आठमो अधिकार ][ ३०५
अहीं उदाहरण — जेम कोईने शास्त्राभ्यासनी अति मुख्यता छे पण आत्मानुभवनो
तेने उद्यम ज नथी, तेना अर्थे घणा शास्त्राभ्यासनो निषेध कर्यो पण जेने शास्त्राभ्यास नथी
वा अल्प शास्त्राभ्यास छे तेवो जीव ए उपदेशथी शास्त्राभ्यास छोडी दे अने आत्मानुभवमां
उपयोग रहे नहि एटले तेनुं तो बूरुं ज थाय.
वळी जेम कोईने यज्ञस्नानादिवडे हिंसाथी धर्म मानवानी मुख्यता छे तेना अर्थे —
‘जो पृथ्वी ऊलटी थाय तोपण हिंसा करवाथी पुण्यफळ थाय नहि’ एवो उपदेश आप्यो, पण
जे जीव पूजनादि कार्योवडे किंचित् हिंसा लगावे अने घणुं पुण्य गुण उपजावे छे ते जीव
ए उपदेशथी पूजनादि कार्यो छोडी दे तथा हिंसारहित सामायिकादि धर्ममां उपयोग जोडाय
नहि एटले तेनुं तो बूरुं ज थाय. ए ज प्रमाणे अन्य ठेकाणे पण समजवुं.
वळी जेम कोई औषधि गुणकारक तो छे परंतु ज्यांसुधी ते औषधिथी पोताने हित
थाय त्यांसुधी ज तेनुं ग्रहण करे छे, जो शीत मटवा छतां पण उष्णऔषधिनुं सेवन कर्या
ज करे तो ऊलटो रोग थाय; तेम कोई धर्मकार्य तो छे परंतु पोताने ज्यांसुधी ते धर्मकार्यथी
हित थाय त्यांसुधी ज तेनुं ग्रहण करवुं, पण जो ऊंचीदशा थतां नीचीदशा संबंधी धर्मना
सेवनमां लाग्यो ज रहे तो ऊलटो बगाड ज थाय.
अहीं उदाहरण — जेम पाप मटाडवा अर्थे प्रतिक्रमणादि धर्मकार्य कह्यां छे, पण
आत्मानुभव थतां प्रतिक्रमणादिनो ज विकल्प कर्या करे तो ऊलटो विकार वधे अने एटला
माटे ज समयसारमां प्रतिक्रमणादिने विष कह्युं छे. बीजुं, अव्रतीने करवा योग्य प्रभावनादि
धर्मकार्य कह्यां छे तेने व्रती थई कोई करे तो ते पाप ज बांधे. व्यापारादि आरंभ छोडी
चैत्यालयादि कार्यो करवानो अधिकारी थाय ए केम बने! ए ज प्रमाणे अन्य ठेकाणे पण
समजवुं.
वळी जेम पाकादिक औषधि पौष्टिक तो छे परंतु जो ज्वरवान तेने ग्रहण करे
तो तेथी महादोष ऊपजे, तेम ऊंचो धर्म घणो भलो छे परंतु पोताने विकारभाव दूर न
थयो होय अने ऊंचो धर्म ग्रहण करे तो तेथी महादोष ऊपजे. अहीं उदाहरण — जेम
पोताने अशुभविकार पण छूट्यो नथी अने जो निर्विकल्पदशाने अंगीकार करे तो ऊलटो
विकार वधे; जेम — भोजनादि विषयोमां आसक्त होय अने आरंभ – त्यागादि धर्मने अंगीकार
करे तो दोष ज उत्पन्न थशे तथा जेम – व्यापारादि करवानो विकार तो छूट्यो नथी अने
जो त्यागना वेषरूपधर्म अंगीकार करे तो महान दोष उत्पन्न थशे. ए ज प्रमाणे अन्य
ठेकाणे समजवुं.
ए ज प्रमाणे अन्य पण उपदेशने साचा विचारथी यथार्थ जाणी अंगीकार करवो.
अहीं तेनो विस्तार क्यां सुधी करीए? सम्यग्ज्ञान थतां पोताने ज यथार्थ भासे छे.