-
ସାତଵାଁ ଅଧିକାର ][ ୨୦୧
ଜୈସେ ଜିସକେ ଵିଷଯାସକ୍ତପନା ହୋ — ଵହ ଵିଷଯାସକ୍ତ ପୁରୁଷୋଂକୀ କଥା ଭୀ ରୁଚିପୂର୍ଵକ ସୁନେ
ଵ ଵିଷଯକେ ଵିଶେଷକୋ ଭୀ ଜାନେ ଵ ଵିଷଯକେ ଆଚରଣମେଂ ଜୋ ସାଧନ ହୋଂ ଉନ୍ହେଂ ଭୀ ହିତରୂପ ମାନେ
ଵ ଵିଷଯକେ ସ୍ଵରୂପକୋ ଭୀ ପହିଚାନେ; ଉସୀ ପ୍ରକାର ଜିସକେ ଆତ୍ମରୁଚି ହୁଈ ହୋ — ଵହ ଆତ୍ମରୁଚିକେ
ଧାରକ ତୀର୍ଥଂକରାଦିକେ ପୁରାଣୋଂକୋ ଭୀ ଜାନେ ତଥା ଆତ୍ମାକେ ଵିଶେଷ ଜାନନେକେ ଲିଯେ ଗୁଣସ୍ଥାନାଦିକକୋ
ଭୀ ଜାନେ. ତଥା ଆତ୍ମ-ଆଚରଣମେଂ ଜୋ ଵ୍ରତାଦିକ ସାଧନ ହୈଂ ଉନକୋ ଭୀ ହିତରୂପ ମାନେ ତଥା ଆତ୍ମାକେ
ସ୍ଵରୂପକୋ ଭୀ ପହିଚାନେ. ଇସଲିଯେ ଚାରୋଂ ହୀ ଅନୁଯୋଗ କାର୍ଯକାରୀ ହୈଂ.
ତଥା ଉନକା ଅଚ୍ଛା ଜ୍ଞାନ ହୋନେକେ ଅର୍ଥ ଶବ୍ଦ – ନ୍ଯାଯଶାସ୍ତ୍ରାଦିକକୋ ଭୀ ଜାନନା ଚାହିଯେ.
ଇସଲିଯେ ଅପନୀ ଶକ୍ତିକେ ଅନୁସାର ସଭୀକା ଥୋଡ଼ା ଯା ବହୁତ ଅଭ୍ଯାସ କରନା ଯୋଗ୍ଯ ହୈ.
ଫି ର ଵହ କହତା ହୈ — ‘ପଦ୍ମନନ୍ଦି ପଚ୍ଚୀସୀ’୧ ମେଂ ଐସା କହା ହୈ କି ଆତ୍ମସ୍ଵରୂପସେ ନିକଲକର
ବାହ୍ଯ ଶାସ୍ତ୍ରୋଂମେଂ ବୁଦ୍ଧି ଵିଚରତୀ ହୈ, ସୋ ଵହ ବୁଦ୍ଧି ଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ ହୈ?
ଉତ୍ତର : — ଯହ ସତ୍ଯ କହା ହୈ. ବୁଦ୍ଧି ତୋ ଆତ୍ମାକୀ ହୈ; ଉସେ ଛୋଡ଼କର ପରଦ୍ରଵ୍ଯ – ଶାସ୍ତ୍ରୋଂମେଂ
ଅନୁରାଗିନୀ ହୁଈ; ଉସେ ଵ୍ଯଭିଚାରିଣୀ ହୀ କହା ଜାତା ହୈ.
