ત્યાગ હૈ, કાય દ્વારા નહીં પ્રવર્તના સો કાયસે ત્યાગ હૈ. ઇસપ્રકાર અન્ય ત્યાગ વ ગ્રહણ હોતા
હૈ સો ઐસી પદ્ધતિ સહિત હી હોતા હૈ ઐસા જાનના.
અવિરતિકા અભાવ કહા, સો મુનિકો મનકે વિકલ્પ હોતે હૈં; પરન્તુ સ્વેચ્છાચારી મનકી પાપરૂપ
પ્રવૃત્તિકે અભાવસે મન-અવિરતિકા અભાવ કહા હૈ
શ્રદ્ધાન પાયા જાયે વહ તો સમ્યક્ત્વી, જિસકે ઉનકા શ્રદ્ધાન નહીં હૈ વહ મિથ્યાત્વી જાનના.
ક્યોંકિ દાન દેના ચરણાનુયોગમેં કહા હૈ, ઇસલિયે ચરણાનુયોગકી હી અપેક્ષા સમ્યક્ત્વ-મિથ્યાત્વ
ગ્રહણ કરના. કરણાનુયોગકી અપેક્ષા સમ્યક્ત્વ-મિથ્યાત્વ ગ્રહણ કરનેસે વહી જીવ ગ્યારહવેં
ગુણસ્થાનમેં થા ઔર વહી અન્તર્મુહૂર્તમેં પહલે ગુણસ્થાનમેં આયે, તો વહાઁ દાતાર પાત્ર-અપાત્રકા
કૈસે નિર્ણય કર સકે?
પ્રવૃત્તિ સમાન હૈ; તથા યદિ કદાચિત્ સમ્યક્ત્વીકો કિસી ચિહ્ન દ્વારા ઠીક (નિર્ણય) હો જાયે
ઔર વહ ઉસકી ભક્તિ ન કરે તો ઔરોંકો સંશય હોગા કિ ઇસકી ભક્તિ ક્યોં નહીં કી?
ઇસપ્રકાર ઉસકા મિથ્યાદૃષ્ટિપના પ્રગટ હો તબ સંઘમેં વિરોધ ઉત્પન્ન હો; ઇસલિયે યહાઁ
વ્યવહારસમ્યક્ત્વ-મિથ્યાત્વકી અપેક્ષા કથન જાનના.
વ્યવહારધર્મમેં પ્રધાન હો ઉસે વ્યવહારધર્મકી અપેક્ષા ગુણાધિક માનકર ઉસકી ભક્તિ કરતા હૈ,
ઐસા જાનના. ઇસીપ્રકાર જો જીવ બહુત ઉપવાસાદિ કરે ઉસે તપસ્વી કહતે હૈં; યદ્યપિ કોઈ