‘ઐસે હી હૈ’ ઐસા શ્રદ્ધાન હુઆ, પશ્ચાત્ જૈસે પહલે કહે થે વૈસે અનેક પ્રકારસે ઉસ યથાર્થ
શ્રદ્ધાનકા અભાવ હોતા હૈ. યહ કથન સ્થૂલરૂપસે બતલાયા હૈ; તારતમ્યસે તો કેવલજ્ઞાનમેં
ભાસિત હોતા હૈ કિ
સમ્યક્ શ્રદ્ધાનકા અભાવ હોતા હૈ. ઔર ઉસકા ઉદય ન હો તબ અન્ય કારણ મિલેં યા
ન મિલેં, સ્વયમેવ સમ્યક્ શ્રદ્ધાન હો જાતા હૈ. સો ઐસી અન્તરંગ સમય-સમય સમ્બન્ધી
સૂક્ષ્મદશાકા જાનના છદ્મસ્થકો નહીં હોતા, ઇસલિયે ઇસે અપની મિથ્યા-સમ્યક્ શ્રદ્ધાનરૂપ
અવસ્થાકે તારતમ્યકા નિશ્ચય નહીં હો સકતા; કેવલજ્ઞાનમેં ભાસિત હોતા હૈ.
દર્શનમોહકી તીન પ્રકૃતિયોંકી સત્તા હોતી હૈ, સો તીનોંકા ઉપશમ કરકે પ્રથમોપશમ સમ્યક્ત્વી
હોતા હૈ. અથવા કિસીકે સમ્યક્ત્વ મોહનીયકા ઉદય આતા હૈ, દો પ્રકૃતિયોંકા ઉદય નહીં
હોતા, વહ ક્ષયોપશમ સમ્યક્ત્વી હોતા હૈ; ઉસકે ગુણશ્રેણી આદિ ક્રિયા નહીં હોતી તથા
અનિવૃત્તિકરણ નહીં હોતા. તથા કિસીકો મિશ્રમોહનીયકા ઉદય આતા હૈ, દો પ્રકૃતિયોંકા
ઉદય નહીં હોતા, વહ મિશ્રગુણસ્થાનકો પ્રાપ્ત હોતા હૈ, ઉસકે કરણ નહીં હોતે.
હી પ્રાપ્ત કરતા હૈ, ઇસલિયે ઉસકા કથન યહાઁ નહીં કિયા હૈ. ઇસપ્રકાર સાદિ મિથ્યાદૃષ્ટિકા
જઘન્ય તો મધ્યમ અન્તર્મુહૂર્તમાત્ર, ઉત્કૃષ્ટ કિંચિત્ ન્યૂન અર્દ્ધપુદ્ગલપરાવર્તનમાત્ર કાલ જાનના.
હૈ ઔર કોઈ નિત્ય નિગોદસે નિકલકર મનુષ્ય હોકર મિથ્યાત્વ છૂટનેકે પશ્ચાત્ અન્તર્મુહૂર્તમેં
કેવલજ્ઞાન પ્રાપ્ત કરતા હૈ. ઐસા જાનકર અપને પરિણામ બિગાડનેકા ભય રખના ઔર ઉનકે
સુધારનેકા ઉપાય કરના.
હી સમ્યક્ત્વકી પ્રાપ્તિ હો જાતી હૈ. તથા બહુત કાલ તક મિથ્યાત્વકા ઉદય રહે તો જૈસી