સ્વરૂપ વિચારતા હૈ. ઇસ પ્રકાર જ્ઞાનમેં તો નાનાપ્રકાર વિચાર હોતે હૈં, પરન્તુ શ્રદ્ધાનમેં સર્વત્ર
પરસ્પર સાપેક્ષપના પાયા જાતા હૈ. તત્ત્વવિચાર કરતા હૈ તો ભેદવિજ્ઞાનકે અભિપ્રાય સહિત
કરતા હૈ ઔર ભેદવિજ્ઞાન કરતા હૈ તો તત્ત્વવિચારાદિકે અભિપ્રાય સહિત કરતા હૈ. ઇસી
પ્રકાર અન્યત્ર ભી પરસ્પર સાપેક્ષપના હૈ; ઇસલિયે સમ્યગ્દૃષ્ટિકે શ્રદ્ધાનમેં ચારોં હી લક્ષણોંકા
અંગીકાર હૈ.
નહીં માનતા, ઉનકે નામ-ભેદાદિકકો સીખતા હૈ
પર્યાયમેં અહંબુદ્ધિ હૈ ઔર વસ્ત્રાદિકમેં પરબુદ્ધિ હૈ, વૈસે આત્મામેં અહંબુદ્ધિ ઔર શરીરાદિમેં પરબુદ્ધિ
નહીં હોતી. તથા આત્માકા જિનવચનાનુસાર ચિંતવન કરે; પરન્તુ પ્રતીતિરૂપ આપકા આપરૂપ
શ્રદ્ધાન નહીં કરતા હૈ. તથા અરહન્તદેવાદિકકે સિવા અન્ય કુદેવાદિકકો નહીં માનતા; પરન્તુ
ઉનકે સ્વરૂપકો યથાર્થ પહિચાનકર શ્રદ્ધાન નહીં કરતા
લે. તથા ઇસ અનુક્રમકા ઉલ્લંઘન કરકે
હૈ; અથવા તત્ત્વવિચારમેં ભી ઉપયોગ નહીં લગાતા, આપાપરકા ભેદવિજ્ઞાની હુઆ રહતા હૈ; અથવા
આપાપરકા ભી ઠીક નિર્ણય નહીં કરતા ઔર અપનેકો આત્મજ્ઞાની માનતા હૈ. સો સબ ચતુરાઈકી
બાતેં હૈં, માનાદિક કષાયકે સાધન હૈં, કુછ ભી કાર્યકારી નહીં હૈં. ઇસલિયે જો જીવ અપના
ભલા કરના ચાહે, ઉસે જબ તક સચ્ચે સમ્યગ્દર્શનકી પ્રાપ્તિ ન હો, તબ તક ઇનકો ભી અનુક્રમસે
હી અંગીકાર કરના.
હોતા હૈ, તથા મોક્ષમાર્ગકે વિઘ્ન કરનેવાલે કુદેવાદિકકા નિમિત્ત દૂર હોતા હૈ, મોક્ષમાર્ગકા સહાયક
અરહન્તદેવાદિકકા નિમિત્ત મિલતા હૈ; ઇસલિયે પહલે દેવાદિકકા શ્રદ્ધાન કરના. ફિ ર જિનમતમેં