-
છઠવાઁ અધિકાર ][ ૧૮૯
અર્થઃ — સત્પુરુષોંકો દાન દેના કલ્પવૃક્ષોંકે ફલોંકી શોભા સમાન હૈ. શોભા ભી હૈ
ઔર સુખદાયક ભી હૈ. તથા લોભી પુરુષોંકો દાન દેના હોતા હૈ સો શવ અર્થાત્ મુર્દેકી
ઠઠરીકી શોભા સમાન જાનના. શોભા તો હોતી હૈ, પરન્તુ માલિકકો પરમ દુઃખદાયક હોતી
હૈ; ઇસલિયે લોભી પુરુષોંકો દાન દેનેમેં ધર્મ નહીં હૈ.
તથા દ્રવ્ય તો ઐસા દેના ચાહિયે જિસસે ઉસકે ધર્મ બઢે; પરન્તુ સ્વર્ણ, હસ્તી આદિ
દેનેસે તો હિંસાદિક ઉત્પન્ન હોતે હૈં ઔર માન – લોભાદિક બઢતે હૈં ઉસસે મહાપાપ હોતા હૈ.
ઐસી વસ્તુઓંકો દેનેવાલેકે પુણ્ય કૈસે હોગા?
તથા વિષયાસક્ત જીવ રતિદાનાદિકમેં પુણ્ય ઠહરાતે હૈં; પરન્તુ જહાઁ પ્રત્યક્ષ કુશીલાદિ
પાપ હોં વહાઁ પુણ્ય કૈસે હોગા? તથા યુક્તિ મિલાનેકો કહતે હૈં કિ વહ સ્ત્રી સન્તોષ પ્રાપ્ત
કરતી હૈ. સો સ્ત્રી તો વિષય-સેવન કરનેસે સુખ પાતી હી હૈ, શીલકા ઉપદેશ કિસલિયે
દિયા? રતિકાલકે અતિરિક્ત ભી ઉસકે મનોરથ ન પ્રવર્તે તો દુઃખ પાતી હૈ; સો ઐસી અસત્ય
યુક્તિ બનાકર વિષય-પોષણ કરનેકા ઉપદેશ દેતે હૈં.
ઇસી પ્રકાર દયા-દાન વ પાત્ર-દાનકે સિવા અન્ય દાન દેકર ધર્મ માનના સર્વ કુધર્મ હૈ.
તથા વ્રતાદિક કરકે વહાઁ હિંસાદિક વ વિષયાદિક બઢાતે હૈં; પરન્તુ વ્રતાદિક તો ઉન્હેં
ઘટાનેકે અર્થ કિયે જાતે હૈં. તથા જહાઁ અન્નકા તો ત્યાગ કરે ઔર કંદમૂલાદિકા ભક્ષણ
કરે વહાઁ હિંસા વિશેષ હુઈ, સ્વાદાદિક વિષય વિશેષ હુએ.
તથા દિનમેં તો ભોજન કરતા નહીં હૈ ઔર રાત્રિમેં ભોજન કરતા હૈ; વહાઁ પ્રત્યક્ષ હી
દિન – ભોજનસે રાત્રિ – ભોજનમેં વિશેષ હિંસા ભાષિત હોતી હૈ, પ્રમાદ વિશેષ હોતા હૈ.
તથા વ્રતાદિ કરકે નાના શ્રૃંગાર બનાતા હૈ, કુતૂહલ કરતા હૈ, જુઆ આદિરૂપ પ્રવર્તતા
હૈ — ઇત્યાદિ પાપક્રિયા કરતા હૈ; તથા વ્રતાદિકકા ફલ લૌકિક ઇષ્ટકી પ્રાપ્તિ, અનિષ્ટકે નાશકો
ચાહતા હૈ; વહાઁ કષાયોંકી તીવ્રતા વિશેષ હુઈ.
ઇસ પ્રકાર વ્રતાદિકસે ધર્મ માનતા હૈ સો કુધર્મ હૈ.
તથા કોઈ ભક્તિ આદિ કાર્યોમેં હિંસાદિક પાપ બઢાતે હૈં; ગીત-નૃત્યગાનાદિક વ ઇષ્ટ
ભોજનાદિક વ અન્ય સામગ્રિયોં દ્વારા વિષયોંકા પોષણ કરતે હૈં; કુતૂહલ – પ્રમાદાદિરૂપ પ્રવર્તતે
હૈં — વહાઁ પાપ તો બહુત ઉત્પન્ન કરતે હૈં ઔર ધર્મકા કિંચિત્ સાધન નહીં હૈ. વહાઁ ધર્મ
માનતે હૈં સો સબ કુધર્મ હૈ.
તથા કિતને હી શરીરકો તો ક્લેશ ઉત્પન્ન કરતે હૈં, ઔર વહાઁ હિંસાદિક ઉત્પન્ન કરતે
હૈં વ કષાયાદિરૂપ પ્રવર્તતે હૈં. જૈસે પંચાગ્નિ તપતે હૈં, સો અગ્નિસે બડે-છોટે જીવ જલતે