-
ସାତଵାଁ ଅଧିକାର ][ ୨୫୭
କୈସେ ସାଧ ସକେଗା? ଆଜ୍ଞାନୁସାର ଦେଖା-ଦେଖୀ ସାଧନ କରତା ହୈ. ଇସଲିଯେ ଇସକେ ନିଶ୍ଚଯ-ଵ୍ଯଵହାର
ମୋକ୍ଷମାର୍ଗ ନହୀଂ ହୁଆ.
ନିଶ୍ଚଯ-ଵ୍ଯଵହାର ମୋକ୍ଷମାର୍ଗକା ଆଗେ ନିରୂପଣ କରେଂଗେ, ଉସକା ସାଧନ ହୋନେ ପର ହୀ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗ
ହୋଗା.
ଇସପ୍ରକାର ଯହ ଜୀଵ ନିଶ୍ଚଯାଭାସକୋ ମାନତା – ଜାନତା ହୈ; ପରନ୍ତୁ ଵ୍ଯଵହାର-ସାଧନକୋ ଭୀ ଭଲା
ଜାନତା ହୈ, ଇସଲିଯେ ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦ ହୋକର ଅଶୁଭରୂପ ନହୀଂ ପ୍ରଵର୍ତତା ହୈ; ଵ୍ରତାଦିକ ଶୁଭୋପଯୋଗରୂପ ପ୍ରଵର୍ତତା
ହୈ, ଇସଲିଯେ ଅଂତିମ ଗ୍ରୈଵେଯକ ପର୍ଯନ୍ତ ପଦକୋ ପ୍ରାପ୍ତ କରତା ହୈ. ତଥା ଯଦି ନିଶ୍ଚଯାଭାସକୀ ପ୍ରବଲତାସେ
ଅଶୁଭରୂପ ପ୍ରଵୃତ୍ତି ହୋ ଜାଯେ ତୋ କୁଗତିମେଂ ଭୀ ଗମନ ହୋତା ହୈ. ପରିଣାମୋଂକେ ଅନୁସାର ଫଲ ପ୍ରାପ୍ତ
କରତା ହୈ, ପରନ୍ତୁ ସଂସାରକା ହୀ ଭୋକ୍ତା ରହତା ହୈ; ସଚ୍ଚା ମୋକ୍ଷମାର୍ଗ ପାଏ ବିନା ସିଦ୍ଧପଦକୋ ନହୀଂ
ପ୍ରାପ୍ତ କରତା ହୈ.
ଇସପ୍ରକାର ନିଶ୍ଚଯାଭାସ-ଵ୍ଯଵହାରାଭାସ ଦୋନୋଂକେ ଅଵଲମ୍ବୀ ମିଥ୍ଯାଦୃଷ୍ଟିଯୋଂକା ନିରୂପଣ କିଯା.
ସମ୍ଯକ୍ତ୍ଵସନ୍ମୁଖ ମିଥ୍ଯାଦୃଷ୍ଟି
ଅବ, ସମ୍ଯକ୍ତ୍ଵକେ ସନ୍ମୁଖ ଜୋ ମିଥ୍ଯାଦୃଷ୍ଟି ହୈଂ ଉନକା ନିରୂପଣ କରତେ ହୈଂଃ —
କୋଈ ମନ୍ଦକଷାଯାଦିକା କାରଣ ପାକର ଜ୍ଞାନାଵରଣାଦି କର୍ମୋଂକା କ୍ଷଯୋପଶମ ହୁଆ, ଜିସସେ
ତତ୍ତ୍ଵଵିଚାର କରନେକୀ ଶକ୍ତି ହୁଈ; ତଥା ମୋହ ମନ୍ଦ ହୁଆ, ଜିସସେ ତତ୍ତ୍ଵଵିଚାରମେଂ ଉଦ୍ଯମ ହୁଆ ଔର
ବାହ୍ଯନିମିତ୍ତ ଦେଵ-ଗୁରୁ-ଶାସ୍ତ୍ରାଦିକକା ହୁଆ, ଉନସେ ସଚ୍ଚେ ଉପେଦଶକା ଲାଭ ହୁଆ.
ଵହାଁ ଅପନେ ପ୍ରଯୋଜନଭୂତ ମୋକ୍ଷମାର୍ଗକେ, ଦେଵ-ଗୁରୁ-ଧର୍ମାଦିକକେ, ଜୀଵାଦିତତ୍ତ୍ଵୋଂକେ, ତଥା ନିଜ-ପରକେ
ଔର ଅପନେକୋ ଅହିତକାରୀ-ହିତକାରୀ ଭାଵୋଂକେ — ଇତ୍ଯାଦିକେ ଉପଦେଶସେ ସାଵଧାନ ହୋକର ଐସା ଵିଚାର
କିଯା କି ଅହୋ! ମୁଝେ ତୋ ଇନ ବାତୋଂକୀ ଖବର ହୀ ନହୀଂ, ମୈଂ ଭ୍ରମସେ ଭୂଲକର ପ୍ରାପ୍ତ ପର୍ଯାଯମେଂ ହୀ
ତନ୍ମଯ ହୁଆ; ପରନ୍ତୁ ଇସ ପର୍ଯାଯକୀ ତୋ ଥୋଡ଼େ ହୀ କାଲକୀ ସ୍ଥିତି ହୈ; ତଥା ଯହାଁ ମୁଝେ ସର୍ଵ ନିମିତ୍ତ
ମିଲେ ହୈଂ, ଇସଲିଯେ ମୁଝେ ଇନ ବାତୋଂକୋ ବରାବର ସମଝନା ଚାହିଯେ, କ୍ଯୋଂକି ଇନମେଂ ତୋ ମେରା ହୀ ପ୍ରଯୋଜନ
ଭାସିତ ହୋତା ହୈ. ଐସା ଵିଚାରକର ଜୋ ଉପଦେଶ ସୁନା ଉସକେ ନିର୍ଧାର କରନେକା ଉଦ୍ଯମ କିଯା.
ଵହାଁ ଉଦ୍ଦେଶ, ଲକ୍ଷଣନିର୍ଦେଶ ଔର ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ଵାରା ଉନକା ନିର୍ଧାର ହୋତା ହୈ. ଇସଲିଯେ ପହଲେ
ତୋ ଉନକେ ନାମ ସୀଖେ, ଵହ ଉଦ୍ଦେଶ ହୁଆ. ଫି ର ଉନକେ ଲକ୍ଷଣ ଜାନେ. ଫି ର ଐସା ସମ୍ଭଵିତ ହୈ
କି ନହୀଂ — ଐସେ ଵିଚାର ସହିତ ପରୀକ୍ଷା କରନେ ଲଗେ.
ଵହାଁ ନାମ ସୀଖ ଲେନା ଔର ଲକ୍ଷଣ ଜାନ ଲେନା ଯହ ଦୋନୋଂ ତୋ ଉପଦେଶକେ ଅନୁସାର ହୋତେ
ହୈଂ — ଜୈସା ଉପଦେଶ ଦିଯା ହୋ ଵୈସା ଯାଦ କର ଲେନା. ତଥା ପରୀକ୍ଷା କରନେମେଂ ଅପନା ଵିଵେକ ଚାହିଯେ.
ସୋ ଵିଵେକପୂର୍ଵକ ଏକାନ୍ତମେଂ ଅପନେ ଉପଯୋଗମେଂ ଵିଚାର କରେ କି ଜୈସା ଉପଦେଶ ଦିଯା ଵୈସେ ହୀ ହୈ ଯା