આસ્રવાદિકકા ઉસકે શ્રદ્ધાન હૈ.
હૈં. રાગાદિકકા ફલ બુરા ન જાને તો કિસલિયે રાગાદિક છોડના ચાહે? ઉન રાગાદિકકા
ફલ વહી બન્ધ હૈ. તથા રાગાદિરહિત પરિણામકો પહિચાનતા હૈ તો ઉસરૂપ હોના ચાહતા
હૈ. ઉસ રાગાદિરહિત પરિણામકા હી નામ સંવર હૈ. તથા પૂર્વ સંસાર અવસ્થાકે કારણકી
હાનિકો પહિચાનતા હૈ તો ઉસકે અર્થ તપશ્ચરણાદિસે શુદ્ધભાવ કરના ચાહતા હૈ. ઉસ પૂર્વ
અવસ્થાકા કારણ કર્મ હૈ, ઉસકી હાનિ વહી નિર્જરા હૈ. તથા સંસાર-અવસ્થાકે અભાવકો
ન પહિચાને તો સંવર-નિર્જરારૂપ કિસલિયે પ્રવર્તે? ઉસ સંસાર-અવસ્થાકા અભાવ વહી મોક્ષ હૈ.
ઇસલિયે સાતોં તત્ત્વોંકા શ્રદ્ધાન હોને પર હી રાગાદિક છોડકર શુદ્ધભાવ હોનેકી ઇચ્છા ઉત્પન્ન
હોતી હૈ. યદિ ઇનમેં એક ભી તત્ત્વકા શ્રદ્ધાન ન હો તો ઐસી ચાહ ઉત્પન્ન નહીં હોતી.
તથા ઐસી ચાહ તુચ્છજ્ઞાની તિર્યંચાદિ સમ્યગ્દૃષ્ટિકે હોતી હી હૈ; ઇસલિયે ઉસકે સાત તત્ત્વોંકા
શ્રદ્ધાન પાયા જાતા હૈ ઐસા નિશ્ચય કરના. જ્ઞાનાવરણકા ક્ષયોપશમ થોડા હોનેસે વિશેષરૂપસે
તત્ત્વોંકા જ્ઞાન ન હો, તથાપિ દર્શનમોહકે ઉપશમાદિકસે સામાન્યરૂપસે તત્ત્વશ્રદ્ધાનકી શક્તિ પ્રગટ
હોતી હૈ. ઇસપ્રકાર ઇસ લક્ષણમેં અવ્યાપ્તિ દૂષણ નહીં હૈ.
ઇસલિયે ઉસ લક્ષણમેં અવ્યાપ્તિ દૂષણ આતા હૈ?
સોના આદિ ક્રિયા હોને પર તત્ત્વોંકા વિચાર નહીં હૈ; તથાપિ ઉનકી પ્રતીતિ બની રહતી હૈ,
નષ્ટ નહીં હોતી; ઇસલિયે ઉસકે સમ્યક્ત્વકા સદ્ભાવ હૈ.
મનુષ્ય અન્ય વિચારાદિરૂપ પ્રવર્તતા હૈ, તબ ઉસકો ઐસા વિચાર નહીં હોતા, પરન્તુ શ્રદ્ધાન ઐસા