-
പാ
ചവാ
അധികാര ][ ൧൩൭
ഉസസേ കഹതേ ഹൈം — യദി പ്രയോജന ഏക ഹോ തോ നാനാ മത കിസലിയേ കഹേം? ഏകമതമേം തോ
ഏക പ്രയോജനസഹിത അനേക പ്രകാര വ്യാഖ്യാന ഹോതാ ഹൈ, ഉസേ അലഗ മത കൌന കഹതാ ഹൈ? പരന്തു
പ്രയോജന ഹീ ഭിന്ന-ഭിന്ന ഹൈം സോ ബതലാതേ ഹൈംഃ —
അന്യമതോംസേ ജൈനമതകീ തുലനാ
ജൈനമതമേം ഏക വീതരാഗഭാവകേ പോഷണകാ പ്രയോജന ഹൈ; സോ കഥാഓംമേം, ലോകാദികകേ നിരൂപണമേം,
ആചരണമേം, വ തത്ത്വോംമേം ജഹാ
-തഹാ
വീതരാഗതാകീ ഹീ പുഷ്ടി കീ ഹൈ. തഥാ അന്യമതോം മേം സരാഗഭാവകേ
പോഷണകോ പ്രയോജന ഹൈ; ക്യോംകി കല്പിത രചനാ കഷായീ ജീവ ഹീ കരതേ ഹൈം ഔര അനേക യുക്തിയാ
ബനാകര കഷായഭാവകാ ഹീ പോഷണ കരതേ ഹൈം. ജൈസേ — അദ്വൈത ബ്രഹ്മവാദീ സര്വകോ ബ്രഹ്മ മാനനേ ദ്വാരാ,
സാംഖ്യമതീ സര്വകാര്യ പ്രകൃതികാ മാനകര അപനേകോ ശുദ്ധ അകര്താ മാനനേ ദ്വാരാ, ഔര ശിവമതീ തത്ത്വ
ജാനനേസേ ഹീ സിദ്ധി ഹോനാ മാനനേ ദ്വാരാ, മീമാംസക കഷായജനിത ആചരണകോ ധര്മ മാനനേ ദ്വാരാ, ബൌദ്ധ
ക്ഷണിക മാനനേ ദ്വാരാ, ചാര്വാക പരലോകാദി ന മാനനേ ദ്വാരാ — വിഷയഭോഗാദിരൂപ കഷായകാര്യോംമേം സ്വച്ഛന്ദ
ഹോനേകാ ഹീ പോഷണ കരതേ ഹൈം. യദ്യപി കിസീ സ്ഥാന പര കോഈ കഷായ ഘടാനേകാ ഭീ നിരൂപണ കരതേ
ഹൈം; തോ ഉസ ഛലസേ അന്യ കിസീ കഷായകാ പോഷണ കരതേ ഹൈം. ജിസ പ്രകാര — ഗൃഹകാര്യ ഛോഡകര
പരമേശ്വരകാ ഭജന കരനാ ഠഹരായാ ഔര പരമേശ്വരകാ സ്വരൂപ സരാഗീ ഠഹരാകര ഉനകേ ആശ്രയസേ അപനേ
വിഷയ-കഷായകാ പോഷണ കരതേ ഹൈം; തഥാ ജൈനധര്മമേം ദേവ-ഗുരു-ധര്മാദികകാ സ്വരൂപ വീതരാഗ ഹീ നിരൂപണ
കരകേ കേവല വീതരാഗതാകാ ഹീ പോഷണ കരതേ ഹൈം — സോ യഹ പ്രഗട ഹൈ.
ഹമ ക്യാ കഹേം? അന്യമതീ ഭര്തൃഹരിനേ ഭീ ൧വൈരാഗ്യ-പ്രകരണമേം ഐസാ കഹാ ഹൈഃ —
൧ഏകോ രാഗിഷു രാജതേ പ്രിയതമാദേഹാര്ദ്ധധാരീ ഹരോ,
നീരാഗേഷു ജിനോ വിമുക്തലലനാസങ്ഗോ ന യസ്മാത്പരഃ.
ദുര്വാരസ്മരവാണപന്നഗവിഷവ്യാസക്തമുഗ്ധോ ജനഃ,
ശേഷഃ കാമവിഡംബിതോ ഹി വിഷയാന് മോക്തും ന മോക്തും ക്ഷമഃ ..൧..
ഇസമേം സരാഗിയോംമേം മഹാദേവകോ പ്രധാന കഹാ ഔര വീതരാഗിയോംമേം ജിനദേവകോ പ്രധാന കഹാ ഹൈ.
തഥാ സരാഗഭാവ ഔര വീതരാഗഭാവോംമേം പരസ്പര പ്രതിപക്ഷീപനാ ഹൈ. യഹ ദോനോം ഭലേ നഹീം ഹൈം; പരന്തു
ഇനമേം ഏക ഹീ ഹിതകാരീ ഹൈ ഔര വഹ വീതരാഗഭാവ ഹീ ഹൈ; ജിസകേ ഹോനേസേ തത്കാല ആകുലതാ
൧. രാഗീ പുരുഷോംമേം തോ ഏക മഹാദേവ ശോഭിത ഹോതാ ഹൈ ജിസനേ അപനീ പ്രിയതമാ പാര്വതീകോ ആധേ ശരീരമേം ധാരണ കര
രഖാ ഹൈ. ഔര വീതരാഗിയോംമേം ജിനദേവ ശോഭിത ഹൈം ജിനകേ സമാന സ്ത്രിയോംകാ സംഗ ഛോഡനേവാലാ ദൂസരാ കോഈ നഹീം
ഹൈ. ശേഷ ലോഗ തോ ദുര്നിവാര കാമദേവകേ വാണരൂപ സര്പോംകേ വിഷസേ മൂര്ഛിത ഹുഏ ഹൈം ജോ കാമകീ വിഡമ്ബനാസേ
ന തോ വിഷയോംകോ ഭലീഭാ
തി ഭോഗ ഹീ സകതേ ഹൈം ഔര ന ഛോഡ ഹീ സകതേ ഹൈം.