શ્રદ્ધાનકી પ્રાપ્તિ હોતી હૈ. ફિ ર આપાપરકા ભિન્નપના જૈસે ભાસિત હો વૈસે વિચાર કરતા રહે;
ક્યોંકિ ઇસ અભ્યાસસે ભેદવિજ્ઞાન હોતા હૈ. ફિ ર આપમેં અપનત્વ માનનેકે અર્થ સ્વરૂપકા વિચાર
કરતા રહે; ક્યોંકિ ઇસ અભ્યાસસે આત્માનુભવકી પ્રાપ્તિ હોતી હૈ.
દર્શનમોહ મન્દ હોતા જાયે તબ કદાચિત્ સચ્ચે સમ્યગ્દર્શનકી પ્રાપ્તિ હોતી હૈ. પરન્તુ ઐસા નિયમ
તો હૈ નહીં; કિસી જીવકે કોઈ પ્રબલ વિપરીત કારણ બીચમેં હો જાયે તો સમ્યગ્દર્શનકી પ્રાપ્તિ
નહીં હોતી; પરન્તુ મુખ્યરૂપસે બહુત જીવોંકે તો ઇસ અનુક્રમસે કાર્યસિદ્ધિ હોતી હૈ; ઇસલિયે ઇનકો
ઇસપ્રકાર અંગીકાર કરના. જૈસે
સમ્યક્ત્વકા અર્થી ઇન કારણોંકો મિલાયે, પશ્ચાત્ બહુત જીવોંકે તો સમ્યક્ત્વકી પ્રાપ્તિ હોતી હી
હૈ; કિસીકો ન હો તો નહીં ભી હો. પરન્તુ ઇસે તો અપનેસે બને વહ ઉપાય કરના.
યહાઁ પ્રશ્ન હૈ કિ સમ્યક્ત્વકે લક્ષણ તો અનેક પ્રકાર કહે, ઉનમેં તુમને તત્ત્વાર્થ-શ્રદ્ધાન
હોતા, ઇસલિયે લક્ષણકો મુખ્ય કિયા હૈ. વહી બતલાતે હૈંઃ
સ્વરૂપ ભાસિત ન હો, તબ મોક્ષમાર્ગ પ્રયોજનકી સિદ્ધિ ન હો; વ જીવાદિકકા શ્રદ્ધાન હુએ
બિના ઇસી શ્રદ્ધાનમેં સન્તુષ્ટ હોકર અપનેકો સમ્યક્ત્વી માને; એક કુદેવાદિકસે દ્વેષ તો રખે,
અન્ય રાગાદિ છોડનેકા ઉદ્યમ ન કરે;
પ્રયોજનકી સિદ્ધિ ન હો; વ આસ્રવાદિકકા શ્રદ્ધાન હુએ બિના ઇતના હી જાનનેમેં સન્તુષ્ટ હોકર
અપનેકો સમ્યક્ત્વી માને, સ્વચ્છન્દ હોકર રાગાદિ છોડનેકા ઉદ્યમ ન કરે;