આપ કામ-ક્રોધાદિ સહિત અશુદ્ધ હો રહા હૈ ઉસે અશુદ્ધ જાને તો ભ્રમ કૈસે હોગા? શુદ્ધ
જાનને પર ભ્રમ હોગા. સો ઝૂઠે ભ્રમસે અપનેકો શુદ્ધબ્રહ્મ માનનેસે ક્યા સિદ્ધિ હૈ?
ઇન્દ્રિય દ્વારા હી હોતા દિખાઈ દેતા હૈ. ઇનકે બિના કોઈ જ્ઞાન બતલાયે તો ઉસે તેરા અલગ
સ્વરૂપ માનેં, સો ભાસિત નહીં હોતા. તથા ‘‘મનજ્ઞાને’’ ધાતુસે મન શબ્દ ઉત્પન્ન હોતા હૈ સો
મન તો જ્ઞાનસ્વરૂપ હૈ; સો યહ જ્ઞાન કિસકા હૈ ઉસે બતલા; પરન્તુ અલગ કોઈ ભાસિત નહીં
હોતા. તથા યદિ તૂ જડ હૈ તો જ્ઞાન બિના અપને સ્વરૂપકા વિચાર કૈસે કરતા હૈ? યહ
તો બનતા નહીં હૈ. તથા તૂ કહતા હૈ
ન્યારા જાને ઉસમેં અપનત્વ નહીં માના જાતા. સો મનસે ન્યારા બ્રહ્મ હૈ, તો મનરૂપ જ્ઞાન બ્રહ્મમેં
અપનત્વ કિસલિયે માનતા હૈ? તથા યદિ બ્રહ્મ ઔર હી હૈ તો તૂ બ્રહ્મમેં અપનત્વ કિસલિયે
માનતા હૈ? ઇસલિયે ભ્રમ છોડકર ઐસા જાન કિ જિસ પ્રકાર સ્પર્શનાદિ ઇન્દ્રિયાઁ તો શરીરકા
સ્વરૂપ હૈ સો જડ હૈ, ઉસકે દ્વારા જો જાનપના હોતા હૈ સો આત્માકા સ્વરૂપ હૈ; ઉસી પ્રકાર
મન ભી સૂક્ષ્મ પરમાણુઓંકા પુંજ હૈ વહ શરીરકા હી અંગ હૈ. ઉસકે દ્વારા જાનપના હોતા
હૈ વ કામ-ક્રોધાદિભાવ હોતે હૈં સો સર્વ આત્માકા સ્વરૂપ હૈ.
આધીનતા મિટેગી તબ કેવલજ્ઞાનસ્વરૂપ આત્મા શુદ્ધ હોગા.
હૈ. ઇનકો અપના જાનકર ઔપાધિકભાવોંકા અભાવ કરનેકા ઉદ્યમ કરના યોગ્ય હૈ. તથા જિનસે
ઇસકા અભાવ ન હો સકે ઔર અપની મહંતતા ચાહેં, વે જીવ ઇન્હેં અપને ન ઠહરાકર સ્વચ્છન્દ
પ્રવર્તતે હૈં; કામ-ક્રોધાદિક ભાવોંકો બઢાકર વિષય-સામગ્રિયોંમેં વ હિંસાદિક કાર્યોંમેં તત્પર હોતે હૈં.