतने पद कहेशो तो कहेला प्रमाणथी घणां पद
थई जशे, तथा जो प्रमाणपद कहेशो, तो ए एक पदना साधिक (कंईक अधिक) एकावन
क्रोड श्लोक छे. हवे आ तो घणां अल्पशास्त्र छे, तेथी ए बनतुं नथी. आचारांगादिकथी
दशवैकालिकादिकनुं प्रमाण ओछुं कह्युं छे, पण तमारे वधारे छे, तो ए केम बने?
तमे कहेशो के‘‘आचारांगादिक तो मोटां हतां, पण काळदोष जाणी तेमांथी ज
केटलांक सूत्र काढी आ शास्त्रो बनाव्यां छे.’’ पण प्रथम तो तूटक ग्रंथ प्रमाण नथी. वळी
एवो प्रबंध छे के
जो कोई मोटो ग्रंथ बनावे, तो तेमां सर्व वर्णन विस्तार पूर्वक करे,
तथा नानो ग्रंथ बनावे, तो तेमां संक्षेप वर्णन करे, परंतु संबंध तूटे नहि. तथा कोई मोटा
ग्रंथमांथी थोडुंघणुं कथन काढी लईए तो त्यां संबंध मळे नहि
कथननो अनुक्रम तूटी जाय.
पण तमारां सूत्रोमां तो कथादिकनो पण संबंध मळतो भासे छेतूटकपणुं भासतुं नथी.
वळी अन्य कविओथी गणधरनी बुद्धि तो वधारे होवी जोईए. एटले तेना करेला
ग्रंथोमां तो थोडा शब्दोमां घणो अर्थ होवो जोईए. परंतु अहीं तो अन्य कविओना जेवी
पण गंभीरता नथी.
वळी जे ग्रंथ बनावे, ते पोतानुं नाम आ प्रमाणे तो न धरे के‘‘अमुक कहे छे,’’
परंतु ‘‘हुं कहुं छुं’’ एम कहे. हवे तमारां सूत्रोमां ‘‘हे गौतम’’ वा ‘‘गौतम कहे छे’’ एवां
वचन छे. एवां वचन तो त्यारे ज संभवे के
ज्यारे अन्य कोई कर्ता होय. तेथी ए सूत्रो
गणधरकृत नथी, पण अन्यनां करेलां छे. मात्र गणधरना नामवडे कल्पित रचनाने तेओ प्रमाण
कराववा इच्छे छे, पण विवेकी तो परीक्षावडे माने, कहेवामात्रथी तो न माने.
वळी तेओ एम पण कहे छे के‘‘कोई दशपूर्वधारी थया, तेणे गणधरसूत्रोना
अनुसार आ सूत्रो बनाव्यां छे.’’ त्यां अमे पूछीए छीए केजो नवा ग्रंथ बनाव्या हता,
तो नवां नाम राखवां हतां, अंगादिकनां नाम शा माटे राख्यां? जेम कोई मोटा शाहुकारनी
पेढीना नामवडे पोतानुं शाहुकारुं प्रगट करे, तेवुं आ कार्य थयुं. ए साचा होत तो (
जेम
दिगंबर आचार्योए अनेक ग्रंथ रच्या ते सर्व गणधरदेवद्वारा भाषित अंगप्रकीर्णक अनुसार
रच्या, तथा ते सर्वमां ग्रंथकर्तानुं नाम सर्व आचार्योए पोतानुं जुदुं जुदुं राख्युं, तथा ए ग्रंथोनां
नाम पण जुदां जुदां राख्यां, परंतु कोई पण ग्रंथनुं नाम अंगादिक न राख्युं, वा न एम
लख्युं के
ए गणधरदेवनां रचेलां छे.)जेम दिगंबरोमां ग्रंथोनां नाम राख्यां, तथा पूर्वग्रंथोनुं
अनुसारीपणुं कह्युं, तेम कहेवुं योग्य हतुं. पण अंगादिकनुं नाम धरी गणधरदेवनो भ्रम शा
माटे उपजाव्यो? तेथी ए गणधरदेवना वा पूर्वधारीनां वचन नथी. वळी ए सूत्रोमां विश्वास
पांचमो अधिकारः अन्यमत निराकरण ][ १४५