નિષેધ હૈ; પરન્તુ ઐસે નિર્દય હૈં કિ કુછ ગિનતે નહીં હૈં ઔર કહતે હૈં
ઉસી પ્રકાર હિંસા કરનેસે ધર્મ ઔર કાર્યસિદ્ધિ કહના પ્રત્યક્ષ વિરુદ્ધ હૈ. પરન્તુ જિનકી હિંસા
કરના કહા, ઉનકી તો કુછ શક્તિ નહીં હૈ, કિસીકો ઉનકી પીડા નહીં હૈ. યદિ કિસી શક્તિવાન
વ ઇષ્ટકા હોમ કરના ઠહરાયા હોતા તો ઠીક રહતા. પાપકા ભય નહીં હૈ, ઇસલિયે પાપી દુર્બલકે
ઘાતક હોકર અપને લોભકે અર્થ અપના વ અન્યકા બુરા કરનેમેં તત્પર હુએ હૈં.
હો, સર્વકે કર્તા-હર્તા હો, ઇત્યાદિ વિશેષણોંસે ગુણ ગાતે હૈં; સો ઇનમેં કિતને હી તો નિરાકારાદિ
વિશેષણ હૈં સો અભાવરૂપ હૈં, ઉનકો સર્વથા માનનેસે અભાવ હી ભાસિત હોતા હૈ. ક્યોંકિ
આકારાદિ બિના વસ્તુ કૈસી હોગી? તથા કિતને હી સર્વવ્યાપી આદિ વિશેષણ અસમ્ભવી હૈં
સો ઉનકા અસમ્ભવપના પહલે દિખાયા હી હૈ.
યા જડ હૈ? યદિ ચેતન હૈ તો વહ ચેતના બ્રહ્મકી હૈ યા ઇસીકી હૈ? યદિ બ્રહ્મકી હૈ તો
‘‘મૈં દાસ હૂઁ’’ ઐસા માનના તો ચેતનાહીકે હોતા હૈ સો ચેતના બ્રહ્મકા સ્વભાવ ઠહરા ઔર
સ્વભાવ-સ્વભાવીકે તાદાત્મ્ય સમ્બન્ધ હૈ, વહાઁ દાસ ઔર સ્વામીકા સમ્બન્ધ કૈસે બનતા હૈ? દાસ
ઔર સ્વામીકા સમ્બન્ધ તો ભિન્ન પદાર્થ હો તભી બનતા હૈ. તથા યદિ યહ ચેતના ઇસીકી
હૈ તો યહ અપની ચેતનાકા સ્વામી ભિન્ન પદાર્થ ઠહરા, તબ મૈં અંશ હૂઁ વ ‘‘જો તૂ હૈ સો