ପରନ୍ତୁ ଜୈସେ ସ୍ତ୍ରୀ ଶୀଲଵତୀ ରହେ ତୋ ଯୋଗ୍ଯ ହୀ ହୈ, ଔର ନ ରହା ଜାଯ ତବ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷକୋ
ଛୋଡ଼କର ଚାଂଡାଲାଦିକକା ସେଵନ କରନେସେ ତୋ ଅତ୍ଯନ୍ତ ନିନ୍ଦନୀଯ ହୋଗୀ; ଉସୀ ପ୍ରକାର ବୁଦ୍ଧି
ଆତ୍ମସ୍ଵରୂପମେଂ ପ୍ରଵର୍ତେ ତୋ ଯୋଗ୍ଯ ହୀ ହୈ, ଔର ନ ରହା ଜାଯ ତୋ ପ୍ରଶସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରାଦି ପରଦ୍ରଵ୍ଯୋଂକୋ ଛୋଡ଼କର
ଅପ୍ରଶସ୍ତ ଵିଷଯାଦିମେଂ ଲଗେ ତୋ ମହାନିନ୍ଦନୀଯ ହୀ ହୋଗୀ. ସୋ ମୁନିଯୋଂକୀ ଭୀ ସ୍ଵରୂପମେଂ ବହୁତ କାଲ
ବୁଦ୍ଧି ନହୀଂ ରହତୀ, ତୋ ତେରୀ କୈସେ ରହା କରେ?
ଇସଲିଯେ ଶାସ୍ତ୍ରାଭ୍ଯାସମେଂ ଉପଯୋଗ ଲଗାନା ଯୋଗ୍ଯ ହୈ.
ତଥା ଯଦି ଦ୍ରଵ୍ଯାଦିକକେ ଔର ଗୁଣସ୍ଥାନାଦିକକେ ଵିଚାରକୋ ଵିକଲ୍ପ ଠହରାତା ହୈ, ସୋ ଵିକଲ୍ପ
ତୋ ହୈ; ପରନ୍ତୁ ନିର୍ଵିକଲ୍ପ ଉପଯୋଗ ନ ରହେ ତବ ଇନ ଵିକଲ୍ପୋଂକୋ ନ କରେ ତୋ ଅନ୍ଯ ଵିକଲ୍ପ ହୋଂଗେ,
ଵେ ବହୁତ ରାଗାଦି ଗର୍ଭିତ ହୋତେ ହୈଂ. ତଥା ନିର୍ଵିକଲ୍ପଦଶା ସଦା ରହତୀ ନହୀଂ ହୈ; କ୍ଯୋଂକି ଛଦ୍ମସ୍ଥକା
ଉପଯୋଗ ଏକରୂପ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରହେ ତୋ ଅନ୍ତର୍ମୁର୍ହୂତ ରହତା ହୈ.
ତଥା ତୂ କହେଗା କି ମୈଂ ଆତ୍ମସ୍ଵରୂପକା ହୀ ଚିଂତଵନ ଅନେକ ପ୍ରକାର କିଯା କରୂଁଗା; ସୋ
ସାମାନ୍ଯ ଚିଂତଵନମେଂ ତୋ ଅନେକ ପ୍ରକାର ବନତେ ନହୀଂ ହୈଂ, ଔର ଵିଶେଷ କରେଗା ତୋ ଦ୍ରଵ୍ଯ-ଗୁଣ-ପର୍ଯାଯ,
ଗୁଣସ୍ଥାନ, ମାର୍ଗଣା, ଶୁଦ୍ଧ-ଅଶୁଦ୍ଧ ଅଵସ୍ଥା ଇତ୍ଯାଦି ଵିଚାର ହୋଗା.
୧. ବାହ୍ଯଶାସ୍ତ୍ରଗହନେ ଵିହାରିଣୀ ଯା ମତିର୍ବହୁଵିକଲ୍ପଧାରିଣୀ.
ଚିତ୍ସ୍ଵରୂପକୁଲସଦ୍ମନିର୍ଗତା ସା ସତୀ ନ ସଦୃଶୀ କୁଯୋଷିତା..୩୮..(ସଦ୍ବୋଧଚନ୍ଦ୍ରୋଦଯଃ ଅଧିକାର)